Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Το τελευταίο επεισόδιο

Προσοχή: Η ανάρτηση περιέχει spoilers. Αλλά έτσι κι αλλιώς θα γίνει κατανοητή μόνο σε όσους έχουν δει τις σειρές στις οποίες αναφέρομαι.

Τον τελευταίο καιρό έχω πέσει πάνω σε μια σειρά σειρών που δεν έχουν ικανοποιητικό τελευταίο επεισόδιο.
Είτε σε μίνι σειρά είτε σε σειρά που θα συνεχιστεί και σε επόμενη σεζόν, το τελευταίο επεισόδιο είναι το πιο σημαντικό. Είναι εκείνο που σηκώνει το φορτίο όλων των προηγούμενων, κυρίως σε ό,τι αφορά το σενάριο και την ατμόσφαιρα.
Έχοντας τα δύο αυτά στοιχεία υπόψη, σενάριο κι ατμόσφαιρα, οφείλω να ομολογήσω ότι αρκετές σειρές που είδα τελευταία είχαν ένα τελευταίο επεισόδιο ανάξιο των προηγούμενων.
Θα ξεκινήσω με την μεγαλύτερη απογοήτευση:

1. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, εξαιτίας του ασυγκράτητου ενθουσιασμού μου για τα πρώτα επεισόδια, το τελευταίο της σειράς Killing Eve με απογοήτευσε. Ήταν βαρετό και απίστευτα φλύαρο, κι η επικείμενη σύγκρουση ανάμεσα στην Eve Polastri και την Villanelle δεν στάθηκε στο ύψος των προσδοκιών μας. Η συνάντηση των δύο ηρωίδων γίνεται στο Παρίσι κι αντί να δούμε ένα λεκτικό παιχνίδι ανάμεσα στις δύο πανέξυπνες -κατά το σενάριο- ηρωίδες, αφού ήρθαν τετ α τετ, τις "απολαύσαμε" να συμπεριφέρονται σαν κακομαθημένα υστερικά παιδιά. Μου θύμισαν τον καιρό που ήμουν μικρό παιδί κι έπαιζα με την συνομήλικη ξαδέρφη μου, όταν τσακωνόμασταν, κάναμε τάχα μου ότι συμφιλιόμαστε και με την πρώτη ευκαιρία αρχίζαμε τα μαλλιοτραβήγματα! Προφανώς θα δούμε και την 2η σεζόν αλλά αυτή τη φορά ελπίζω οι σεναριογράφοι να κρατήσουν τα χαρακτηριστικά για τα οποία λατρέψαμε ΚΑΙ τις δύο ηρωίδες.



2. Επόμενη απογοήτευση: Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς The Alienist. Σαν σειρά είχε αρκετό ενδιαφέρον. Βρισκόμαστε στην Νέα Υόρκη, λίγο πριν το τέλος του 19ου αιώνα, όταν η Ψυχιατρική δεν είχε χαρακτηριστεί ακόμα ως επιστήμη. Ο γιατρός Λάζλο Κράιζλερ με τη βοήθεια φίλων προσπαθεί να εντοπίσει έναν σήριαλ κίλερ αγοριών που εκδίδονται. Όλα πηγαίνουν καλά (αν εξαιρέσει κανείς την παρουσία της ατάλαντης Ντακότα Φάνινγκ) μέχρι και το 9ο επεισόδιο όπου έχουν πλησιάσει πολύ τον σήριαλ κίλερ. Κι έρχεται το 10ο επεισόδιο το οποίο στην κυριολεξία είναι μια συρραφή του "τι ξεχάσαμε να εξηγήσουμε στα προηγούμενα επεισόδια". Αφού ξεμπερδεύουν νωρίς νωρίς με τον σήριαλ κίλερ, το υπόλοιπο επεισόδιο τρέχει με αποσπάσματα από το παρελθόν των πρωταγωνιστών δοσμένα σε μορφή σαλάτας. Ανάκατα δηλαδή. Κι άχρηστα. Δεν προσθέτουν τίποτα στο στόρι εκτός από ανούσια φλυαρία, να περάσει η ώρα, να βγει το επεισόδιο.



