Crispy Βραβεία Σειρών 2020

Δυο-τρεις διευκρινίσεις πριν ξεκινήσω να "απονέμω" τα βραβεία!

Κάθε σειρά θα παρουσιάζεται με μια σύντομη φιλοφρόνηση. 

Δικά μου τα βραβεία, δικές μου κι οι κατηγορίες!! 

Πάμε:

Καλύτερη σειρά (γενικώς) 2020 : The Plot Against America. 

Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ, όπου στην Αμερική του "40 εκλέγεται φιλοναζιστής Πρόεδρος κι αρχίζει ο εφιάλτης για μια οικογένεια Εβραίων στο Νιου Τζέρσεϋ.  Εξαιρετικές ερμηνείες, σενάριο, σκηνοθεσία. 

Καλύτερη βρετανική σειρά 2020: Years and Years

Δυστοπία στο άμεσο μέλλον. Έτσι όπως μας τα έδειξε η σειρά καλύτερα να κρατάμε μικρό καλάθι για τα επόμενα χρόνια.

Καλύτερη αμερικάνικη σειρά 2020: Better  Call Saul.

Ο αγαπημένος μας δικηγόρος. Στα συν ότι η σειρά διαθέτει τον καλύτερο γυναικείο ρόλο που έχουμε δει εδώ και χρόνια! Επίσης για το επεισόδιο στην έρημο.

Καλύτερη μη αγγλόφωνη σειρά 2020: Patria 

Στη χώρα των Βάσκων, η ΕΤΑ μόλις έχει παραδώσει τα όπλα, οι πληγές όμως παραμένουν και τα φαντάσματα του παρελθόντος επιστρέφουν. 

Καλύτερη Soap Opera 2020 : Vivir Sin Permiso. 

Τα έχει όλα. Ίντριγκες, φόνους, σεξ, ναρκωτικά, οικονομικές ατασθαλίες, Μεξικανούς ναρκέμπορους, Κολομβιανούς mean machines κι όλα αυτά σε μια μικρή πόλη της Γαλικίας! Οι πιο cult φάτσες της μικρής οθόνης! Τιμή στην Chon που έχει τραβήξει τα μύρια όσα και τα υπομένει όλα με στυλ!

Καλύτερη feel good σειρά 2020: Us

Ζευγάρι στα πρόθυρα χωρισμού περνά τις τελευταίες διακοπές μαζί. Συνοδεύει ο προβληματικός έφηβος γιος. ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ TOM HOLLANDER!!!

Καλύτερη αστυνομική σειρά 2020: Criminal UK

Φέτος τα επεισόδια ήταν ιδιαίτερα και συζητήθηκαν πολύ.

Καλύτερη πολιτική σειρά: ROADKILL

Το millennial "Μάλιστα, κε. Υπουργέ" ή πώς οι Άγγλοι συνεχίζουν την εξαιρετική παράδοση των πολιτικών σειρών.

Καλύτερη πολεμική σειρά: World on Fire

Ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος ξεσπά κι όλα αλλάζουν στις ζωές των ηρώων μας, από την Αγγλία στην Πολωνία κι από το Βερολίνο στο Παρίσι και την Δουνκέρκη. Φοβερές ερμηνείες από τους Sean Bean και Lesley Manville. Έχει και συνέχεια.

Καλύτερη σειρά πόλης 2020 : Gangs of London 

To GoT στο σύγχρονο Λονδίνο. Ο Big Boss των συμμοριών της πόλης δολοφονείται κι αρχίζει ένα λουτρό αίματος με άφθονη βία, εννοείται. Το 5ο επεισόδιο ένα διαμάντι!

Καλύτερη σειρά προηγούμενης χρονιάς που ανακάλυψα μόλις φέτος 2020: 

UTOPIA (2013-2014)

Γιατί κανείς δεν μου είχε μιλήσει για μια από τις πιο cult σειρές όλων των εποχών; Πού ήμουν εγώ; 

Συμπτωματικά, είναι τρομερά επίκαιρη. Προσοχή, μην την μπερδέψετε με το αμερικάνικο κακέκτυπο που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Καλύτερη κωμική σειρά 2020: Truth Seekers

Αγαπάμε το δίδυμο Simon Pegg- Nick Frost. Εδώ κυνηγούν φαντάσματα, βάζουν και λίγο συνομωσιολογικό- βλέπε 5G- και δίνουν τις καλύτερες ατάκες στον υπέροχo - as always- Malcolm McDowell

Μεγαλύτερη απογοήτευση 2020: Dracula. 

Ενθουσιασμός για το πρώτο επεισόδιο, αμηχανία στο δεύτερο, το τρίτο ήταν "τρικυμία εν κρανίω" 

Και τέλος οι ερμηνείες:

Ανδρικό Β ρόλο: John Turturro (The Plot Against America)

Γυναικείο Β ρόλο: Anne Reid (Years and Years)

Ανδρικό Α ρόλο: Tom Hollander (Us) 

Γυναικείο Α ρόλο: Elena Irureta (Patria) 

Το τελευταίο επεισόδιο

Προσοχή: Η ανάρτηση περιέχει spoilers. Αλλά έτσι κι αλλιώς θα γίνει κατανοητή μόνο σε όσους έχουν δει τις σειρές στις οποίες αναφέρομαι.

