Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2022

Crispy Βραβεία Τηλεοπτικών Σειρών 2021

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η κυρα Crispy θα δώσει τα περίφημα ομώνυμα τηλεοπτικά βραβεία της!! Όπως πάντα μετά την βράβευση θα ακολουθεί ένας όσο το δυνατόν μικρότερος σχολιασμός!

Κι όπως έχουμε πει δικά της τα βραβεία, δικές της κι οι κατηγορίες!

Πάμε!


Καλύτερη βρετανική μίνι σειρά :  It's a  Sin 

Από τις ελάχιστες φορές που Guardian & Crispy συμφώνησαν! 

Μέσα από μια παρέα νέων παιδιών παρακολουθούμε πώς αντέδρασε η γκέι κοινότητα του Λονδίνου όταν εμφανίστηκε η μάστιγα του AIDS, την ανεμελιά και την φρεσκάδα της νιότης που έγινε αγωνία και συντριβή και τέλος θάνατος. Ερμηνείες διαμάντι και σενάριο όπως μόνο οι Βρετανοί μπορούν να γράψουν μιά δραματική σειρά, χωρίς σταγόνα μελό. 

Έπεσε πολύ κλάμα...






Καλύτερη αμερικάνικη μίνι σειρά : The White Lotus

H HBO είχε κέφια φέτος. Εδώ, στη σειρά The White Lotus μας παραδίδει μια διαβολικά πανέξυπνη σάτιρα της άρχουσας τάξης της χώρας. Διάφοροι εκπρόσωποι της πάνε για διακοπές σε ένα θέρετρο στη Χαβάη και τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά....για το προσωπικό! Η σειρά με τους περισσότερους αντιπαθείς χαρακτήρες. Ή μήπως όχι...;


Καλύτερη σειρά με περισσότερες από μία σεζόν : Succession

Εννοείται ότι την κατηγορία κερδίζει η σειρά Succession! Από την αρχή δεν είχε καν αντίπαλο! Τι αριστούργημα δημιούργησε η ΗΒΟ (ακόμα κι οι τίτλοι αρχής είναι ένα διαμάντι!) ! Μια σύγχρονη ιλατραγωδία, χαρακτήρες που δεν έχουμε ξαναδεί, σενάριο που ακροβατεί ανάμεσα στο δραματικό, το ανόητο, το αστείο. Κάθε σεζόν και καλύτερο. Ελπίζουμε σε συνέχεια!



  Καλύτερη γαλλική σειρά: Εξ ημισείας: Dix pour Cent & Lupin

Η πρώτη μας τελείωσε δυστυχώς. Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα βλέπεοντας τις αγωνίες και τα καμώματα των ατζέντηδων και των πελατών τους! Η μόνη σειρά που είδα δύο φορές. 

Η δεύτερη ευτυχώς θα συνεχιστεί -απ'ό,τι διαβάσαμε- και μας αρέσει πάρα πολύ η σύγχρονη διασκευή με τον Omar Sy. Είχαμε δει και την σειρά με τον Ζαν Κλωντ Μπριαλύ- ναι τόσο πολύ πάμε πίσω στο χρόνο ως "σειράκιας" -κι είχαμε ερωτευτεί τον Ζαν Κλωντ (θυμάμαι)


Καλύτερη σκανδιναβική σειρά: The Investigation

Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που συγκλόνισαν την Δανία πριν μερικά χρόνια όταν θρασύτατος φαλλοκράτης εφευρέτης (!) δολοφόνησε στο υποβρύχιο του (!) Σουηδή δημοσιογράφο. Με την εμμονική επιμονή του αστυνομικού ντετέκτιβ ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση (και τον οποίο υποδύεται θαυμάσια ο πάντα καλός Σόρεν Μάλινγκ) κατάφεραν να τον βάλουν στη φυλακή για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Το παράδοξο στο σενάριο είναι ότι, ενώ όλα τα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στην υπόθεση αναφέρονται με το πραγματικό  όνομα τους, εκείνο του δολοφόνου δεν αναφέρεται ποτέ! Είναι απλά "αυτός".






Καλύτερη νεοϋορκέζικη σειρά : Εξ ημισείας: Only Murders In The Building & Pretend It's a City

Πέρασα πάρα πολύ καλά βλέποντας τις δύο αυτές σειρές κι είμαι σίγουρη ότι κι ο Woody Allen, ο αθεράπευτα Νεοϋορκέζος και κύριος κινηματογραφιστής της πόλης,  θα πέρασε εξίσου καλά. 

