Top 20 series: 2018

Σύμφωνα με τις σημειώσεις που κράτησα στο ημερολόγιο με τον αριθμό 2018 στο εξώφυλλο, οι σειρές που είδα είναι πάνω από 70. Παλιές, καινούργιες, μίνι, με πολλές σεζόν, αστυνομικές και μη.

Ξεχώρισα- με υποκειμενικά κριτήρια!-  20 σειρές τις οποίες θα παρουσιάσω- με σύντομο τρόπο, 2-3 προτάσεις το πολύ για κάθε μία- με την χρονολογική σειρά με την οποία τις είδα.
Ξεκινάμε:


1 . Glace' Η μόνη γαλλική μίνι αστυνομική σειρά που κράτησε το σασπενς μέχρι το τέλος στην κυριολεξία. Και δεν μας έπρηξε με τα βιώματα του παρελθόντος του παρανοϊκού της υπόθεσης.

2. Inside No.9 Γιατί ό,τι πιο αλλόκοτο για τα τηλεοπτικά δεδομένα κι αν δημιουργεί το δίδυμο Shearsmith & Pemberton εμείς θα το βλέπουμε με θρησκευτική προσήλωση και φανατισμό.

3. La casa de papel. Χωρίς σχόλιο. Απλά να ομολογήσουμε ότι η παλιοπαρέα μας λείπει πολύ.

4.The Alienist. Πολύ ενδιαφέρον στόρυ, Νέα Υόρκη στα τέλη του 19ου αι., κι ένας γιατρός, πρώιμος ψυχίατρος, προσπαθεί να λύσει την υπόθεση μιας σειράς απεχθών δολοφονιών μικρών παιδιών. Στα πολύ θετικά η παρουσία του Daniel Bruel, στα αρνητικά η παρουσία της ατάλαντης Dakota Fanning (Που τις βρίσκουν; Καλά, καλά δεν μπορούσε να μιλήσει το κορίτσι)

5. Maltese- Il romanzo del commissario. Τράπανι Σικελίας δεκαετία 70 κι ο επιθεωρητής Μαλτέζε τα βάζει με τη Μαφία όταν του σκοτώνουν τον καλύτερο φίλο. Οι Ιταλοί βγάζουν πολύ καλές αστυνομικές σειρές που αγνοούνται παντελώς όσο δεν τις παίζει το Netflix.

6. Endeavour (5ος κύκλος). Ο αγαπημένος μας κουλτουριάρης αστυνομικός! Κλασική μουσική, φιλοσοφία, κομψότητα, στυλ, κάπου στην Οξφόρδη τη δεκαετία του 60.

7. Bron/Broen (4ος κύκλος). Η πολυαγαπημένη μας Saga φαίνεται να βρίσκει το δρόμο της. Ελπίζουμε κι οι σεναριογράφοι να βρουν το δρόμο προς την έμπνευση για νέο κύκλο!!! Μας λείπεις Saga!!!

8. Unforgotten (3oς κύκλος) Από τις πιο ωραίες αγγλικές αστυνομικές σειρές, όπου παλιές σχεδόν ξεχασμένες υποθέσεις ξαναβγαίνουν στο φως από ένα τυχαίο γεγονός. Το να σκαλίζεις το παρελθόν είναι τόσο οδυνηρό όσο κι αποκαλυπτικό κι η σειρά καταφέρνει να διατηρεί τόσο το στοιχείο του σασπενς όσο και της ψυχολογικής αναστάτωσης των ηρώων.

9. A very english scandal. Η καλύτερη αγγλική (και μη) μίνι σειρά που είδαμε φέτος. Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που σκανδάλισαν την αγγλική κοινή γνώμη κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 70. Υποδειγματική σε όλα τα επίπεδα, σκηνοθεσία (Stephen Frears) , σενάριο, ερμηνείες.

10.Luther (όλοι οι κύκλοι). Ο καλύτερος απροσάρμοστος μπάτσος που μας προέκυψε τελευταία. Κι είναι και Λονδρέζος! Περιμένουμε πώς και πώς τον νέο κύκλο που ξεκινά την Πρωτοχρονιά! Υ.Γ.: Σεναριογράφοι φέρτε πίσω την Alice Morgan!!

11. The Terror. Μια από τις καλύτερες μίνι σειρές της αγγλικής τηλεόρασης για φέτος. Ένα κλειστοφοβικό σύμπαν στη μέση του απέραντου παγωμένου πουθενά (για την ακρίβεια βόρειο Καναδά!)

12. Killing Eve. Μας ξετρέλανε στην αρχή, επιτέλους μία σειρά όπου οι γυναίκες είναι οι δολοφόνοι ή οι εμμονικοί πανέξυπνοι πράκτορες. Μας στεναχώρησε το τελευταίο wobbly επεισόδιο.