Τον τελευταίο καιρό έχω πέσει πάνω σε μια σειρά σειρών που δεν έχουν ικανοποιητικό τελευταίο επεισόδιο.
Είτε σε μίνι σειρά είτε σε σειρά που θα συνεχιστεί και σε επόμενη σεζόν, το τελευταίο επεισόδιο είναι το πιο σημαντικό. Είναι εκείνο που σηκώνει το φορτίο όλων των προηγούμενων, κυρίως σε ό,τι αφορά το σενάριο και την ατμόσφαιρα.
Έχοντας τα δύο αυτά στοιχεία υπόψη, σενάριο κι ατμόσφαιρα, οφείλω να ομολογήσω ότι αρκετές σειρές που είδα τελευταία είχαν ένα τελευταίο επεισόδιο ανάξιο των προηγούμενων.
Θα ξεκινήσω με την μεγαλύτερη απογοήτευση:

1. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, εξαιτίας του ασυγκράτητου ενθουσιασμού μου για τα πρώτα επεισόδια, το τελευταίο της σειράς Killing Eve με απογοήτευσε. Ήταν βαρετό και απίστευτα φλύαρο, κι η επικείμενη σύγκρουση ανάμεσα στην Eve Polastri και την Villanelle δεν στάθηκε στο ύψος των προσδοκιών μας. Η συνάντηση των δύο ηρωίδων γίνεται στο Παρίσι κι αντί να δούμε ένα λεκτικό παιχνίδι ανάμεσα στις δύο πανέξυπνες -κατά το σενάριο- ηρωίδες, αφού ήρθαν τετ α τετ, τις "απολαύσαμε" να συμπεριφέρονται σαν κακομαθημένα υστερικά παιδιά. Μου θύμισαν τον καιρό που ήμουν μικρό παιδί κι έπαιζα με την συνομήλικη ξαδέρφη μου, όταν τσακωνόμασταν, κάναμε τάχα μου ότι συμφιλιόμαστε και με την πρώτη ευκαιρία αρχίζαμε τα μαλλιοτραβήγματα! Προφανώς θα δούμε και την 2η σεζόν αλλά αυτή τη φορά ελπίζω οι σεναριογράφοι να κρατήσουν τα χαρακτηριστικά για τα οποία λατρέψαμε ΚΑΙ τις δύο ηρωίδες.

2. Επόμενη απογοήτευση: Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς The Alienist. Σαν σειρά είχε αρκετό ενδιαφέρον. Βρισκόμαστε στην Νέα Υόρκη, λίγο πριν το τέλος του 19ου αιώνα, όταν η Ψυχιατρική δεν είχε χαρακτηριστεί ακόμα ως επιστήμη. Ο γιατρός Λάζλο Κράιζλερ με τη βοήθεια φίλων προσπαθεί να εντοπίσει έναν σήριαλ κίλερ αγοριών που εκδίδονται. Όλα πηγαίνουν καλά (αν εξαιρέσει κανείς την παρουσία της ατάλαντης Ντακότα Φάνινγκ) μέχρι και το 9ο επεισόδιο όπου έχουν πλησιάσει πολύ τον σήριαλ κίλερ. Κι έρχεται το 10ο επεισόδιο το οποίο στην κυριολεξία είναι μια συρραφή του "τι ξεχάσαμε να εξηγήσουμε στα προηγούμενα επεισόδια". Αφού ξεμπερδεύουν νωρίς νωρίς με τον σήριαλ κίλερ, το υπόλοιπο επεισόδιο τρέχει με αποσπάσματα από το παρελθόν των πρωταγωνιστών δοσμένα σε μορφή σαλάτας. Ανάκατα δηλαδή. Κι άχρηστα. Δεν προσθέτουν τίποτα στο στόρι εκτός από ανούσια φλυαρία, να περάσει η ώρα, να βγει το επεισόδιο.

3. Η σειρά Deep State είχε πολύ ενδιαφέρον, πολλή δράση, πολύ πηγαινέλα (κάποιος να μου εξηγήσει πώς ταξιδεύεις από την Τεχεράνη στο Λονδίνο κι είσαι ατσαλάκωτος, εγώ μέχρι την Ρώμη πάω και είμαι ζαλισμένη όλη την υπόλοιπη μέρα!) κι η ιστορία αν κι είχε πολύ βάθος τα εξηγούσε ωραία κι όλα ήταν κατανοητά. Φτάνει το τελευταίο επεισόδιο, όπου πιστεύουμε ότι ο χαρακτήρας του Mark Strong (που εν τω μεταξύ δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο) θα τα βάλει όλα στη θέση τους. Αντ' αυτού τον βλέπουμε να γυρίζει αμέριμνος και χαρούμενος στο σπιτικό του, λες κι είχε πάει για ψάρεμα το σουκού με τους mates όλον αυτόν τον καιρό, και μένουμε κι εμείς με το ίδιο ηλίθιο βλέμμα που έχει ο γιος του στη σειρά όταν του εξηγεί ο Strong γιατί άφησε τα κακά Αμερικανάκια να κάνουν τη δουλίτσα τους ενώ περιμέναμε να τους δείξει για τα καλά τι εστί MI5.

4. Marcella. Εντάξει, η γυναίκα είναι θεόμουρλη (εχμ, πώς να το πω πιο κομψά, είναι κάπως ψυχικά διαταραγμένη, ήθελα να πω κι ειλικρινά είναι απορίας άξιο πώς δεν την έχουν πετάξει από το αστυνομικό σώμα!) αλλά το τέλος της 2ης σεζόν ήταν κάπως αλλόκοτο -το λιγότερο. Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα παλεύει με τους δαίμονες της, φτάνει στο χείλος της αυτοκτονίας αλλά ότι θα γινόταν κλοσάρ στους δρόμους του Λονδίνου αφού προηγουμένως κοντεύει να στείλει στον άλλο κόσμο τον μοναδικό συνάδελφο -και συνάνθρωπο γενικά- που την ανέχεται κι ενώ στην τελευταία σκηνή, κάτω από μια γέφυρα της πόλης, στέκι αστέγων,  κάποιος της ψιθυρίζει στο αυτί "θες να γίνεις μυστική αστυνομικός;" κι αυτή κοιτά με το γνωστό αλλοπαρμένο βλέμμα της το φακό, ε αυτό δεν το περιμέναμε!! Μας έστειλε!! Μαρτσέλα, παρ' το απόφαση, Ζέγκα δεν θα γίνεις!!