Από την πρώτη κρατώ την παρουσία των γερόλυκων Steve Martin & Martin Short, απολαυστικοί κι οι δύο στους ρόλους τους. Κι από την δεύτερη κρατάω την καλύτερη ατάκα που άκουσα τα τελευταία χρόνια " Bad habits can kill you. But your good habits won't save you"! Γεια σου Fran Lebowitz





Καλύτερη πολιτική σειρά: COBRA

Ο (πάντα αγαπημένος) Richard Carlyle υποδύεται τον βρετανό πρωθυπουργό Robert Sutherland, ο οποίος άνετα παίρνει τον τίτλο του πιο γκαντέμη πρωθυπουργού παγκοσμίως. Συμβαίνουν απίστευτα γεγονότα στη χώρα που πρέπει να αντιμετωπίσει  ενώ βάλλεται και από τα εσωτερικά της κυβέρνησης του.

Περνάς σούπερ βλέποντας την και συνέχεια αναρωτιέσαι "Μα τι άλλο θα του συμβεί!". 


Καλύτερη κωμική σειρά: Kate & Koji


Παλιάς κοπής sitcom όπου οι χαρακτήρες δεν είναι πάνω από 10, όλα συμβαίνουν σε ένα και μοναδικό χώρο, τα γέλια είναι κονσέρβα αλλά οι ατάκες σε κάνουν να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια κι αυτό ήταν που ήθελα απεγνωσμένα φέτος, να ξεκαρδιστώ στα γέλια, κι ήταν η μόνη κωμική σειρά που μου το πρόσφερε. Εξού και το βραβείο!


Καλύτερη αστυνομική σειρά : ---

Οι περισσότερες που είδα- κι είδα αρκετές-  ήταν από μέτριες έως αρκετά καλές. Όμως καμία δεν ξεχώρισε. Βαρέθηκα λίγο με τα στερότυπα, κυρίως όσον αφορά την προσωπικότητα και το lifestyle του/της αστυνομικού.  Τόσο προβλέψιμα πια. 

Θα κάνω ειδική μνεία στη σειρά Vera της οποίας τρέχει η 11η σεζόν και την οποία ομώνυμη ηρωίδα υποδύεται με τον απαράμιλλο τρόπο της η μοναδική Brenda Blethyn. Παίζει να είναι η λιγότερο προβληματική μπατσίνα της μικρής οθόνης. Το μόνο της παράπτωμα είναι ότι το "τσούζει" συχνά πυκνά κι έχει μια ροπή προς το junk food. Αλλά είναι αϊτός κι οι ατάκες της είναι θανατηφόρες. Τη λατρεύουμε! 


Καλύτερη σειρά που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα : The Serpent

Ανατριχιαστική γιατί το ίδιο ανατριχιαστικός ήταν κι o Charles Sobraj και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι του κόλλησαν το προσωνύμιο Το Ερπετό. Υπάρχουν κάποιες σκηνές που πραγματικά ζορίζεσαι να δεις κι ο θυμός φουντώνει βλέποντας πόσα εύκολα ξεγλίστραγε από τις αρχές ο εν λόγω δολοφόνος, ο οποίος έδρασε τη δεκαετία του 70 στην ΝΑ Ασία , αφήνοντας πίσω του άγνωστο ακόμα αριθμό νεκρών. Τον υποδύεται ο χαρισματικός Tahar Rahim.


Και πάμε στις ερμηνείες!

Βραβείο Α Αντρικού Ρόλου: Sean Bean 

Αυτό που κάνει ο Sean Bean στην δραματική σειρά Time αποδεικνύει πόσο μεγάλης κλάσης ηθοποιός είναι. Δεν ξεχνάς τέτοια ερμηνεία!


Βραβείο Β Αντρικού Ρόλου: Murray Bartlett

Είναι όλα τα λεφτά στη σειρά The White Lotus! Ερμηνεία απόλαυση, είναι στιγμές που θυμίζει Cary Grant! Αν δεν πάρει το Emmy του χρόνου θα είναι μεγάλη αδικία!





