Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Killing Eve




Sui generis πληρωμένη δολοφόνος οργώνει την Ευρώπη σκοτώνοντας, κατόπιν εντολής και με πρωτότυπους τρόπους, πολιτικούς και κυβερνητικά στελέχη. Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα γι' αυτήν, ποια είναι, για ποιον δρα, πού είναι η βάση της. Με τα ελαχιστότατα στοιχεία που είναι γνωστά, θα προσπαθήσει να την εντοπίσει η Eve Polastri, Αμερικανίδα που εργάζεται στην ΜΙ5, σε μια μυστική αποστολή που θα αποδειχτεί επικίνδυνη και δύσκολη. Γιατί η Villanelle, όπως αυτοαποκαλείται η δολοφόνος, είναι άκρως διαβολική αλλά με έναν παιχνιδιάρικο, σχεδόν αθώο τρόπο που σε κάνει να την συμπαθείς!




 Αυτό είναι το στόρυ της -μέχρι στιγμής- καλύτερης σειρά που έχουμε δει αυτή τη χρονιά. Μια κατασκοπευτική ημι- δραματική σειρά που μας δίνει δύο ουσιώδεις - επιτέλους!- γυναικείους χαρακτήρες, άξιες αναφοράς στο πάνθεον των τηλεοπτικών ηρωίδων. Η Polastri κι η Villanelle, τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές. Κι οι δύο αφοσιωμένες στο έργο τους, παθιασμένες και με αυξανόμενη εμμονή η μία για την άλλη. Η πρώτη είναι στο πλευρό των καλών, η άλλη σκοτώνει χωρίς ενδοιασμούς. Περιμένουμε πώς και πώς την στιγμή που θα έρθουν τετ α τετ!



Το σενάριο είναι δουλεμένο στη λεπτομέρεια. Δράση συμπυκνωμένη χωρίς να πλατιάζει στιγμή σε ανούσιες καταστάσεις και διάλογοι to the point, με ουσία που σκιαγραφούν έξοχα την ψυχολογία των δύο ηρωίδων. Κι όχι μόνο αυτών, μιας κι ενδιαφέροντες χαρακτήρες τις πλαισιώνουν. Το αφεντικό της Eve, την οποία  υποδύεται η έξοχη Fiona Shaw ή ο μέντορας της Villanelle, τον οποίο υποδύεται ο αγαπημένος μας Δανός ηθοποιός Kim Bodnia. Οι συναντήσεις της Villanelle με την μέντορα της είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές των επεισοδίων, μιας κι ένα αλλόκοτο παιχνίδι παίζεται ανάμεσα τους, η όλο τσαχπινιά Villanelle προσπαθεί να τον φέρει στα δικά της μέτρα με τον δικό της παράδοξο τρόπο ενώ ο Konstantin (ο μέντορας) προσπαθεί να την τιθασεύσει.



Ναι μεν η σειρά χαρακτηρίζεται ως δραματική αλλά δεν έχει αυτό το βάρος άλλων αστυνομικών δραματικών σειρών που σε κάνουν να ασφυκτιάς από την αγωνία. Ναι,  υπάρχει αγωνία, υπάρχει ένταση  κι υπάρχουν και δραματικές στιγμές, ευτυχώς όμως η δραματικότητα μετριάζεται χάρη στην απόλαυση που πρωτίστως προσφέρει η σειρά.



Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τις δύο υπέροχες πρωταγωνίστριες: Την αγαπημένη μας (από την εποχή που την είδαμε στην ταινία Last Night, το 1999) Sandra Oh στο ρόλο της Eve Polastri και της Jodie Comer, την οποία δεν γνωρίζαμε αλλά χαρήκαμε που την μάθαμε! Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερο casting!


Πέμπτη 22 Μαρτίου 2018

Hard Sun

Η σειρά Hard Sun που προβλήθηκε από το BBC1 πριν από λίγο καιρό είναι σίγουρα η πιο wtf σειρά που είδαμε πρόσφατα! Παρολ' αυτά την καταευχαριστηθήκαμε κι ελπίζουμε ότι θα έχει και συνέχεια!




