O Totó κι η Νάπολη

Σαν σήμερα το 1898 γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς, ο μεγαλύτερος της Ιταλίας σίγουρα, ο Antonio Griffo Focas Flavio Angelo Ducas Comneno Porfirogenito Gagliardi De Curtis di Bisanzio (ναι όλο αυτό) γνωστός με το ψευδώνυμο Totó.

Αριστοκρατικής καταγωγής, το προδίδει άλλωστε και το πλήρες ονοματεπώνυμο του, επιδόθηκε νωρίς στην ηθοποιία παρά την επιμονή της μητέρας του να τον κάνει παπά. Ονομάστηκε "ο πρίγκηπας του γέλιου", γύρισε άπειρες ταινίες, συνεργάστηκε με τους πιο γνωστούς Ιταλούς σκηνοθέτες, έπαιξε στο θέατρο, έγραψε ποίηση (στην ναπολιτάνικη διάλεκτο), έγραψε και πανέμορφα τραγούδια (ναπολετάνικα καντσόνε, αυτό το υπέροχο μελαγχολικό και τόσο μελωδικό είδος τραγουδιού).

Το πιο γνωστό τραγούδι του είναι το Malafemmenα, το οποίο τραγούδησε ο μέγας Ναπολιτάνος τροβαδούρος Roberto Murolo:

Κι ο ίδιος ο Τοτό δεν τραγουδούσε άσχημα. Εδώ τον βλέπουμε σε σκηνή από την ταινία Uomini o Caporali, ενώ τραγουδά ένα όμορφο ναπολιτάνικο καντσόνε.

Ο Τοτό λάτρευε τη γενέτειρα του, τη Νάπολη, μια πόλη αφάνταστα πληθωρική και συναισθηματική, λάτρευε τους ανθρώπους της, την ντοπιολαλιά (μουσική στα αυτιά του ξένου), κι εκείνη το ίδιο, για τους ναπολιτάνους ο Τοτό ήταν το μεγάλο καμάρι της πόλης. Το πόσο λατρεμένος ήταν φάνηκε στην κηδεία όταν χιλιάδες Ναπολιτάνοι, έτρεξαν να του πουν το τελευταίο αντίο. 

Intros

Είδαμε και το True Detective . Πέρα από το γεγονός ότι ήταν μια σειρά που λάτρεψε ο κόσμος (στο imdb η βαθμολογία του είναι 9,5 - αν αυτό λέει κάτι ), τελικά μένεις με την εντύπωση ότι η HBO βγάζει τις καλύτερες σειρές!

Ίσως φανεί περίεργη η παρατήρηση μου αλλά έχω την εντύπωση ότι οι σειρές της ΗΒΟ -τουλάχιστον εκείνες που έχω δει- έχουν καταπληκτικά intros ήτοι τίτλοι αρχής. Υπάρχουν πολλοί που ούτε δίνουν σημασία σε αυτούς, εγώ αντίθετα δεν μπορώ να ξεκινήσω να βλέπω ταινία ή σειρά αν δεν έχω δει τους τίτλους! (ο καθείς με τις παραξενιές του)

Η σειρά True Detective είχε καταπληκτικό intro  κι όσοι το σχεδίασαν βρήκαν το ιδανικό τραγούδι για να το συνοδεύσουν:

)




Το intro από σειρά της ΗΒΟ που θεωρώ ότι είναι κορυφαίο κι άφησε εποχή, είναι εκείνο από την απίστευτη, μεγαλειώδη σειρά The Sopranos

)


Μας λείπεις Τόνι....

Πάντως το intro από σειρά της ΗΒΟ που θα με συγκινεί πάντα είναι εκείνο από την πολύ αγαπημένη Six Feet Under (που είχε την ατυχία να της δοθεί στα Ελληνικά ο τίτλος "Γραφείο κηδειών Φίσερ")

)



Χρονιά σειρών φέτος, συζητήθηκαν περισσότερο κι από τις ταινίες. Θα επανέλθουμε. 

Αυτά παθαίνεις...

.... όταν βλέπεις τον... Blacula!

Δεν τρομάζεις...

...αλλά κολλάς με το funky, groovy soundtrack!

Αχ καλέ! Να κι ένα χαρμόσυνο νέο!