3. Η σειρά Deep State είχε πολύ ενδιαφέρον, πολλή δράση, πολύ πηγαινέλα (κάποιος να μου εξηγήσει πώς ταξιδεύεις από την Τεχεράνη στο Λονδίνο κι είσαι ατσαλάκωτος, εγώ μέχρι την Ρώμη πάω και είμαι ζαλισμένη όλη την υπόλοιπη μέρα!) κι η ιστορία αν κι είχε πολύ βάθος τα εξηγούσε ωραία κι όλα ήταν κατανοητά. Φτάνει το τελευταίο επεισόδιο, όπου πιστεύουμε ότι ο χαρακτήρας του Mark Strong (που εν τω μεταξύ δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο) θα τα βάλει όλα στη θέση τους. Αντ' αυτού τον βλέπουμε να γυρίζει αμέριμνος και χαρούμενος στο σπιτικό του, λες κι είχε πάει για ψάρεμα το σουκού με τους mates όλον αυτόν τον καιρό, και μένουμε κι εμείς με το ίδιο ηλίθιο βλέμμα που έχει ο γιος του στη σειρά όταν του εξηγεί ο Strong γιατί άφησε τα κακά Αμερικανάκια να κάνουν τη δουλίτσα τους ενώ περιμέναμε να τους δείξει για τα καλά τι εστί MI5.




4. Marcella. Εντάξει, η γυναίκα είναι θεόμουρλη (εχμ, πώς να το πω πιο κομψά, είναι κάπως ψυχικά διαταραγμένη, ήθελα να πω κι ειλικρινά είναι απορίας άξιο πώς δεν την έχουν πετάξει από το αστυνομικό σώμα!) αλλά το τέλος της 2ης σεζόν ήταν κάπως αλλόκοτο -το λιγότερο. Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα παλεύει με τους δαίμονες της, φτάνει στο χείλος της αυτοκτονίας αλλά ότι θα γινόταν κλοσάρ στους δρόμους του Λονδίνου αφού προηγουμένως κοντεύει να στείλει στον άλλο κόσμο τον μοναδικό συνάδελφο -και συνάνθρωπο γενικά- που την ανέχεται κι ενώ στην τελευταία σκηνή, κάτω από μια γέφυρα της πόλης, στέκι αστέγων,  κάποιος της ψιθυρίζει στο αυτί "θες να γίνεις μυστική αστυνομικός;" κι αυτή κοιτά με το γνωστό αλλοπαρμένο βλέμμα της το φακό, ε αυτό δεν το περιμέναμε!! Μας έστειλε!! Μαρτσέλα, παρ' το απόφαση, Ζέγκα δεν θα γίνεις!!


Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Killing Eve




Sui generis πληρωμένη δολοφόνος οργώνει την Ευρώπη σκοτώνοντας, κατόπιν εντολής και με πρωτότυπους τρόπους, πολιτικούς και κυβερνητικά στελέχη. Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα γι' αυτήν, ποια είναι, για ποιον δρα, πού είναι η βάση της. Με τα ελαχιστότατα στοιχεία που είναι γνωστά, θα προσπαθήσει να την εντοπίσει η Eve Polastri, Αμερικανίδα που εργάζεται στην ΜΙ5, σε μια μυστική αποστολή που θα αποδειχτεί επικίνδυνη και δύσκολη. Γιατί η Villanelle, όπως αυτοαποκαλείται η δολοφόνος, είναι άκρως διαβολική αλλά με έναν παιχνιδιάρικο, σχεδόν αθώο τρόπο που σε κάνει να την συμπαθείς!




 Αυτό είναι το στόρυ της -μέχρι στιγμής- καλύτερης σειρά που έχουμε δει αυτή τη χρονιά. Μια κατασκοπευτική ημι- δραματική σειρά που μας δίνει δύο ουσιώδεις - επιτέλους!- γυναικείους χαρακτήρες, άξιες αναφοράς στο πάνθεον των τηλεοπτικών ηρωίδων. Η Polastri κι η Villanelle, τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές. Κι οι δύο αφοσιωμένες στο έργο τους, παθιασμένες και με αυξανόμενη εμμονή η μία για την άλλη. Η πρώτη είναι στο πλευρό των καλών, η άλλη σκοτώνει χωρίς ενδοιασμούς. Περιμένουμε πώς και πώς την στιγμή που θα έρθουν τετ α τετ!



Το σενάριο είναι δουλεμένο στη λεπτομέρεια. Δράση συμπυκνωμένη χωρίς να πλατιάζει στιγμή σε ανούσιες καταστάσεις και διάλογοι to the point, με ουσία που σκιαγραφούν έξοχα την ψυχολογία των δύο ηρωίδων. Κι όχι μόνο αυτών, μιας κι ενδιαφέροντες χαρακτήρες τις πλαισιώνουν. Το αφεντικό της Eve, την οποία  υποδύεται η έξοχη Fiona Shaw ή ο μέντορας της Villanelle, τον οποίο υποδύεται ο αγαπημένος μας Δανός ηθοποιός Kim Bodnia. Οι συναντήσεις της Villanelle με την μέντορα της είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές των επεισοδίων, μιας κι ένα αλλόκοτο παιχνίδι παίζεται ανάμεσα τους, η όλο τσαχπινιά Villanelle προσπαθεί να τον φέρει στα δικά της μέτρα με τον δικό της παράδοξο τρόπο ενώ ο Konstantin (ο μέντορας) προσπαθεί να την τιθασεύσει.