Τι συμβαίνει όμως σε αυτήν την κάπως αχαρακτήριστη- ως προς τις προθέσεις της- σειρά; Το στόρυ έχει ως εξής:

Ο αστυνομικός αρχιεπιθεωρητής Τσάρλι Χικς κι η αστυνομική επιθεωρήτρια Ελέιν Ρένκο μόλις έχουν ξεκινήσει να δουλεύουν μαζί, όταν στην πρώτη υπόθεση που αναλαμβάνουν -ένας δολοφονημένος χάκερ- πέφτει στα χέρια τους ένα φλασάκι "φωτιά", με κρυφές κυβερνητικές αναφορές σε επικείμενη κοσμική αποκάλυψη. Το περιεχόμενο του φλασακίου επουδενί δεν πρέπει να γίνει γνωστό, έτσι τους παίρνει στο κατόπι μια πολύ κακιά πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών.



Όμως η  Ελέιν αποφασίζει να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενο κι εκεί που περιμένεις να γίνει ο χαμός- μιλάμε για το τέλος της Γης!!!-, η κυβέρνηση καταφέρνει να το παρουσιάσει ως fake news κι όλα συνεχίζουν κανονικά εκτός από κάτι αρπαγμένους που έχουν δει την επικείμενη αποκάλυψη ως ευκαιρία για λίγο serial killing. Τις υποθέσεις αναλαμβάνουν οι Χικς και Ρένκο! Οι οποίοι εκτός από τις υποθέσεις, έχουν να αντιμετωπίσουν την πολύ κακιά πρακτόρισσα που δεν τους αφήνει σε χλωρό κλαρί μέχρι να πάρει το φλασάκι πίσω αλλά και το απίστευτο μπάχαλο στις προσωπικές τους ζωές! Αλλά και την αλλοπρόσαλλη μεταξύ τους σχέση! Η Ελέιν έχει τοποθετηθεί για συγκεκριμένο λόγο στο πλευρό του Χικς, κι αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη σχέση τους. Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν! Εκεί που μονιάζουν, εκεί πέφτει απίστευτο ξύλο μεταξύ τους!!! Με το παραμικρό πλακώνονται στο ξύλο σα μικρά παιδιά! Ήταν από τις σκηνές που μας διασκέδασαν ιδιαίτερα, οφείλουμε να ομολογήσουμε!!!



Λοιπόν, κάπως έτσι πάει το στόρυ, το οποίο εννοείται ότι δεν παίρνουμε στα σοβαρά. Εν τούτοις βρήκαμε τη σειρά αρκούντως διασκεδαστική και ψυχαγωγική, σαν να έχει προκύψει από comic, καθόλου κουραστική, το σενάριο μπορεί να είναι light αλλά ευτυχώς όχι περίπλοκο, αν και αναρωτιέσαι τι θα ήθελε να είναι η σειρά. Προσωπικά υποθέτω "αστυνομική μέσα σε ένα δυστοπικό κλίμα."



Οι πρωταγωνιστές, ωραίες φάτσες, η Agyness Deyn, cute, γλυκιά παρουσία -πρώην μοντέλο είναι εξάλλου- δεν σε πολυπείθει αλλά όταν είναι να ρίξει ξύλο τα καταφέρνει μια χαρά!!!!!!!!
O Jim Sturgess είναι πολύ καλός ως ο γοητευτικός μπάσταρδος Τσάρλι Χικς
Εκείνη όμως που δίνει ρέστα είναι η Nikki Amuka-Bird, η πρακτόρισσα των μυστικών υπηρεσιών που τους κάνει τη ζωή δύσκολη! Ανατριχιαστική η παρουσία της!