Βραβείο Α Γυναικείου Ρόλου : Daisy Haggard 


Στη σειρά Back to Life υποδύεται μια σαραντάρα που πέρασε τη μισή της ζωή στη φυλακή ως δολοφόνος μιας φίλης της. Η σειρά παρολ' αυτά είναι κωμική κι είναι θαυμάσια η Hoggard που ισορροπώντας ανάμεσα στο τραγικο και κωμικό, βγάζει κάτι γλυκόπικρο με την ερμηνεία της που πολλές φορές σου φέρνει έναν κόμπο στο λαιμό.


Βραβείο Β Γυναικείου Ρόλου : Lydia West

Ταλεντάρα η West, τη θυμόμαστε κι από τη σειρά Years & Years , όπου είχε κλέψει την παράσταση. Το ίδιο κάνει και στην σειρά It's a sin, εντυπωσιάζοντας με την ωριμότητα της και την ερμηνευτική της ικανότητα. Θα την βλέπουμε συχνά τα επόμενα χρόνια.


Σημείωση:


Δύο σειρές για τις οποίες έγινε πολύς λόγος κι άρεσαν σε πολλούς, προσωπικά δεν με εντυπωσίασαν. Προφανώς για να αρέσουν στον μισό πλανήτη σημαίνει ότι το πρόβλημα είναι δικό μου αλλά θα μπω στον κόπο να εξηγήσω γιατί δεν με ενθουσίασαν:

Ted Lasso: Υποτίθεται ότι είναι κωμική σειρά αλλά δεν γέλασα ούτε μία φορά. Ίσως να χασκογέλασα μία φορά, δεν θυμάμαι. Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ανυπόφορα αισιόδοξος, η αμερικάνικου τύπου happy-go-lucky στάση του (όλοι είμαστε φιλαράκια, dude) ήταν εκνευριστική κι η προφορά του ακόμα πιο εκνευριστική. Δεν "τράβαγε" το σενάριο. Υποτίθεται ότι τα επισόδια είναι ημίωρα αλλά έπιανα τον εαυτό μου να κοιτά συνέχεια το ρολόι! Για να μην είμαι τελείως αρνητική μου άρεσε όντως ένα στοιχείο της σειράς: Η συνοικία στην οποία υποτίθεται ότι μένει ο Τεντ!!!


Mare of Easttown: Το έχω πει 500 φορές, θα το πω και 501η φορά. Η σειρά είναι κατά  2/3 Happy Valley και κατά 1/3 Forbrydelsen (The Killing) . Τίποτα μα τίποτα πρωτότυπο. Η ερμηνεία της Winslet είναι όντως καλή αλλά τίποτα ξεχωριστό που να σε κάνει να συγκλονιστείς. Το σενάριο έχει αδυναμίες, υπάρχουν στιγμές που μοιάζει να γελοιοποιείται η ηρωίδα, στην προσπάθεια της να φανεί δυναμική. Κάνει κάτι παλαβομάρες που προς στιγμήν νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κωμική σειρά. Ένα από τα καλά στοιχεία ήταν ο χαρακτήρας της μητέρας, η οποία έδινε έναν εύθυμο τόνο, ο οποίος τόνος από την άλλη, ενίοτε αποδυνάμωνε τη δραματικότητα του στόρυ. Και τέλος όλοι μιλάνε για τα πέρα από τα όρια συγκλονιστικό φινάλε. Άσε μας , τώρα, σε μας τα λες αυτά που έχουμε φάει μικρή και μεγάλη οθόνη με το κουτάλι κι από συγκλονιστικά φινάλε έχουμε ουκ ολίγα. Ναι μεν ήταν κάτι τραγικό, αλλά έτσι όπως το απέδωσαν χάθηκε η όποια τραγική φάση και μείναμε στον ....συγκλονισμό! 



Αυτά! Ευχές πολλές να δούμε καλές σειρές φέτος! 






Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2020

Crispy Βραβεία Σειρών 2020

Δυο-τρεις διευκρινίσεις πριν ξεκινήσω να "απονέμω" τα βραβεία!

Κάθε σειρά θα παρουσιάζεται με μια σύντομη φιλοφρόνηση. 

Δικά μου τα βραβεία, δικές μου κι οι κατηγορίες!! 


Πάμε:


Καλύτερη σειρά (γενικώς) 2020 : The Plot Against America. 

Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ, όπου στην Αμερική του "40 εκλέγεται φιλοναζιστής Πρόεδρος κι αρχίζει ο εφιάλτης για μια οικογένεια Εβραίων στο Νιου Τζέρσεϋ.  Εξαιρετικές ερμηνείες, σενάριο, σκηνοθεσία. 




Καλύτερη βρετανική σειρά 2020: Years and Years

Δυστοπία στο άμεσο μέλλον. Έτσι όπως μας τα έδειξε η σειρά καλύτερα να κρατάμε μικρό καλάθι για τα επόμενα χρόνια.



Καλύτερη αμερικάνικη σειρά 2020: Better  Call Saul.

Ο αγαπημένος μας δικηγόρος. Στα συν ότι η σειρά διαθέτει τον καλύτερο γυναικείο ρόλο που έχουμε δει εδώ και χρόνια! Επίσης για το επεισόδιο στην έρημο.


Καλύτερη μη αγγλόφωνη σειρά 2020: Patria 

Στη χώρα των Βάσκων, η ΕΤΑ μόλις έχει παραδώσει τα όπλα, οι πληγές όμως παραμένουν και τα φαντάσματα του παρελθόντος επιστρέφουν. 





Καλύτερη Soap Opera 2020 : Vivir Sin Permiso. 


Τα έχει όλα. Ίντριγκες, φόνους, σεξ, ναρκωτικά, οικονομικές ατασθαλίες, Μεξικανούς ναρκέμπορους, Κολομβιανούς mean machines κι όλα αυτά σε μια μικρή πόλη της Γαλικίας! Οι πιο cult φάτσες της μικρής οθόνης! Τιμή στην Chon που έχει τραβήξει τα μύρια όσα και τα υπομένει όλα με στυλ!


Καλύτερη feel good σειρά 2020: Us


Ζευγάρι στα πρόθυρα χωρισμού περνά τις τελευταίες διακοπές μαζί. Συνοδεύει ο προβληματικός έφηβος γιος. ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ TOM HOLLANDER!!!





Καλύτερη αστυνομική σειρά 2020: Criminal UK

Φέτος τα επεισόδια ήταν ιδιαίτερα και συζητήθηκαν πολύ.


Καλύτερη πολιτική σειρά: ROADKILL

Το millennial "Μάλιστα, κε. Υπουργέ" ή πώς οι Άγγλοι συνεχίζουν την εξαιρετική παράδοση των πολιτικών σειρών.




Καλύτερη πολεμική σειρά: World on Fire

Ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος ξεσπά κι όλα αλλάζουν στις ζωές των ηρώων μας, από την Αγγλία στην Πολωνία κι από το Βερολίνο στο Παρίσι και την Δουνκέρκη. Φοβερές ερμηνείες από τους Sean Bean και Lesley Manville. Έχει και συνέχεια.



Καλύτερη σειρά πόλης 2020 : Gangs of London 

To GoT στο σύγχρονο Λονδίνο. Ο Big Boss των συμμοριών της πόλης δολοφονείται κι αρχίζει ένα λουτρό αίματος με άφθονη βία, εννοείται. Το 5ο επεισόδιο ένα διαμάντι!





Καλύτερη σειρά προηγούμενης χρονιάς που ανακάλυψα μόλις φέτος 2020: 

UTOPIA (2013-2014)


Γιατί κανείς δεν μου είχε μιλήσει για μια από τις πιο cult σειρές όλων των εποχών; Πού ήμουν εγώ; 

Συμπτωματικά, είναι τρομερά επίκαιρη. Προσοχή, μην την μπερδέψετε με το αμερικάνικο κακέκτυπο που κυκλοφόρησε πρόσφατα.


Καλύτερη κωμική σειρά 2020: Truth Seekers

Αγαπάμε το δίδυμο Simon Pegg- Nick Frost. Εδώ κυνηγούν φαντάσματα, βάζουν και λίγο συνομωσιολογικό- βλέπε 5G- και δίνουν τις καλύτερες ατάκες στον υπέροχo - as always- Malcolm McDowell



Μεγαλύτερη απογοήτευση 2020: Dracula. 