Killing Eve

Sui generis πληρωμένη δολοφόνος οργώνει την Ευρώπη σκοτώνοντας, κατόπιν εντολής και με πρωτότυπους τρόπους, πολιτικούς και κυβερνητικά στελέχη. Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα γι' αυτήν, ποια είναι, για ποιον δρα, πού είναι η βάση της. Με τα ελαχιστότατα στοιχεία που είναι γνωστά, θα προσπαθήσει να την εντοπίσει η Eve Polastri, Αμερικανίδα που εργάζεται στην ΜΙ5, σε μια μυστική αποστολή που θα αποδειχτεί επικίνδυνη και δύσκολη. Γιατί η Villanelle, όπως αυτοαποκαλείται η δολοφόνος, είναι άκρως διαβολική αλλά με έναν παιχνιδιάρικο, σχεδόν αθώο τρόπο που σε κάνει να την συμπαθείς!

 Αυτό είναι το στόρυ της -μέχρι στιγμής- καλύτερης σειρά που έχουμε δει αυτή τη χρονιά. Μια κατασκοπευτική ημι- δραματική σειρά που μας δίνει δύο ουσιώδεις - επιτέλους!- γυναικείους χαρακτήρες, άξιες αναφοράς στο πάνθεον των τηλεοπτικών ηρωίδων. Η Polastri κι η Villanelle, τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές. Κι οι δύο αφοσιωμένες στο έργο τους, παθιασμένες και με αυξανόμενη εμμονή η μία για την άλλη. Η πρώτη είναι στο πλευρό των καλών, η άλλη σκοτώνει χωρίς ενδοιασμούς. Περιμένουμε πώς και πώς την στιγμή που θα έρθουν τετ α τετ!

Το σενάριο είναι δουλεμένο στη λεπτομέρεια. Δράση συμπυκνωμένη χωρίς να πλατιάζει στιγμή σε ανούσιες καταστάσεις και διάλογοι to the point, με ουσία που σκιαγραφούν έξοχα την ψυχολογία των δύο ηρωίδων. Κι όχι μόνο αυτών, μιας κι ενδιαφέροντες χαρακτήρες τις πλαισιώνουν. Το αφεντικό της Eve, την οποία  υποδύεται η έξοχη Fiona Shaw ή ο μέντορας της Villanelle, τον οποίο υποδύεται ο αγαπημένος μας Δανός ηθοποιός Kim Bodnia. Οι συναντήσεις της Villanelle με την μέντορα της είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές των επεισοδίων, μιας κι ένα αλλόκοτο παιχνίδι παίζεται ανάμεσα τους, η όλο τσαχπινιά Villanelle προσπαθεί να τον φέρει στα δικά της μέτρα με τον δικό της παράδοξο τρόπο ενώ ο Konstantin (ο μέντορας) προσπαθεί να την τιθασεύσει.

Ναι μεν η σειρά χαρακτηρίζεται ως δραματική αλλά δεν έχει αυτό το βάρος άλλων αστυνομικών δραματικών σειρών που σε κάνουν να ασφυκτιάς από την αγωνία. Ναι,  υπάρχει αγωνία, υπάρχει ένταση  κι υπάρχουν και δραματικές στιγμές, ευτυχώς όμως η δραματικότητα μετριάζεται χάρη στην απόλαυση που πρωτίστως προσφέρει η σειρά.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τις δύο υπέροχες πρωταγωνίστριες: Την αγαπημένη μας (από την εποχή που την είδαμε στην ταινία Last Night, το 1999) Sandra Oh στο ρόλο της Eve Polastri και της Jodie Comer, την οποία δεν γνωρίζαμε αλλά χαρήκαμε που την μάθαμε! Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερο casting!

Hard Sun

Η σειρά Hard Sun που προβλήθηκε από το BBC1 πριν από λίγο καιρό είναι σίγουρα η πιο wtf σειρά που είδαμε πρόσφατα! Παρολ' αυτά την καταευχαριστηθήκαμε κι ελπίζουμε ότι θα έχει και συνέχεια!

Τι συμβαίνει όμως σε αυτήν την κάπως αχαρακτήριστη- ως προς τις προθέσεις της- σειρά; Το στόρυ έχει ως εξής:

Ο αστυνομικός αρχιεπιθεωρητής Τσάρλι Χικς κι η αστυνομική επιθεωρήτρια Ελέιν Ρένκο μόλις έχουν ξεκινήσει να δουλεύουν μαζί, όταν στην πρώτη υπόθεση που αναλαμβάνουν -ένας δολοφονημένος χάκερ- πέφτει στα χέρια τους ένα φλασάκι "φωτιά", με κρυφές κυβερνητικές αναφορές σε επικείμενη κοσμική αποκάλυψη. Το περιεχόμενο του φλασακίου επουδενί δεν πρέπει να γίνει γνωστό, έτσι τους παίρνει στο κατόπι μια πολύ κακιά πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών.