Αχχχχ, καλό μου χιπστεράκι....Στα σαράντα αντί για κόλλυβα θα σου έχω μακαρόν από το Ζόναρς!!!

Πολιτικοί αλληλοβρίζονται χυδαίως, ακροδεξιές ναζιστικές οργανώσεις ξεσαλώνουν, ο Στουρνάρας όλο απειλεί με παραίτηση κι όλο τα γλυκά μάτια κάνει στον Τόμσεν, η τριάδα της συγκυβέρνησης όλο τάχα μου τσακώνεται αλλά πάντα για το καλό της πατρίδας συμφωνούν ομόφωνα  σε περισσότερες περικοπές, το ένα σκάνδαλο ακολουθεί το άλλο και μένει να αναρωτιέσαι άμοιρε κάτοικε αυτής της χώρας: Υπάρχουν καλά νέα;

Ω ναι! Ένα τουλάχιστον καλό νέο υπάρχει. Και δεν αναφέρομαι στην ανεκδιήγητη, αποτυχημένη συναυλία του ''συνθέτη'' της μιας νότας.
Όχι! Αναφέρομαι στον ''θάνατο'' του.....Hipster!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Στη lifo επιτέλους είδαν το φως το αληθινό κι είδαν τι κουμάσια είναι οι hipster! Να με συγχωράτε για το λανγκουιτζ αλλά εγώ δεν είμαι τόσο μορφωμένη όσο τα χιπστεράκια που ''όργωναν'' την πόλη με τα δεκάδες πτυχία (κυρίως από πανεπιστήμια της Αγγλίας) ανά χείρας!!

Σας είχα επισημάνει το ''χιπστερικό'' ανοσιούργημα αρκετές φορές. Τις τελευταίες φορές ήταν εδώ κι εδώ . Την τελευταία φορά που κόντεψα να λιντσάρω hipster ήταν στο μετρό -τους εντοπίζει κανείς να βγάζουν βόλτα τα καλογυαλισμένα πανάκριβα ποδήλατα τους- ο οποίος αφού είχε βάλει στη μέση του βαγονιού την πανάκριβη ποδηλατάρα του, γκρίνιαζε σε φίλο του για την πλατεία που θα φτιαχνόταν έξω από το σπίτι και -οϊμέ!- αναρωτιόταν πού θα έβαζε να παρκάρει το αυτοκίνητο του!!!

Αυτά! Τι χαρά! Για 10-15 λεπτά της ώρας ξέχασα και τη ρημάδα την κρίση!

Αγαπημένος των hipster ήταν ο Bon Iver. Τον ακούς και προλαβαίνεις να πάρεις κάναν υπνάκο μέχρι να τελειώσει το τραγούδι!!

Εμείς σήμερα θα βάλουμε κάτι ''βρώμικο'', θα βάλουμε κάτι που ούτε κάτα διάνοια θα άκουγαν οι hipster!




 Και τέλος το καλύτερο σχόλιο που διάβασα στη lifo πάνω στο θέμα και τα λέει όλα:


-Πόσοι hipsters χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα?
-Είναι ένας περίεργος αριθμός, δε θα τον καταλάβεις...

Καλοκαιριάζει...

Καλοκαιριάζει. 'Ετσι λέει το δελτίο καιρού. Κι όταν καλοκαιριάζει ο Έλληνας το ρίχνει στην ...''καλή χαρά'' κι αρχίζει και κολυμπά ...''στις παραλίες των 6000 νησιών μας'' όπως ωρύεται η γνωστή πια Ελληνοαμερικανίδα καλλονή.

Καλοκαιριάζει κι οι hipsters αυξάνονται και πληθύνονται -για κακή μου τύχη. Δεν συμπάθησα ποτέ τη συγκεκριμένη αστική φυλή  και τον τελευταίο καιρό έχω όλο και περισσότερους λόγους. Εκτός από αλαζόνες τυγχάνουν και σχετικά αγενείς. Τους ζητάς ευγενικά να περάσεις γιατί έχουν κλείσει όλους τους διαδρόμους στο μπαρ κι εκείνοι σε κοιτούν αδιάφορα και δεν μπαίνουν στον κόπο να κουνηθούν έστω και μερικά χιλιοστά. Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό στους hipsters αρέσει ένα μπαρ που έχω βρει κι έχω κάνει στέκι. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να αναθεωρήσω το ζήτημα του...στεκιού.