Ενθουσιασμός για το πρώτο επεισόδιο, αμηχανία στο δεύτερο, το τρίτο ήταν "τρικυμία εν κρανίω" 




Και τέλος οι ερμηνείες:

Ανδρικό Β ρόλο: John Turturro (The Plot Against America)




Γυναικείο Β ρόλο: Anne Reid (Years and Years)




Ανδρικό Α ρόλο: Tom Hollander (Us) 




Γυναικείο Α ρόλο: Elena Irureta (Patria) 





Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2019

Il Miracolo (ε.τ."Το Θαύμα") 2018

Η ιταλική σειρά Il Miracolo (Το Θαύμα) είναι σίγουρα η πιο παράξενα υποβλητική σειρά που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν θυμίζει σε τίποτα κάτι που έχουμε ήδη δει και, σαν σειρά, δεν μπορείς να την κατατάξεις σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία.




ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILER!


Η σειρά ξεκινά ως εξής: Κάπου στη Νότιο Ιταλία (Καλαβρία) οι καραμπινιέροι εισβάλλουν σε κρησφύγετο της Ντράνγκετα, όπου βρίσκονται μπροστά στο θέαμα ενός αρχιμαφιόζου σε μια λίμνη αίματος (όχι δικό του) και σε κάτι άλλο που τους αφήνει με το στόμα ανοιχτό.

Πέφτουν οι τίτλοι αρχής.

Στην επόμενη σκηνή βλέπουμε τον πρωθυπουργό της χώρας να δέχεται ένα επείγον τηλεφώνημα από τον αρχηγό της αστυνομίας ο οποίος τον πηγαίνει να δει από κοντά τι είναι αυτό που βρήκαν στο κρησφύγετο. Κι αυτό δεν είναι άλλο από ένα μικρό άγαλμα της Παναγίας από τα μάτια της οποίας τρέχει ασταμάτητα ανθρώπινο αίμα! Οι επιστήμονες που έχουν κληθεί να μελετήσουν το "φαινόμενο" επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ανθρώπινο αίμα αλλά δεν γνωρίζουν από πού και πώς παράγεται σε ένα ...πλαστικό άγαλμα τόση ποσότητα. Ο άθεος και σκεπτικιστής πρωθυπουργός δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί το θέμα, άλλωστε το δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της χώρας στην Ε.Ε. πλησιάζει και τα πράγματα είναι ζόρικα για τον ίδιο. Αποφασίζουν, ο ίδιος κι ο αρχηγός της αστυνομίας, να μην πουν τίποτε πουθενά, ούτε στο Βατικανό. Οι μόνοι που γνωρίζουν γι' αυτό είναι οι δυο τους, οι τρεις επιστήμονες της ομάδας έρευνας και 4 στρατιωτικοί που φρουρούν το κτίριο.
Σε κάποια φάση, μαθαίνει για την ύπαρξη του αγάλματος κι ένας ελεεινός ιερέας που έχει πάθει κρίση πίστης, παλιός φίλος του πρωθυπουργού.




Στην πορεία, κι από επεισόδιο σε επεισόδιο, βλέπουμε πώς θα επηρεαστούν οι ζωές όσων έχουν έρθει σε επαφή με το άγαλμα. Απειλές, εφιάλτες, στενοχώριες, κίνδυνοι, αποκαλύψεις θα τους προκύψουν κι η  λογική, επιστημονική ή κοινή, θα κλονιστεί και θα έρθει σε σύγκρουση με την αιώνια θρησκευτική πεποίθηση ότι όντως υπάρχουν θαύματα. Οι ορθολογιστές θα χάσουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, οι άθεοι σε μια ύστατη στιγμή θα ζητήσουν ένα θαύμα, αυτοί που έχασαν την πίστη τους θα την ξαναβρούν, κι οι πιο θρησκευόμενοι θα αποδειχτούν οι πιο σώφρονες. Όλα τα πρόσωπα δεν είναι παρά μια σύνοψη του ανθρώπινου είδους μέσα στο οποίο αενάως θα συγκρούεται η λογική με το θυμικό.




Η σειρά είναι 8 επεισοδίων, στην αρχή των οποίων (για 5 λεπτά περίπου) και πριν τους τίτλους αρχής βλέπουμε να εκτυλίσσεται μία παράλληλη ιστορία που εν τέλει θα συνδεθεί με την κεντρική.
Οι τίτλοι αρχής είναι από μόνοι τους υποβλητικοί κι αφού πια έχεις δει όλη τη σειρά, το τραγούδι Il mondo θα παίζει εμμονικά στο μυαλό σου.