Όμως η  Ελέιν αποφασίζει να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενο κι εκεί που περιμένεις να γίνει ο χαμός- μιλάμε για το τέλος της Γης!!!-, η κυβέρνηση καταφέρνει να το παρουσιάσει ως fake news κι όλα συνεχίζουν κανονικά εκτός από κάτι αρπαγμένους που έχουν δει την επικείμενη αποκάλυψη ως ευκαιρία για λίγο serial killing. Τις υποθέσεις αναλαμβάνουν οι Χικς και Ρένκο! Οι οποίοι εκτός από τις υποθέσεις, έχουν να αντιμετωπίσουν την πολύ κακιά πρακτόρισσα που δεν τους αφήνει σε χλωρό κλαρί μέχρι να πάρει το φλασάκι πίσω αλλά και το απίστευτο μπάχαλο στις προσωπικές τους ζωές! Αλλά και την αλλοπρόσαλλη μεταξύ τους σχέση! Η Ελέιν έχει τοποθετηθεί για συγκεκριμένο λόγο στο πλευρό του Χικς, κι αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη σχέση τους. Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν! Εκεί που μονιάζουν, εκεί πέφτει απίστευτο ξύλο μεταξύ τους!!! Με το παραμικρό πλακώνονται στο ξύλο σα μικρά παιδιά! Ήταν από τις σκηνές που μας διασκέδασαν ιδιαίτερα, οφείλουμε να ομολογήσουμε!!!

Λοιπόν, κάπως έτσι πάει το στόρυ, το οποίο εννοείται ότι δεν παίρνουμε στα σοβαρά. Εν τούτοις βρήκαμε τη σειρά αρκούντως διασκεδαστική και ψυχαγωγική, σαν να έχει προκύψει από comic, καθόλου κουραστική, το σενάριο μπορεί να είναι light αλλά ευτυχώς όχι περίπλοκο, αν και αναρωτιέσαι τι θα ήθελε να είναι η σειρά. Προσωπικά υποθέτω "αστυνομική μέσα σε ένα δυστοπικό κλίμα."

Οι πρωταγωνιστές, ωραίες φάτσες, η Agyness Deyn, cute, γλυκιά παρουσία -πρώην μοντέλο είναι εξάλλου- δεν σε πολυπείθει αλλά όταν είναι να ρίξει ξύλο τα καταφέρνει μια χαρά!!!!!!!!
O Jim Sturgess είναι πολύ καλός ως ο γοητευτικός μπάσταρδος Τσάρλι Χικς
Εκείνη όμως που δίνει ρέστα είναι η Nikki Amuka-Bird, η πρακτόρισσα των μυστικών υπηρεσιών που τους κάνει τη ζωή δύσκολη! Ανατριχιαστική η παρουσία της!

Location: London (Μέρος 2ο)

Η J.K. Rowling, η "μαμά" του Harry Potter, έχει γράψει μία σειρά αστυνομικών βιβλίων (3 βιβλία συν ένα τέταρτο που είναι υπό έκδοση), με το ψευδώνυμο Robert Galbraith  και με κεντρικό χαρακτήρα τον Cormoran Strike. O Strike είναι ένας πρώην αξιωματικός της στρατιωτικής αστυνομίας. Ο πόλεμος τον έχει σακατέψει, έχει χάσει το μισό πόδι. Τώρα πια ζει στο Λονδίνο, κάπου στο Σόχο και βιοπορίζεται ως ιδιωτικός ντετέκτιβ. Σε κάποια φάση προσλαμβάνει την νεαρή κι ενθουσιώδη Ρόμπιν κι οι περιπέτειες αρχίζουν.

Ο Cormoran Strike ευτύχησε να γίνει και τηλεοπτικός ήρωας στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά Strike. Και τα 3 βιβλία της σειράς πέρασαν στην τηλεόραση. Τον μοναχικό, κουρασμένο, ελαφρώς άξεστο, κάπως δύστροπο, ψιλοαλκοολικό και λιγομίλητο Strike, υποδύεται με εξαιρετικό τρόπο ο ηθοποιός Tom Burke. Τη βοηθό του Ρόμπιν υποδύεται πολύ όμορφα η ηθοποιός Holliday Grainger.

O Cormoran Strike έχει το γραφείο- γκαρσονιέρα του κάπου στο Σόχο του Λονδίνου. Τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για τη δουλειά του, δεν πατάει ψυχή, μέχρι που εμφανίζεται η Ρόμπιν, ως προσωρινή βοηθός αρχικά, κι αρχίζει να βάζει τις υποθέσεις αλλά και τη ζωή του αφεντικού σε τάξη. Κάπως έτσι ξεκινά η πρώτη ιστορία της σειράς που μοιράζεται σε 3 επεισόδια και βασίζεται στο βιβλίο The Cuckoo's Calling.
Ο Strike κι η Ρόμπιν  καταφέρνουν να λύσουν την υπόθεση κι έτσι η δουλειά παίρνει τα πάνω της. Μια μέρα την πόρτα χτυπά μία ταλαιπωρημένη σαρανταπεντάρα που ψάχνει τον άντρα της, ψιλογνωστό συγγραφέα. Νέα υπόθεση, πολύ περίεργη, που είναι και το στόρυ του δεύτερου βιβλίου The Silkworm και του δεύτερου μέρους της σειράς με δύο επεισόδια. Τους απορροφά τόσο πολύ αυτή η παράξενη εξαφάνιση που οι δύο ήρωες αμελούν την προσωπική τους ζωή, ιδιαίτερα η Ρόμπιν.
Και ναι, λύνουν και αυτήν την υπόθεση, για να περάσουν στην τρίτη, από το βιβλίο με τίτλο Career of Evil, πάλι σε δύο επεισόδια, όπου κάποιος από το παρελθόν του Strike προσπαθεί να τον παγιδέψει μέσω της Ρόμπιν!