13.The Kominsky method  Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η καλύτερη μίνι σειρά που μας ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας αποδίδονται με γλυκόπικρο χιούμορ κι ενίοτε μελαγχολία. Ωραίες ατάκες γηριατρικής φύσεως και μεγάλες ερμηνείες.

14. La Peste. Ισπανική σειρά (οι Ισπανοί έχουν γίνει εξπέρ στις ιστορικές σειρές). Σεβίλη, τέλη 16ου αι. κι η πανώλη σκοτώνει την πόλη. Και κυκλοφορεί κι ένας φανατικός serial killer. Ατμόσφαιρα, σενάριο σκέτη ίντριγκα, μέχρι το τέλος αποκλείεται να μαντέψεις ποιος είναι πίσω από όλο αυτό το νοσηρό σκηνικό.

15. Hidden Ατμοσφαιρική - σχεδόν μελαγχολική- αστυνομική σειρά γυρισμένη στη Βόρεια -μα πότε επιτέλος θα βγει ο ήλιος!- Ουαλία.

16. Bodyguard Από τις μίνι αγγλικές σειρές -διαμάντια που λέγαμε. Πρώην στρατιωτικός, νυν αστυνομικός γίνεται bodyguard της Υπουργού Εσωτερικών. Οι τρομοκράτες καραδοκούν κι ο bodyguard μας θα περάσει "του Χριστού τα πάθη".

17. Better call Saul (4ος κύκλος) Γιατί είναι ο Saul! Και γιατί είναι η σειρά με έναν από τους ωραιότερους γυναικείους χαρακτήρες που έχουμε δει σε αμερικάνικη σειρά τα τελευταία χρόνια. Μεγάλη ψυχή η Κιμ Γουέξλερ!

18. The missing (1ος & 2ος κύκλος) Ο Τσέκυ Κάρυο υποδύεται έναν από τους πιο συμπαθείς κι ευγενικούς μπάτσους που έχουμε δει στη μικρή οθόνη. Παθιασμένος αλλά και συνετός, σοφός, ήρεμος, μείον κάποιες εκρήξεις στον 2ο κύκλο. Κι οι δύο υποθέσεις των δύο κύκλων είναι πολύ δυνατές, με εξαιρετικό σεναριακό πηγαινέλα στο χρόνο, σαν να ξεκινά και να ολοκληρώνεται σιγά σιγά ένα παζλ.

19. Babylon Berlin Οι Γερμανοί αναδεικνύονται ως η μεγάλη δύναμη στις σειρές. Το Babylon Berlin μας ξετρέλανε, μας πάθιασε, αγαπήσαμε έναν από τους ωραιότερους γυναικείους χαρακτήρες σε σειρά, τη Σαρλότε, μία φιγούρα αλα Μαίρη Πόππινς που προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα σκληρό αντροκρατούμενο κόσμο. Και θα ήταν η αγαπημένη μας σειρά για φέτος αν δεν υπήρχε η επόμενη:

20. Derry Girls Γιατί αγαπήσαμε την σειρά; Γιατί έχουμε ανάγκη από χιούμορ. Οι καλές χιουμοριστικές σειρές τείνουν προς εξαφάνιση. Εδώ, το χιούμορ βασιλεύει σε μία δύσκολη ιστορικά, αιματοβαμμένη εποχή. Μία παρέα εφήβων περιφέρεται στην στρατιωτικοποιημένη περιοχή του Derry, δεκαετία 90, κάνοντας σαχλαμάρες, ενώ μαίνονται στην κυριολεξία μάχες στους δρόμους.  Η ανάγκη να ζεις σε φυσιολογικές συνθήκες, μακριά από τον φόβο. Το χιούμορ λυτρωτικό.

Glacé vs. La Mante

Πρόσφατα είδαμε δύο γαλλικές σειρές που έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι θα μπορούσαν να ήταν... σκανδιναβικές! Επίσης άλλα δύο κοινά χαρακτηριστικά που έχουν αφορούν το στόρυ, όπου και στις δύο έχουμε να κάνουμε με έναν παρανοϊκό σίριαλ κίλλερ και μια σειρά ειδεχθών φόνων.

Στη σειρά Glacé, η οποία μας άρεσε περισσότερο και θα εξηγήσουμε γιατί, όλα ξεκινούν με την φρικτή δολοφονία ενός αλόγου! Κάπου ψηλά στα Πυρηναία, σε ένα χωριό κοντά στα σύνορα Γαλλία- Ισπανίας και μες το καταχείμωνο, κάποιος δολοφονεί το άλογο του προύχοντα της περιοχής και το κρεμάει σε ένα τελεφερίκ. Καλείται ο έμπειρος αστυνόμος Μαρτέν Σερβάζ από την Τουλούζη να βοηθήσει την νεαρή κι άπειρη ζεντάρμ του τοπικού αστυνομικού τμήματος, Ιρέν Ζιγκλέρ.