Οι χαρακτήρες είναι φτιαγμένοι με κάθε προσοχή στη λεπτομέρεια. Ο άθεος πρωθυπουργός που θα αντιμετωπίσει ένα σωρό δυσκολίες τόσο στην δημόσια όσο και την προσωπική του ζωή. Η σύζυγος του που του κάνει τη ζωή άνω κάτω. Ο ιερέας που έχει χάσει το δρόμο του. Η βιολόγος που παθιάζεται με το "θαύμα". Η παλιά αγαπημένη του ιερέα. Ο μικρός Νικολό κι ο πατέρας του που έχει όλο το βάρος του κόσμου πάνω του. Και τέλος ο υποχόνδριος αρχηγός της αστυνομίας που κρατά την ψυχραιμία του.








Η σειρά βασίζεται σε ιδέα του γνωστού Ιταλού συγγραφέα Νικολό Αμανίτι ο οποίος βρίσκεται και στο σενάριο. Παίχτηκε πέρσι στην Ιταλία κι από πολλούς θεωρήθηκε η καλύτερη ιταλική σειρά του 2018. Παραδόξως είχε μεγάλη επιτυχία στην Γαλλία. Εδώ πέρασε απαρατήρητη, προφανώς γιατί δεν είναι ούτε ΗΒΟ ούτε Netflix.




Οι ερμηνείες είναι μεγαλειώδεις, με κορυφαίες εκείνων του Tommaso Ragno στο ρόλο του ιερέα και του Guido Caprino στο ρόλο του πρωθυπουργού. Μας άρεσε πάρα πολύ κι η Elena Lietti στο ρόλο της επιπόλαιης συζύγου του πρωθυπουργού.

Ο τρόπος με τον οποίο τελειώνει η σειρά μας δίνει την ελπίδα ότι ίσως υπάρξει συνέχεια!

Βαθμολογία: 9/10



Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2018

Top 20 series: 2018

Σύμφωνα με τις σημειώσεις που κράτησα στο ημερολόγιο με τον αριθμό 2018 στο εξώφυλλο, οι σειρές που είδα είναι πάνω από 70. Παλιές, καινούργιες, μίνι, με πολλές σεζόν, αστυνομικές και μη.

Ξεχώρισα- με υποκειμενικά κριτήρια!-  20 σειρές τις οποίες θα παρουσιάσω- με σύντομο τρόπο, 2-3 προτάσεις το πολύ για κάθε μία- με την χρονολογική σειρά με την οποία τις είδα.
Ξεκινάμε:


1 . Glace' Η μόνη γαλλική μίνι αστυνομική σειρά που κράτησε το σασπενς μέχρι το τέλος στην κυριολεξία. Και δεν μας έπρηξε με τα βιώματα του παρελθόντος του παρανοϊκού της υπόθεσης.




2Inside No.9 Γιατί ό,τι πιο αλλόκοτο για τα τηλεοπτικά δεδομένα κι αν δημιουργεί το δίδυμο Shearsmith & Pemberton εμείς θα το βλέπουμε με θρησκευτική προσήλωση και φανατισμό.







3La casa de papel. Χωρίς σχόλιο. Απλά να ομολογήσουμε ότι η παλιοπαρέα μας λείπει πολύ.




4.The Alienist. Πολύ ενδιαφέρον στόρυ, Νέα Υόρκη στα τέλη του 19ου αι., κι ένας γιατρός, πρώιμος ψυχίατρος, προσπαθεί να λύσει την υπόθεση μιας σειράς απεχθών δολοφονιών μικρών παιδιών. Στα πολύ θετικά η παρουσία του Daniel Bruel, στα αρνητικά η παρουσία της ατάλαντης Dakota Fanning (Που τις βρίσκουν; Καλά, καλά δεν μπορούσε να μιλήσει το κορίτσι)





5. Maltese- Il romanzo del commissario. Τράπανι Σικελίας δεκαετία 70 κι ο επιθεωρητής Μαλτέζε τα βάζει με τη Μαφία όταν του σκοτώνουν τον καλύτερο φίλο. Οι Ιταλοί βγάζουν πολύ καλές αστυνομικές σειρές που αγνοούνται παντελώς όσο δεν τις παίζει το Netflix.