Η σειρά είναι πολύ ατμοσφαιρική, πολύ όμορφα γυρισμένη, με το Λονδίνο ως επικίνδυνο μεν, αλλά πάντα γοητευτικό σκηνικό. Η ίδια η JK Rowling έμεινε πολύ ευχαριστημένη από τον τρόπο που γυρίστηκαν σε σειρά τα βιβλία της και δήλωσε ότι ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένη με το καστινγκ. Όπως ήδη γράψαμε οι δύο πρωταγωνιστές είναι εξαιρετικοί κι υπάρχει πολύ καλή χημεία μεταξύ τους..
Τώρα μένει να τελειώσει το τέταρτο βιβλίο της σειράς για να το δούμε κι αυτό στην τιβί. Δυστυχώς θα περιμένουμε λίγο γιατί απ'ό,τι μάθαμε από την ίδια την συγγραφέα, ναι μεν έχει βρει τον τίτλο (Lethal White) αλλά θα της πάρει λίγο καιρό ακόμα για να το ολοκληρώσει!

ΥΓ: Κάπου διάβασα ότι τα βιβλία είναι πολύ πιο "σκοτεινά" από όσο έχουν αποδοθεί στην τιβί. Δυστυχώς δεν τα έχω διαβάσει για να το επιβεβαιώσω.

Location: London (Μέρος 1ο)

Ένα μίνι αφιέρωμα (δύο αναρτήσεων) σε δύο σειρές γυρισμένες στο Λονδίνο, με ωραία εξωτερικά πλάνα, που ευχαρίστησαν ιδιαίτερα όλους εμάς που έχουμε πολύ καιρό να πάμε στο ωραίο Λονδινάκι, και τόσο που το έχουμε πεθυμήσει. Η μία από τις δύο σειρές μας άρεσε πολύ. Η άλλη μας άφησε χλιαρές εντυπώσεις.

Πάμε.

Η σειρά Collateral είναι μία μίνι αστυνομική σειρά γυρισμένη στο Λονδίνο και θέλει να πει πολλά γιατί πιάνει πολλά επίκαιρα θέματα αλλά στο τέλος μένει να φλυαρεί πολύ και χωρίς ουσία.

Το στόρυ έχει ως εξής: Ιρακινός λαθρομετανάστης πιτσαδόρος δολοφονείται σε ενέδρα. Την υπόθεση αναλαμβάνει η εγκυμονούσα Κιπ Γκλάσπι. Άπειρη σε τέτοιες υποθέσεις αλλά ικανή και πεισματάρα. Στην υπόθεση μπλέκουν: Ένας βουλευτής των Εργατικών ευαισθητοποιημένος σε θέματα λαθρομετανάστευσης, η ναρκομανής γυναίκα του, οι δύο τρομοκρατημένες αδερφές του δολοφονημένου, ο βρετανικός στρατός, μια λαλημένη αξιωματικός του στρατού,  η ΜΙ5, Τούρκοι αντικαθεστωτικοί, μια Βιετναμέζα λαθρομετανάστης και μία λεσβία ιερέας. 

Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον αφού επικεντρώνεται στην παράνομη μεταφορά λαθρομεταναστών και προσφύγων από την Μέση Ανατολή και τίθεται το ερώτημα ποιοι μπορεί να είναι πίσω από την όλη υπόθεση. 

Αλλά:
Η σειρά θέλει να τα βάλει με πολλά θέματα αλλά τα 4 επεισόδια είναι λίγα.Τι να πρωτοπιάσεις: Παράνομη είσοδος σε μια ξένη χώρα, κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών, ποιος τελικά θεωρείται λαθρμετανάστης, η ανδροκρατία κι ο φαλλοκρατισμός στο στρατό, πολιτική κι ιδεολογία, ομοφυλοφιλία στην εκκλησία, και να'χεις μέσα σε όλα αυτά την άτεγκτη αστυνομικίνα εγκυμονούσα κι άυπνη Κιπ να λύνει την υπόθεση σε 3 μέρες. Νταξ έχει και πολύ ικανούς συνεργάτες κι ένα αφεντικό που της γαβγίζει συνέχεια, αλλά αυτή απτόητη. Με έναν καφέ μονίμως στο χέρι μένει όρθια. Ο άντρας της την παίρνει πού και πού τηλέφωνο και την εκλιπαρεί " Καλέ, έλα να κοιμηθείς λίγο!"  αλλά όχι, εκεί αυτή να λύσει το μυστήριο, είπαμε είναι πεισματάρα. Παρεμπιπτόντως πολύ καλή στο ρόλο της αστυνομικίνας η Κάρυ Μάλλιγκαν, η οποία έχει θεσπέσια φωνή. Πολύ καλή ηθοποιός, λίγος ο συγκεκριμένος ρόλος. 

Ίσως με περισσότερα επεισόδια και λιγότερους ιδιαίτερους χαρακτήρες το στόρυ να λειτουργούσε καλύτερα. Πρώτη φορά απογοητεύτηκα από σενάριο αγγλικής σειράς (Μπας κι ο σεναριογράφος είναι δημοσιογράφος της Guardian;;;). 

ΥΓ: Ο όρος "λαθρομετανάστης" , αν δεν κάνω λάθος, θεωρείται πια politically incorrect. 

Glacé vs. La Mante

Πρόσφατα είδαμε δύο γαλλικές σειρές που έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι θα μπορούσαν να ήταν... σκανδιναβικές! Επίσης άλλα δύο κοινά χαρακτηριστικά που έχουν αφορούν το στόρυ, όπου και στις δύο έχουμε να κάνουμε με έναν παρανοϊκό σίριαλ κίλλερ και μια σειρά ειδεχθών φόνων.