Επειδή είμαι καλό παιδί, δίνω στους αναγνώστες μου δύο tips για να μπορούν να ξεχωρίσουν έναν hipster ,εκτός από τη ζακέτα του παππού ή της γιαγιάς που φορά, τα πανάκριβα gadget που κουβαλά και το ύφος ''τα γνωρίζω όλα''-ιδιαίτερα σε ζητήματα τέχνης αυτοθεωρούνται άπιαστοι.

Tip Νο.1 : Όταν θα κουβεντιάζεις μαζί του/της, κάθε 2-3 λεπτά θα σου υπενθυμίζει τα μεταπτυχιακά/διδακτορικά που απέκτησε σπουδάζοντας -κατά 90%- στην Αγγλία. Δείξε θαυμασμό και τις 50 φορές που θα το αναφέρει.

Tip Νο.2 : Έχει ένα πολύ σπάνιο ελάττωμα. Είναι η μοναδική φυλή που βγάζει τα -πανάκριβα- ποδήλατα της βόλτα. Προσέξτε την πρόταση :''Βγάζει το ποδήλατο βόλτα'' . Θα τους/τις δείτε στο μετρό. Μπαίνουν στη μία στάση και ...κατεβαίνουν στην επόμενη. Εν τω μεταξύ κοιτούν επίμονα γύρω τους για να δουν αν τον/την προσέξαμε. Φίλε/φίλη hipster αν είναι να κατέβεις στην επόμενη στάση τι το θες το ρημάδι το ποδήλατο; Μου έχετε προσφέρει ουκ ολίγες φορές αυτό το γελοίο θέαμα και προσοχή , προσοχή την επόμενη φορά θα σας κράξω δημοσίως.

Καλοκαιριάζει ....κι - α, ναι!- έρχονται εκλογές.

Καλοκαιριάζει κι έρχονται περικοπές, απολύσεις.....


Καλοκαιριάζει και δεν ξέρω αν πρέπει να με πιάσει απελπισία ή να χαλαρώσω!

Προς το παρόν ένα όμορφο τραγούδι από τους Chills (ένα συγκρότημα που μάλλον δεν γνωρίζουν οι hipsters!!!)
-Crispy σταμάτα να είσαι κακή μαζί τους! Πω πω πω τι χολή είναι αυτή!
-Καλά, καλά! Τους αφιερώνω το τραγούδι τότε!

I love Paris in the springtime

Η πόλη από τον λόφο της Montmartre...

Διασχίζοντας τον Σηκουάνα....

Οι Παριζιάνοι λιάζονται...

Η Notre Dame δεσπόζει....

Γλυκά καλούδια .....

Χαριτωμένοι Parisiens...

Στο μουσείο του Λούβρου...

Η ταινιοθήκη στο Parc de Bercy....

Το σύμβολο...

Στο αεροδρόμιο φεύγοντας....

Στον αέρα....

Where the summer goes...

So, let me get this straight!

1. Άκουσα και διάβασα τα εξής: ''Το αδιαχώρητο στον Βοϊδομάτη το τριήμερο''!!! ''Εξαντλήθηκαν όλα τα ipad 2 στην Ελλάδα''!!!
 Κι εγώ αναρωτιέμαι, σε ποια χρεοκοπημένη χώρα ζω; Ή μήπως έτερον εκάτερον;


2. Γνωστή πολιτικός με αδυναμία στις ακριβές τσάντες, πήγε στα δικαστήρια με τον πρώην σύζυγο αλλά στο τέλος τον λογαριασμό τον πληρώσαμε εμείς. Όπου εμείς = κάτοικοι χρεοκοπημένης χώρας της Ν.Α. Μεσογείου, οι οποίοι τελούν υπό σύγχυση. 

3. Μεγαλοδημοσιογράφοι μεγάλου καναλιού έκαναν μήνυση σε blog διότι , σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, ψεύδεται ασυστόλως και τους δυσφημεί.
 Χμμμ, αυτό με βάζει σε σκέψεις. Κατά καιρούς έχω καταφερθεί κι εγώ , από τούτο το κατά τ'άλλα ταπεινών προθέσεων blog, εναντίον διαφόρων επωνύμων. Διακριτικά βέβαια ...αλλά ποτέ δεν ξέρεις....Αγαπητοί επώνυμοι, που σας τα έχω σούρει κατά καιρούς, σας εκλιπαρώ! Μην με σύρετε στα δικαστήρια! Δεν έχω λεφτά για δικηγόρο! Δεν έχω καν δικηγόρο!!