Τα πράγματα περιπλέκονται όταν προκύπτουν κι άλλες δολοφονίες, σημαντικών προσώπων της περιοχής αλλά κυρίως όταν μπαίνει στην υπόθεση ο παρανοϊκός Ζουλιάν Χιρτμάν. Ο Χιρτμάν είναι έγκλειστος στην απομονωμένη πτέρυγα της τοπικής  ψυχιατρικής κλινικής. Είναι ένας σίριαλ κίλερ που δολοφονούσε νεαρές κοπέλες και πρώην αστυνομικός, κάποτε καλός φίλος και συνάδελφος του Σερβάζ. Πανούργος, πανέξυπνος, μοιάζει να έχει σχέση με τις δολοφονίες αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πώς αφού βρίσκεται σε απομόνωση!

Στην υπόθεση μπαίνει και μία ψυχίατρος της κλινικής, αδερφή ενός από τα θύματα του Χιρτμάν!
Ο Σερβάζ κι η Ζιγκλέρ θα δυσκολευτούν πολύ να βρουν τη λύση μιας κι αυτή κρύβεται στο παρελθόν του χωριού.

Στη σειρά La Mante είμαστε πια στο Παρίσι όπου μια ομάδα αστυνομικών προσπαθεί να βρει ένα σίριαλ κίλερ, ο οποίος αντιγράφει λεπτομερώς τα ειδεχθή εγκλήματα της Μάντισσας, μια σίριαλ κίλερ που έδρασε πριν 25 χρόνια κι είχε καθαρίσει με ευφάνταστο τρόπο αρκετούς άντρες που κακοποιούσαν σεξουαλικά γυναίκες ή παιδιά.

 Τώρα βρίσκεται κι αυτή απομονωμένη σε μια φυλακή και δέχεται να βοηθήσει τους αστυνομικούς με την προϋπόθεση ότι στην ομάδα θα μπει ο γιος της, που είναι επίσης αστυνομικός κι ο οποίος έχει να την δει από μικρός. Δεν θέλει ούτε να ακούσει γι' αυτήν ούτε να την συναντήσει αλλά τελικά δέχεται να μπει στην ομάδα.

Ο copy cat κίλερ συνεχίζει να δολοφονεί με βάση τις παλιές δολοφονίες της Μάντισσας κι εκείνη οδηγεί σιγά σιγά τους αστυνομικούς στο σωστό μονοπάτι. Το οποίο μονοπάτι οδηγεί πολύ -μα πάρα πολύ- κοντά στο γιο της! Εν τω μεταξύ μαθαίνουμε γιατί το γύρισε η Μάντισσα στο serial killing στα νιάτα της.

Κι οι δύο σειρές έχουν το σασπένς τους και καλή εξέλιξη των γεγονότων. Όμως η σειρά Glacé μας άρεσε περισσότερο για τους εξής λόγους:

1. Έχει καλύτερο σίριαλ κίλλερ. Ο Χιρτμάν δεν παίζεται. Είναι ανατριχιαστικά πανούργος, απεχθής, κακός, μισητός. Και τον βλέπουμε συνέχεια πώς μανιπουλάρει τους πάντες, έχει στήσει ένα ωραιότατο mental παιχνίδι.  Αντίθετα η Μάντισσα είναι μια ήρεμη -σχετικά- φιγούρα, βοηθά την αστυνομία, κάνει μια-δυο φορές κάτι παλαβά (μια φάση με κάτι έντομα είναι ελαφρώς τραβηγμένη κατά τη γνώμη μου) που παρά τα εγκλήματα της σχεδόν αγιοποιείται προς το τέλος. Ο copy cat σίριαλ κίλερ, από την άλλη,  είναι ιδιάζουσα περίπτωση. 

2. Το σκηνικό. Στη σειρά Glacé  το απομονωμένο χωριό πάνω στα Πυρηναία, το άφθονο χιόνι, δημιουργούν ένα σκηνικό κλειστό, αγχωτικό, το τοπίο ολόλευκο κι ήρεμο δημιουργεί το ιδανικό σκηνικό για αιματοβαμμένα εγκλήματα, από την άλλη δυσκολεύει πολύ το έργο των αστυνομικών. Στη La Mante έχουμε Παρίσι, δεν βλέπουμε και πολλά και λίγη εξοχή.

3. Το τέλος στο Glacé είναι πιο καλά δομημένο, σχεδόν κινηματογραφικό. Στο La Mante, τα πράγματα είναι πιο κλασικά, αναμενόμενα.

4. Το παρελθόν καραδοκεί και στις δύο σειρές, όμως στο La Mante τα πράγματα είναι πιο προφανή (το γιατί η Μάντισσα έγινε σίριαλ κίλερ το πιάνεις από την αρχή σχεδόν).

Και στις δύο σειρές από πίσω κρύβεται η Netflix.
Κι ΟΧΙ δεν περιμένουμε με αγωνία τις αμερικάνικες βερσιόν!