6. Endeavour (5ος κύκλος). Ο αγαπημένος μας κουλτουριάρης αστυνομικός! Κλασική μουσική, φιλοσοφία, κομψότητα, στυλ, κάπου στην Οξφόρδη τη δεκαετία του 60.





7. Bron/Broen (4ος κύκλος). Η πολυαγαπημένη μας Saga φαίνεται να βρίσκει το δρόμο της. Ελπίζουμε κι οι σεναριογράφοι να βρουν το δρόμο προς την έμπνευση για νέο κύκλο!!! Μας λείπεις Saga!!!




8. Unforgotten (3oς κύκλος) Από τις πιο ωραίες αγγλικές αστυνομικές σειρές, όπου παλιές σχεδόν ξεχασμένες υποθέσεις ξαναβγαίνουν στο φως από ένα τυχαίο γεγονός. Το να σκαλίζεις το παρελθόν είναι τόσο οδυνηρό όσο κι αποκαλυπτικό κι η σειρά καταφέρνει να διατηρεί τόσο το στοιχείο του σασπενς όσο και της ψυχολογικής αναστάτωσης των ηρώων.




9. A very english scandal. Η καλύτερη αγγλική (και μη) μίνι σειρά που είδαμε φέτος. Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που σκανδάλισαν την αγγλική κοινή γνώμη κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 70. Υποδειγματική σε όλα τα επίπεδα, σκηνοθεσία (Stephen Frears) , σενάριο, ερμηνείες.




10.Luther (όλοι οι κύκλοι). Ο καλύτερος απροσάρμοστος μπάτσος που μας προέκυψε τελευταία. Κι είναι και Λονδρέζος! Περιμένουμε πώς και πώς τον νέο κύκλο που ξεκινά την Πρωτοχρονιά! Υ.Γ.: Σεναριογράφοι φέρτε πίσω την Alice Morgan!!






11. The Terror. Μια από τις καλύτερες μίνι σειρές της αγγλικής τηλεόρασης για φέτος. Ένα κλειστοφοβικό σύμπαν στη μέση του απέραντου παγωμένου πουθενά (για την ακρίβεια βόρειο Καναδά!)





12. Killing Eve. Μας ξετρέλανε στην αρχή, επιτέλους μία σειρά όπου οι γυναίκες είναι οι δολοφόνοι ή οι εμμονικοί πανέξυπνοι πράκτορες. Μας στεναχώρησε το τελευταίο wobbly επεισόδιο.




13.The Kominsky method  Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η καλύτερη μίνι σειρά που μας ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας αποδίδονται με γλυκόπικρο χιούμορ κι ενίοτε μελαγχολία. Ωραίες ατάκες γηριατρικής φύσεως και μεγάλες ερμηνείες.




14. La Peste. Ισπανική σειρά (οι Ισπανοί έχουν γίνει εξπέρ στις ιστορικές σειρές). Σεβίλη, τέλη 16ου αι. κι η πανώλη σκοτώνει την πόλη. Και κυκλοφορεί κι ένας φανατικός serial killer. Ατμόσφαιρα, σενάριο σκέτη ίντριγκα, μέχρι το τέλος αποκλείεται να μαντέψεις ποιος είναι πίσω από όλο αυτό το νοσηρό σκηνικό.




15. Hidden Ατμοσφαιρική - σχεδόν μελαγχολική- αστυνομική σειρά γυρισμένη στη Βόρεια -μα πότε επιτέλος θα βγει ο ήλιος!- Ουαλία.




16. Bodyguard Από τις μίνι αγγλικές σειρές -διαμάντια που λέγαμε. Πρώην στρατιωτικός, νυν αστυνομικός γίνεται bodyguard της Υπουργού Εσωτερικών. Οι τρομοκράτες καραδοκούν κι ο bodyguard μας θα περάσει "του Χριστού τα πάθη".




17. Better call Saul (4ος κύκλος) Γιατί είναι ο Saul! Και γιατί είναι η σειρά με έναν από τους ωραιότερους γυναικείους χαρακτήρες που έχουμε δει σε αμερικάνικη σειρά τα τελευταία χρόνια. Μεγάλη ψυχή η Κιμ Γουέξλερ!