Στη σειρά Glacé, η οποία μας άρεσε περισσότερο και θα εξηγήσουμε γιατί, όλα ξεκινούν με την φρικτή δολοφονία ενός αλόγου! Κάπου ψηλά στα Πυρηναία, σε ένα χωριό κοντά στα σύνορα Γαλλία- Ισπανίας και μες το καταχείμωνο, κάποιος δολοφονεί το άλογο του προύχοντα της περιοχής και το κρεμάει σε ένα τελεφερίκ. Καλείται ο έμπειρος αστυνόμος Μαρτέν Σερβάζ από την Τουλούζη να βοηθήσει την νεαρή κι άπειρη ζεντάρμ του τοπικού αστυνομικού τμήματος, Ιρέν Ζιγκλέρ.

Τα πράγματα περιπλέκονται όταν προκύπτουν κι άλλες δολοφονίες, σημαντικών προσώπων της περιοχής αλλά κυρίως όταν μπαίνει στην υπόθεση ο παρανοϊκός Ζουλιάν Χιρτμάν. Ο Χιρτμάν είναι έγκλειστος στην απομονωμένη πτέρυγα της τοπικής  ψυχιατρικής κλινικής. Είναι ένας σίριαλ κίλερ που δολοφονούσε νεαρές κοπέλες και πρώην αστυνομικός, κάποτε καλός φίλος και συνάδελφος του Σερβάζ. Πανούργος, πανέξυπνος, μοιάζει να έχει σχέση με τις δολοφονίες αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πώς αφού βρίσκεται σε απομόνωση!

Στην υπόθεση μπαίνει και μία ψυχίατρος της κλινικής, αδερφή ενός από τα θύματα του Χιρτμάν!
Ο Σερβάζ κι η Ζιγκλέρ θα δυσκολευτούν πολύ να βρουν τη λύση μιας κι αυτή κρύβεται στο παρελθόν του χωριού.

Στη σειρά La Mante είμαστε πια στο Παρίσι όπου μια ομάδα αστυνομικών προσπαθεί να βρει ένα σίριαλ κίλερ, ο οποίος αντιγράφει λεπτομερώς τα ειδεχθή εγκλήματα της Μάντισσας, μια σίριαλ κίλερ που έδρασε πριν 25 χρόνια κι είχε καθαρίσει με ευφάνταστο τρόπο αρκετούς άντρες που κακοποιούσαν σεξουαλικά γυναίκες ή παιδιά.

 Τώρα βρίσκεται κι αυτή απομονωμένη σε μια φυλακή και δέχεται να βοηθήσει τους αστυνομικούς με την προϋπόθεση ότι στην ομάδα θα μπει ο γιος της, που είναι επίσης αστυνομικός κι ο οποίος έχει να την δει από μικρός. Δεν θέλει ούτε να ακούσει γι' αυτήν ούτε να την συναντήσει αλλά τελικά δέχεται να μπει στην ομάδα.

Ο copy cat κίλερ συνεχίζει να δολοφονεί με βάση τις παλιές δολοφονίες της Μάντισσας κι εκείνη οδηγεί σιγά σιγά τους αστυνομικούς στο σωστό μονοπάτι. Το οποίο μονοπάτι οδηγεί πολύ -μα πάρα πολύ- κοντά στο γιο της! Εν τω μεταξύ μαθαίνουμε γιατί το γύρισε η Μάντισσα στο serial killing στα νιάτα της.

Κι οι δύο σειρές έχουν το σασπένς τους και καλή εξέλιξη των γεγονότων. Όμως η σειρά Glacé μας άρεσε περισσότερο για τους εξής λόγους:

1. Έχει καλύτερο σίριαλ κίλλερ. Ο Χιρτμάν δεν παίζεται. Είναι ανατριχιαστικά πανούργος, απεχθής, κακός, μισητός. Και τον βλέπουμε συνέχεια πώς μανιπουλάρει τους πάντες, έχει στήσει ένα ωραιότατο mental παιχνίδι.  Αντίθετα η Μάντισσα είναι μια ήρεμη -σχετικά- φιγούρα, βοηθά την αστυνομία, κάνει μια-δυο φορές κάτι παλαβά (μια φάση με κάτι έντομα είναι ελαφρώς τραβηγμένη κατά τη γνώμη μου) που παρά τα εγκλήματα της σχεδόν αγιοποιείται προς το τέλος. Ο copy cat σίριαλ κίλερ, από την άλλη,  είναι ιδιάζουσα περίπτωση. 

2. Το σκηνικό. Στη σειρά Glacé  το απομονωμένο χωριό πάνω στα Πυρηναία, το άφθονο χιόνι, δημιουργούν ένα σκηνικό κλειστό, αγχωτικό, το τοπίο ολόλευκο κι ήρεμο δημιουργεί το ιδανικό σκηνικό για αιματοβαμμένα εγκλήματα, από την άλλη δυσκολεύει πολύ το έργο των αστυνομικών. Στη La Mante έχουμε Παρίσι, δεν βλέπουμε και πολλά και λίγη εξοχή.

3. Το τέλος στο Glacé είναι πιο καλά δομημένο, σχεδόν κινηματογραφικό. Στο La Mante, τα πράγματα είναι πιο κλασικά, αναμενόμενα.

4. Το παρελθόν καραδοκεί και στις δύο σειρές, όμως στο La Mante τα πράγματα είναι πιο προφανή (το γιατί η Μάντισσα έγινε σίριαλ κίλερ το πιάνεις από την αρχή σχεδόν).

Και στις δύο σειρές από πίσω κρύβεται η Netflix.
Κι ΟΧΙ δεν περιμένουμε με αγωνία τις αμερικάνικες βερσιόν!