4. Κατάπτυστη φυλλάδα κυκλοφόρησε με τον απαράδεκτο τίτλο : ''Κατέρρευσε με πάταγο ο μύθος του ιαπωνικού θαύματος''...
Κι εγώ αναρωτιέμαι. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η μικροψυχία κι ο δημοσιογραφικός οχετός;


5. Συζήτηση μεταξύ της γράφουσας κι ενός 12χρονου μαθητή της:
-Κυρία φαίνεστε κουρασμένη!
-Μμμμμμμ...............
-Κυρία, πιστεύω ότι πρέπει να κάνετε ....μπότοξ...!
-..................................................
Η γράφουσα τι πρέπει  να υποθέσει;;;;;


Και το τραγούδι που παίζει το inner playlist αυτές τις μέρες. Το άκουσα σε μια διαφήμιση και θυμήθηκα πόσο είχα κολλήσει με δαύτο όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει. Και ξανακόλλησα!

Δέκα; Μόνο;;;

Χθες η Δέσποινα μου ζήτησε σε σχόλιο της να καταγράψω τις κατά Crispy 10 καλύτερες ταινίες του Woody Allen. Κάτι τέτοιο μου είναι παρά πολύ δύσκολο, διότι οι ταινίες του Woody που αγαπώ είναι περισσότερες από 10!!!
Επειδή η Δέσποινα είχε τα γενέθλια της χθες -Happy Birthday!- είπα να της φτιάξω έναν κατάλογο ως ... δώρο!
Τον κατάλογο των 10 ταινιών τον σκαρφίστηκα  ως εξής. Οι μισές -δηλαδή 5- είναι αυτές που έχω δει τις περισσότερες φορές και προφανώς τις έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Αυτές είναι:

1. Annie Hall (Νευρικός εραστής)

2.Manhattan

3. Hannah and her sisters

4.Radio days

5.Manhattan murder mystery

Για να συμπληρώσω τον κατάλογο με τις υπόλοιπες 5 έκανα το εξής: Χώρισα την φιλμογραφία του Woody σε διάφορες περιόδους και διάλεξα μία από κάθε περίοδο. Δύσκολο εγχείρημα.

1. Από την πρώτη περίοδο των σουρρεαλιστικών κωμωδιών του διαλέγω την ταινία:

6. Love and death (Ο ειρηνοποιός)

 Από την δημιουργικότατη δεκαετία του 80 διαλέγω (δύσκολα , πολύ δύσκολα)

7. Zelig 

Από την περίοδο ''Λίγο πριν τα κάνω μπάχαλο με τη Mia'' (!!!) διαλέγω

8. Crimes and misdemeanors (Απιστίες κι αμαρτίες) 

 Από την περίοδο ''Μετά το μπάχαλο με τη Mia'' διαλέγω (πάλι πολύ πολύ δύσκολα) το μοναδικό του μιούζικαλ

9. Everyone says I love you (Όλοι λένε σ'αγαπώ)

Και τέλος από την ευρωπαϊκή του περίοδο διαλέγω

10. Vicky Cristina Barcelona.

Τώρα θα σας παρακαλέσω να μην αρχίσετε να με ρωτάτε πώς και γιατί. Ο κατάλογος αυτός είναι ενδεικτικός κι υπόκειται σε συνεχείς αλλαγές ανάλογα με τη διάθεση της γράφουσας!!!

Τες πα , που λένε και τα μικρά....
Σήμερα έχει τα γενέθλια του ένας αγαπημένος μου μουσικός ο Quincy Jones, ο οποίος έχει γράψει καταπληκτική μουσική αλλά και τραγούδια για τον κινηματογράφο. Όπως αυτό το τραγούδι (ΥΠΈΡΟΧΟ!!!) που ακούγεται στην ταινία ''The italian job'' . ''On days like these'' το τραγούδι.
Και πρωταγωνιστής στην ταινία ήταν ο πολυαγαπημένος Michael Caine.
Ο οποίος αγαπητές/αγαπητοί μου , σε ποια από τις προαναφερθείσες ταινίες του Woody έπαιζε;;