18. The missing (1ος & 2ος κύκλος) Ο Τσέκυ Κάρυο υποδύεται έναν από τους πιο συμπαθείς κι ευγενικούς μπάτσους που έχουμε δει στη μικρή οθόνη. Παθιασμένος αλλά και συνετός, σοφός, ήρεμος, μείον κάποιες εκρήξεις στον 2ο κύκλο. Κι οι δύο υποθέσεις των δύο κύκλων είναι πολύ δυνατές, με εξαιρετικό σεναριακό πηγαινέλα στο χρόνο, σαν να ξεκινά και να ολοκληρώνεται σιγά σιγά ένα παζλ.




19. Babylon Berlin Οι Γερμανοί αναδεικνύονται ως η μεγάλη δύναμη στις σειρές. Το Babylon Berlin μας ξετρέλανε, μας πάθιασε, αγαπήσαμε έναν από τους ωραιότερους γυναικείους χαρακτήρες σε σειρά, τη Σαρλότε, μία φιγούρα αλα Μαίρη Πόππινς που προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα σκληρό αντροκρατούμενο κόσμο. Και θα ήταν η αγαπημένη μας σειρά για φέτος αν δεν υπήρχε η επόμενη:





20. Derry Girls Γιατί αγαπήσαμε την σειρά; Γιατί έχουμε ανάγκη από χιούμορ. Οι καλές χιουμοριστικές σειρές τείνουν προς εξαφάνιση. Εδώ, το χιούμορ βασιλεύει σε μία δύσκολη ιστορικά, αιματοβαμμένη εποχή. Μία παρέα εφήβων περιφέρεται στην στρατιωτικοποιημένη περιοχή του Derry, δεκαετία 90, κάνοντας σαχλαμάρες, ενώ μαίνονται στην κυριολεξία μάχες στους δρόμους.  Η ανάγκη να ζεις σε φυσιολογικές συνθήκες, μακριά από τον φόβο. Το χιούμορ λυτρωτικό.




Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018

The Missing TV Series (2014– )

Η πρώτη σεζόν της σειράς του BBC1 The Missing (2014) είναι εξαιρετική, εκτός από ένα καταστροφικό μείον.


Μια οικογένεια Άγγλων βρίσκεται στην Γαλλία για διακοπές όταν εξαφανίζεται ο μικρός τους γιος. Αυτά συνέβησαν το 2006. Η σειρά ξεκινά χρονικά 8 χρόνια μετά όταν ανοίγει ξανά η υπόθεση του εξαφανισμένου Όλι. Το όλο στόρυ ξετυλίγεται με θαυμαστή μαεστρία με πισωγυρίσματα στο χρόνο, παρελθόν-παρόν εναλλάσσονται, όπως εναλλάσσονται και τα πρόσωπα που πρωτοστατούν στο αφήγημα κάθε φορά: γονείς, αστυνομικοί, λοιποί εμπλεκόμενοι. Καμιά φορά η παρακολούθηση της γίνεται δύσκολη κι επώδυνη, στενάχωρη, ιδιαίτερα όταν την παρακολουθούμε μέσα από τις ζωές των γονιών του παιδιού. Ο ένας δεν έχει σταματήσει να ψάχνει, η άλλη προσπαθεί να συνεχίσει απλά τη ζωή της.



Προς το τέλος μαθαίνουμε τι απέγινε ο Όλι. Αλλά το τέλος της σειράς- εκείνο το τελευταίο 5λεπτο- μπορεί να ψηφιστεί άνετα ως ένα από τα χειρότερα ending σε σειρά από καταβολής τηλεόρασης!!! Ήθελαν προφανώς να τονίσουν την εμμονή του πατέρα με την εξαφάνιση του γιου του, μια εμμονή που δεν καταλαγιάζει ούτε όταν μαθαίνει τι έγινε με τον Όλι, αλλά οι σεναριογράφοι το παράκαναν διαλύοντας την όλη συναισθηματική φόρτιση που προκύπτει παρακολουθώντας την σειρά.

Στα συν οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών που είναι υποδειγματικές με κορυφαία του James Nesbit που υποδύεται τον πατέρα. Συγκλονιστικός, σου σφίγγεται η καρδιά όταν βλέπεις τον πόνο και την απελπισία στο βλέμμα του.



Η σειρά σκαλίζει διάφορα θέματα, όπως παιδοφιλία, την ανθρώπινη ανοησία κι επιπολαιότητα, την απώλεια.

Θα έβαζα 9/10 αν δεν ήταν αυτό το απαράδεκτο ending. Ως εκ τούτου: 7,5/10.