Marseille tv series

Περιγράφοντας την γαλλική σειρά Marseille με μια πρόταση θα λέγαμε ότι είναι "το House οf Cards της τοπικής αυτοδιοίκησης".
Στον πρώτο κύκλο της σειράς γνωρίζουμε τον δήμαρχο της Μασσαλίας, Robert Taro, (τον  υποδύεται ο γίγαντας της υποκριτικής  Gerard Depardieu) ο οποίος στις επικείμενες τοπικές εκλογές έχει ως βασικό αντίπαλο το μέχρι πρότινος δεξί του χέρι και έμπιστο συνεργάτη του, Lucas Barres. Παρακολουθούμε τις υπόγειες -κι ενίοτε εκτός νόμιμων ορίων- διεργασίες για το ποιος θα επικρατήσει ενώ τα προβλήματα της πόλης κι η προσωπική τους ζωή γίνονται "άσσοι" ή "καμμένα χαρτιά" στον εκλογικό αγώνα τους. Η σύγκρουση είναι ανελέητη, κι ένα μυστικό που θα συνταράξει τους πάντες θα αποκαλυφθεί.

Το τέλος του 1ου κύκλου μας βρίσκει με τα αποτελέσματα των εκλογών, στις οποίες πρωτεύει ο νυν δήμαρχος.

Αλλά στον 2ο κύκλο χάνει τη δημαρχία γιατί ο βασικός του αντίπαλος- το πρώην δεξί χέρι που λέγαμε- συμμαχεί με την ακροδεξιά. Εδώ μπαίνει πολύ "ζουμί" στην εξέλιξη του στόρυ γιατί, μην ξεχνάμε, ότι η Μασσαλία είναι μάλλον η πιο πολυπολιτισμική πόλη της Γαλλίας, με πολλά συσσωρευμένα κοινωνικά προβλήματα. Για τον νέο δήμαρχο, τα προβλήματα θα αρχίσουν να παρουσιάζονται πολύ νωρίς κι από πάνω θα τον δούμε να υποκύπτει στη γοητεία της ακροδεξιάς αντιδημάρχου, η οποία έχει βαλθεί να "καθαρίσει" την πόλη από οτιδήποτε της χαλά το φασιστικό προφίλ. Οι συγκρούσεις αναπόφευκτες, η πόλη βράζει, το οργανωμένο έγκλημα λύνει και δένει, οι πολιτικά αντίθετοι πόλοι συγκρούονται

Ένταση, ίντριγκες- πολλές κι από παντού- , διαφθορά, πολιτική, ηθική, σεξ, απ' όλα έχει η σειρά.
Οι διάλογοι είναι της γαλλικής σχολής, κοφτοί χωρίς πολλές επεξηγήσεις και κάποιοι χαρακτήρες είναι εντελώς απρόβλεπτοι. Άνετα θα δίναμε το βραβείο της πιο αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς στους χαρακτήρες της συζύγου και της κόρης  του δημάρχου Ταρό: "Γεια σου, σ'αγαπώ, φεύγω, παράτα με, επιστρέφω, φύγε, κλπ κλπ"!

Η μουσική επένδυση της σειράς είναι του άρτι βραβευθέντα με Όσκαρ , Alexandre Desplat. Oι τίτλοι αρχής είναι αριστούργημα, με ένα κομμάτι των Orange Blossom, το "Ya Sidi"

Τελευταία αλλά σημαντική λεπτομέρεια: 'Ολες οι γυναίκες είναι καταπληκτικά ντυμένες. Όχι τυχαία, μιας και την ενδυματολογία έχει αναλάβει η Mimi Lempicka

O Montalbano δεν είναι ο μόνος!

O commissario Montalbano είναι αναμφίβολα η πιο γνωστή φιγούρα της ιταλικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Δημιούργημα του Σικελού συγγραφέα Αντρέα Καμιλέρι, ο Μονταλμπάνο γνώρισε τεράστια επιτυχία τόσο ως λογοτεχνικός ήρωας όσο κι ως τηλεοπτικός.

 Πριν λίγες μέρες η προβολή του πρώτου επεισοδίου της 12ης σεζόν γνώρισε νέα ρεκόρ τηλεθέασης στην Ιταλία! Στην Ελλάδα δεν θυμάμαι αν παίχτηκαν ποτέ επεισόδια της σειράς σε κάποιο κανάλι, πάντως κάποια εφημερίδα -την εποχή των παχέων αγελάδων- μας χάρισε dvd με κάποια επεισόδια.

Όμως στην ιταλική τηλεόραση παίζονται πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες αστυνομικές σειρές εκτός από την προαναφερθείσα. Σειρές στων οποίων τα σενάρια έχουν βάλει πολλές φορές το χεράκι τους γνωστοί Ιταλοί συγγραφείς. Όπως συμβαίνει στην απίθανη σειρά L'ispettore Coliandro, έμπνευση του γνωστού Ιταλού συγγραφέα Κάρλο Λουκαρέλι.

O Κολιάνδρο ανήκει στην αστυνομική δύναμη της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης της Μπολόνια. Γκαφατζής κι αδέξιος είναι το μαύρο πρόβατο του τμήματος. Περιφέρεται στους διαδρόμους της Κουεστούρα ψάχνοντας να αναλάβει υποθέσεις, όμως οι ανώτεροι του τον αποφεύγουν και σπάνια τον στέλνουν σε αποστολές.