Ναι μεν η σειρά χαρακτηρίζεται ως δραματική αλλά δεν έχει αυτό το βάρος άλλων αστυνομικών δραματικών σειρών που σε κάνουν να ασφυκτιάς από την αγωνία. Ναι,  υπάρχει αγωνία, υπάρχει ένταση  κι υπάρχουν και δραματικές στιγμές, ευτυχώς όμως η δραματικότητα μετριάζεται χάρη στην απόλαυση που πρωτίστως προσφέρει η σειρά.



Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τις δύο υπέροχες πρωταγωνίστριες: Την αγαπημένη μας (από την εποχή που την είδαμε στην ταινία Last Night, το 1999) Sandra Oh στο ρόλο της Eve Polastri και της Jodie Comer, την οποία δεν γνωρίζαμε αλλά χαρήκαμε που την μάθαμε! Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερο casting!


Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Hard Sun

Η σειρά Hard Sun που προβλήθηκε από το BBC1 πριν από λίγο καιρό είναι σίγουρα η πιο wtf σειρά που είδαμε πρόσφατα! Παρολ' αυτά την καταευχαριστηθήκαμε κι ελπίζουμε ότι θα έχει και συνέχεια!




Τι συμβαίνει όμως σε αυτήν την κάπως αχαρακτήριστη- ως προς τις προθέσεις της- σειρά; Το στόρυ έχει ως εξής:

Ο αστυνομικός αρχιεπιθεωρητής Τσάρλι Χικς κι η αστυνομική επιθεωρήτρια Ελέιν Ρένκο μόλις έχουν ξεκινήσει να δουλεύουν μαζί, όταν στην πρώτη υπόθεση που αναλαμβάνουν -ένας δολοφονημένος χάκερ- πέφτει στα χέρια τους ένα φλασάκι "φωτιά", με κρυφές κυβερνητικές αναφορές σε επικείμενη κοσμική αποκάλυψη. Το περιεχόμενο του φλασακίου επουδενί δεν πρέπει να γίνει γνωστό, έτσι τους παίρνει στο κατόπι μια πολύ κακιά πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών.



Όμως η  Ελέιν αποφασίζει να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενο κι εκεί που περιμένεις να γίνει ο χαμός- μιλάμε για το τέλος της Γης!!!-, η κυβέρνηση καταφέρνει να το παρουσιάσει ως fake news κι όλα συνεχίζουν κανονικά εκτός από κάτι αρπαγμένους που έχουν δει την επικείμενη αποκάλυψη ως ευκαιρία για λίγο serial killing. Τις υποθέσεις αναλαμβάνουν οι Χικς και Ρένκο! Οι οποίοι εκτός από τις υποθέσεις, έχουν να αντιμετωπίσουν την πολύ κακιά πρακτόρισσα που δεν τους αφήνει σε χλωρό κλαρί μέχρι να πάρει το φλασάκι πίσω αλλά και το απίστευτο μπάχαλο στις προσωπικές τους ζωές! Αλλά και την αλλοπρόσαλλη μεταξύ τους σχέση! Η Ελέιν έχει τοποθετηθεί για συγκεκριμένο λόγο στο πλευρό του Χικς, κι αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη σχέση τους. Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν! Εκεί που μονιάζουν, εκεί πέφτει απίστευτο ξύλο μεταξύ τους!!! Με το παραμικρό πλακώνονται στο ξύλο σα μικρά παιδιά! Ήταν από τις σκηνές που μας διασκέδασαν ιδιαίτερα, οφείλουμε να ομολογήσουμε!!!



Λοιπόν, κάπως έτσι πάει το στόρυ, το οποίο εννοείται ότι δεν παίρνουμε στα σοβαρά. Εν τούτοις βρήκαμε τη σειρά αρκούντως διασκεδαστική και ψυχαγωγική, σαν να έχει προκύψει από comic, καθόλου κουραστική, το σενάριο μπορεί να είναι light αλλά ευτυχώς όχι περίπλοκο, αν και αναρωτιέσαι τι θα ήθελε να είναι η σειρά. Προσωπικά υποθέτω "αστυνομική μέσα σε ένα δυστοπικό κλίμα."



Οι πρωταγωνιστές, ωραίες φάτσες, η Agyness Deyn, cute, γλυκιά παρουσία -πρώην μοντέλο είναι εξάλλου- δεν σε πολυπείθει αλλά όταν είναι να ρίξει ξύλο τα καταφέρνει μια χαρά!!!!!!!!
O Jim Sturgess είναι πολύ καλός ως ο γοητευτικός μπάσταρδος Τσάρλι Χικς
Εκείνη όμως που δίνει ρέστα είναι η Nikki Amuka-Bird, η πρακτόρισσα των μυστικών υπηρεσιών που τους κάνει τη ζωή δύσκολη! Ανατριχιαστική η παρουσία της!



Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Location: London (Μέρος 2ο)

Η J.K. Rowling, η "μαμά" του Harry Potter, έχει γράψει μία σειρά αστυνομικών βιβλίων (3 βιβλία συν ένα τέταρτο που είναι υπό έκδοση), με το ψευδώνυμο Robert Galbraith  και με κεντρικό χαρακτήρα τον Cormoran Strike. O Strike είναι ένας πρώην αξιωματικός της στρατιωτικής αστυνομίας. Ο πόλεμος τον έχει σακατέψει, έχει χάσει το μισό πόδι. Τώρα πια ζει στο Λονδίνο, κάπου στο Σόχο και βιοπορίζεται ως ιδιωτικός ντετέκτιβ. Σε κάποια φάση προσλαμβάνει την νεαρή κι ενθουσιώδη Ρόμπιν κι οι περιπέτειες αρχίζουν.



Ο Cormoran Strike ευτύχησε να γίνει και τηλεοπτικός ήρωας στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά Strike. Και τα 3 βιβλία της σειράς πέρασαν στην τηλεόραση. Τον μοναχικό, κουρασμένο, ελαφρώς άξεστο, κάπως δύστροπο, ψιλοαλκοολικό και λιγομίλητο Strike, υποδύεται με εξαιρετικό τρόπο ο ηθοποιός Tom Burke. Τη βοηθό του Ρόμπιν υποδύεται πολύ όμορφα η ηθοποιός Holliday Grainger.





O Cormoran Strike έχει το γραφείο- γκαρσονιέρα του κάπου στο Σόχο του Λονδίνου. Τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για τη δουλειά του, δεν πατάει ψυχή, μέχρι που εμφανίζεται η Ρόμπιν, ως προσωρινή βοηθός αρχικά, κι αρχίζει να βάζει τις υποθέσεις αλλά και τη ζωή του αφεντικού σε τάξη. Κάπως έτσι ξεκινά η πρώτη ιστορία της σειράς που μοιράζεται σε 3 επεισόδια και βασίζεται στο βιβλίο The Cuckoo's Calling.
Ο Strike κι η Ρόμπιν  καταφέρνουν να λύσουν την υπόθεση κι έτσι η δουλειά παίρνει τα πάνω της. Μια μέρα την πόρτα χτυπά μία ταλαιπωρημένη σαρανταπεντάρα που ψάχνει τον άντρα της, ψιλογνωστό συγγραφέα. Νέα υπόθεση, πολύ περίεργη, που είναι και το στόρυ του δεύτερου βιβλίου The Silkworm και του δεύτερου μέρους της σειράς με δύο επεισόδια. Τους απορροφά τόσο πολύ αυτή η παράξενη εξαφάνιση που οι δύο ήρωες αμελούν την προσωπική τους ζωή, ιδιαίτερα η Ρόμπιν.
Και ναι, λύνουν και αυτήν την υπόθεση, για να περάσουν στην τρίτη, από το βιβλίο με τίτλο Career of Evil, πάλι σε δύο επεισόδια, όπου κάποιος από το παρελθόν του Strike προσπαθεί να τον παγιδέψει μέσω της Ρόμπιν!



Η σειρά είναι πολύ ατμοσφαιρική, πολύ όμορφα γυρισμένη, με το Λονδίνο ως επικίνδυνο μεν, αλλά πάντα γοητευτικό σκηνικό. Η ίδια η JK Rowling έμεινε πολύ ευχαριστημένη από τον τρόπο που γυρίστηκαν σε σειρά τα βιβλία της και δήλωσε ότι ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένη με το καστινγκ. Όπως ήδη γράψαμε οι δύο πρωταγωνιστές είναι εξαιρετικοί κι υπάρχει πολύ καλή χημεία μεταξύ τους..
Τώρα μένει να τελειώσει το τέταρτο βιβλίο της σειράς για να το δούμε κι αυτό στην τιβί. Δυστυχώς θα περιμένουμε λίγο γιατί απ'ό,τι μάθαμε από την ίδια την συγγραφέα, ναι μεν έχει βρει τον τίτλο (Lethal White) αλλά θα της πάρει λίγο καιρό ακόμα για να το ολοκληρώσει!