Παραδόξως, χάρη στην αφέλεια του, καταφέρνει και μπλέκει άθελα του σε μεγάλες και δύσκολες υποθέσεις και για κάποιο λόγο που κανείς δεν αντιλαμβάνεται είναι αυτός που φτάνει στη λύση των υποθέσεων. Με κωμική, εντελώς politically incorrect (επιτέλους!)  και γκροτέσκα διάθεση η σειρά παρουσιάζει μια Μπολόνια πνιγμένη στο έγκλημα και τα πλοκάμια της  μαφίας, ιταλική, κινέζικη, σέρβικη, ρώσικη, ό,τι εγκληματικό στοιχείο θες περνά από τους δρόμους της πόλης και την αναστατώνει, ένας χαμός γίνεται στην κατά τ'άλλα ήρεμη Μπολόνια γνωστή κυρίως για την κουζίνα της και την έντονη πανεπιστημιακή ζωή. Να όμως που η πόλη έχει τον ήρωα της, τον ατρόμητο, μοναχικό καβαλάρη Coliandro, ο οποίος με τα χρόνια - και τις επιτυχίες του- κατάφερε κι έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς τηλεοπτικούς ήρωες της Ιταλίας. Ίσως μετά τον Montalbano, να ακολουθεί ο Coliandro σε δημοφιλία! Κι αυτό χάρη στον συμπαθέστατο ηθοποιό που τον ενσαρκώνει τον Giampaolo Morelli.

Ο Κάρλο Λουκαρέλι είναι κι ο εμπνευστής μιας άλλης ιταλικής αστυνομικής σειράς που έκανε πέρσι αίσθηση όταν παίχτηκε στη γειτονική χώρα. Η σειρά λέγεται La Porta Rossa (ε.τ: Η Κόκκινη Πόρτα) κι είναι η ιστορία ενός αστυνομικού ο οποίος προσπαθεί να ανακαλύψει....ποιος τον δολοφόνησε!

 Ναι, ο αστυνομικός Λεονάρντο Καλιόστρο είναι νεκρός αλλά δεν έχει διαβεί ακόμα την...κόκκινη πόρτα για το υπερπέραν. Έτσι μεταξύ ζωντανών και νεκρών, και με τη βοήθεια μιας νέας κοπέλας που έχει το "χάρισμα" να βλέπει νεκρούς, καθοδηγεί τη σύζυγο του να βρει το δολοφόνο του, που ούτε ο ίδιος γνωρίζει ποιος είναι, μιας και πυροβολήθηκε πισώπλατα.

Ωραία ιστορία με φόντο την πανέμορφη κι αριστοκρατική Τεργέστη. Αν απέφευγε κάποιες πολύ μελό στιγμές θα ήταν ακόμα καλύτερη- αλλά Ιταλοί είναι αυτοί, το μελόδραμα είναι στο αίμα τους!

Φεύγουμε από τη Βόρεια Ιταλία και κατεβαίνουμε κάτω στη Νάπολη, στη συναρπαστική αυτή πόλη, που είναι πεδίο δράσης των "Μπάσταρδων του Πιτσοφαλκόνε".

I bastardi di Pizzofalcone είναι μια σειρά αστυνομικών βιβλίων του πολύ καλού Ναπολιτάνου συγγραφέα Maurizio De Giovanni, η οποία ευτύχησε να γίνει και τηλεοπτική σειρά. Το αστυνομικό τμήμα του Πιτσοφαλκόνε πρόκειται να διαλυθεί. Για έξι μήνες, μετατίθενται -δυσμενώς, εξού και το προσωνύμιο "Μπάσταρδοι"- σε αυτό μία ομάδα αστυνομικών για να διεκπεραιώσουν τα τελευταία γραφειοκρατικά ζητήματα του τμήματος.

Εν τω μεταξύ δολοφονίες και διάφορα άλλα εγκλήματα συμβαίνουν κατά κόρον στην περιοχή, έτσι οι Μπάσταρδοι καλούνται να λύσουν τις υποθέσεις. Στη σειρά -όπως και στα βιβλία- δίνεται μεγάλη έμφαση στις προσωπικές ζωές των "Μπάσταρδων"- οι ιστορίες αφορούν ισομερώς τόσο την αστυνομική υπόθεση όσο και τα προσωπικά των ηρώων.

Τέλος, πίσω στη Σικελία από όπου ξεκινήσαμε με τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο. Πέρσι γυρίστηκε μία μίνι αστυνομική σειρά με τίτλο Maltese - Il romanzo del Commissario (Μαλτέζε- η ιστορία ενός επιθεωρητή), η οποία προκάλεσε αίσθηση τόσο στην Ιταλία, όσο και στο εξωτερικό.

 Πρόκειται για την ιστορία του Επιθεωρητή Μαλτέζε που ζει στη Ρώμη αλλά γυρίζει στο Τράπανι της Σικελίας, απ' όπου κατάγεται, για να ανακαλύψει ποιος δολοφόνησε τον παιδικό του φίλο και συνάδελφο Τζιάννι Περάλτα. Το ποιος τον δολοφόνησε είναι απλά "τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια" κι όποιος γνωρίζει το πώς έχει δράσει στο νησί η Μαφία, καταλαβαίνει ότι όσα βίαια και τρομερά συμβαίνουν στη σειρά δεν είναι καθόλου υπερβολικά. Πολύ καλή ερμηνεία του πρωταγωνιστή Kim Rossi Stewart κι ωραιότατη αναπαράσταση της εποχής- δεκαετία του 70.

Ειδικά στοιχεία για τις σειρές:

Η σειρά Il Commissario Montalbano είναι πια στη 12η σεζόν (με 2 ή 4 επεισόδια ανά σεζόν)

Η σειρά L' Ispettore Coliandro είναι στην 6η σεζόν (με 2-6 επεισόδια ανά σεζόν)

Η σειρά La Porta Rossa μετά την επιτυχία του 1ου κύκλου, πάει για τον δεύτερο.

Η σειρά Maltese- Il romanzo del commissario ήταν μίνι σειρά ενός κύκλου.


Όλες βρίσκονται στα torrent, δυστυχώς όμως δεν κυκλοφορούν υπότιτλοι- τουλάχιστον ελληνικοί. Όποιος ενδιαφέρεται να τις δει ή πρέπει να γνωρίζει Ιταλικά ή να ψάξει υπότιτλους σε γλώσσα που γνωρίζει.