ΥΓ: Κάπου διάβασα ότι τα βιβλία είναι πολύ πιο "σκοτεινά" από όσο έχουν αποδοθεί στην τιβί. Δυστυχώς δεν τα έχω διαβάσει για να το επιβεβαιώσω.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Location: London (Μέρος 1ο)


Ένα μίνι αφιέρωμα (δύο αναρτήσεων) σε δύο σειρές γυρισμένες στο Λονδίνο, με ωραία εξωτερικά πλάνα, που ευχαρίστησαν ιδιαίτερα όλους εμάς που έχουμε πολύ καιρό να πάμε στο ωραίο Λονδινάκι, και τόσο που το έχουμε πεθυμήσει. Η μία από τις δύο σειρές μας άρεσε πολύ. Η άλλη μας άφησε χλιαρές εντυπώσεις.
Πάμε.



Η σειρά Collateral είναι μία μίνι αστυνομική σειρά γυρισμένη στο Λονδίνο και θέλει να πει πολλά γιατί πιάνει πολλά επίκαιρα θέματα αλλά στο τέλος μένει να φλυαρεί πολύ και χωρίς ουσία.




Το στόρυ έχει ως εξής: Ιρακινός λαθρομετανάστης πιτσαδόρος δολοφονείται σε ενέδρα. Την υπόθεση αναλαμβάνει η εγκυμονούσα Κιπ Γκλάσπι. Άπειρη σε τέτοιες υποθέσεις αλλά ικανή και πεισματάρα. Στην υπόθεση μπλέκουν: Ένας βουλευτής των Εργατικών ευαισθητοποιημένος σε θέματα λαθρομετανάστευσης, η ναρκομανής γυναίκα του, οι δύο τρομοκρατημένες αδερφές του δολοφονημένου, ο βρετανικός στρατός, μια λαλημένη αξιωματικός του στρατού,  η ΜΙ5, Τούρκοι αντικαθεστωτικοί, μια Βιετναμέζα λαθρομετανάστης και μία λεσβία ιερέας. 




Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον αφού επικεντρώνεται στην παράνομη μεταφορά λαθρομεταναστών και προσφύγων από την Μέση Ανατολή και τίθεται το ερώτημα ποιοι μπορεί να είναι πίσω από την όλη υπόθεση. 




Αλλά:
Η σειρά θέλει να τα βάλει με πολλά θέματα αλλά τα 4 επεισόδια είναι λίγα.Τι να πρωτοπιάσεις: Παράνομη είσοδος σε μια ξένη χώρα, κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών, ποιος τελικά θεωρείται λαθρμετανάστης, η ανδροκρατία κι ο φαλλοκρατισμός στο στρατό, πολιτική κι ιδεολογία, ομοφυλοφιλία στην εκκλησία, και να'χεις μέσα σε όλα αυτά την άτεγκτη αστυνομικίνα εγκυμονούσα κι άυπνη Κιπ να λύνει την υπόθεση σε 3 μέρες. Νταξ έχει και πολύ ικανούς συνεργάτες κι ένα αφεντικό που της γαβγίζει συνέχεια, αλλά αυτή απτόητη. Με έναν καφέ μονίμως στο χέρι μένει όρθια. Ο άντρας της την παίρνει πού και πού τηλέφωνο και την εκλιπαρεί " Καλέ, έλα να κοιμηθείς λίγο!"  αλλά όχι, εκεί αυτή να λύσει το μυστήριο, είπαμε είναι πεισματάρα. Παρεμπιπτόντως πολύ καλή στο ρόλο της αστυνομικίνας η Κάρυ Μάλλιγκαν, η οποία έχει θεσπέσια φωνή. Πολύ καλή ηθοποιός, λίγος ο συγκεκριμένος ρόλος. 




Ίσως με περισσότερα επεισόδια και λιγότερους ιδιαίτερους χαρακτήρες το στόρυ να λειτουργούσε καλύτερα. Πρώτη φορά απογοητεύτηκα από σενάριο αγγλικής σειράς (Μπας κι ο σεναριογράφος είναι δημοσιογράφος της Guardian;;;). 


ΥΓ: Ο όρος "λαθρομετανάστης" , αν δεν κάνω λάθος, θεωρείται πια politically incorrect.