Τρίτη 20 Μαρτίου 2018

Location: London (Μέρος 2ο)

Η J.K. Rowling, η "μαμά" του Harry Potter, έχει γράψει μία σειρά αστυνομικών βιβλίων (3 βιβλία συν ένα τέταρτο που είναι υπό έκδοση), με το ψευδώνυμο Robert Galbraith  και με κεντρικό χαρακτήρα τον Cormoran Strike. O Strike είναι ένας πρώην αξιωματικός της στρατιωτικής αστυνομίας. Ο πόλεμος τον έχει σακατέψει, έχει χάσει το μισό πόδι. Τώρα πια ζει στο Λονδίνο, κάπου στο Σόχο και βιοπορίζεται ως ιδιωτικός ντετέκτιβ. Σε κάποια φάση προσλαμβάνει την νεαρή κι ενθουσιώδη Ρόμπιν κι οι περιπέτειες αρχίζουν.



Ο Cormoran Strike ευτύχησε να γίνει και τηλεοπτικός ήρωας στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά Strike. Και τα 3 βιβλία της σειράς πέρασαν στην τηλεόραση. Τον μοναχικό, κουρασμένο, ελαφρώς άξεστο, κάπως δύστροπο, ψιλοαλκοολικό και λιγομίλητο Strike, υποδύεται με εξαιρετικό τρόπο ο ηθοποιός Tom Burke. Τη βοηθό του Ρόμπιν υποδύεται πολύ όμορφα η ηθοποιός Holliday Grainger.





O Cormoran Strike έχει το γραφείο- γκαρσονιέρα του κάπου στο Σόχο του Λονδίνου. Τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για τη δουλειά του, δεν πατάει ψυχή, μέχρι που εμφανίζεται η Ρόμπιν, ως προσωρινή βοηθός αρχικά, κι αρχίζει να βάζει τις υποθέσεις αλλά και τη ζωή του αφεντικού σε τάξη. Κάπως έτσι ξεκινά η πρώτη ιστορία της σειράς που μοιράζεται σε 3 επεισόδια και βασίζεται στο βιβλίο The Cuckoo's Calling.
Ο Strike κι η Ρόμπιν  καταφέρνουν να λύσουν την υπόθεση κι έτσι η δουλειά παίρνει τα πάνω της. Μια μέρα την πόρτα χτυπά μία ταλαιπωρημένη σαρανταπεντάρα που ψάχνει τον άντρα της, ψιλογνωστό συγγραφέα. Νέα υπόθεση, πολύ περίεργη, που είναι και το στόρυ του δεύτερου βιβλίου The Silkworm και του δεύτερου μέρους της σειράς με δύο επεισόδια. Τους απορροφά τόσο πολύ αυτή η παράξενη εξαφάνιση που οι δύο ήρωες αμελούν την προσωπική τους ζωή, ιδιαίτερα η Ρόμπιν.
Και ναι, λύνουν και αυτήν την υπόθεση, για να περάσουν στην τρίτη, από το βιβλίο με τίτλο Career of Evil, πάλι σε δύο επεισόδια, όπου κάποιος από το παρελθόν του Strike προσπαθεί να τον παγιδέψει μέσω της Ρόμπιν!



Η σειρά είναι πολύ ατμοσφαιρική, πολύ όμορφα γυρισμένη, με το Λονδίνο ως επικίνδυνο μεν, αλλά πάντα γοητευτικό σκηνικό. Η ίδια η JK Rowling έμεινε πολύ ευχαριστημένη από τον τρόπο που γυρίστηκαν σε σειρά τα βιβλία της και δήλωσε ότι ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένη με το καστινγκ. Όπως ήδη γράψαμε οι δύο πρωταγωνιστές είναι εξαιρετικοί κι υπάρχει πολύ καλή χημεία μεταξύ τους..
Τώρα μένει να τελειώσει το τέταρτο βιβλίο της σειράς για να το δούμε κι αυτό στην τιβί. Δυστυχώς θα περιμένουμε λίγο γιατί απ'ό,τι μάθαμε από την ίδια την συγγραφέα, ναι μεν έχει βρει τον τίτλο (Lethal White) αλλά θα της πάρει λίγο καιρό ακόμα για να το ολοκληρώσει!





ΥΓ: Κάπου διάβασα ότι τα βιβλία είναι πολύ πιο "σκοτεινά" από όσο έχουν αποδοθεί στην τιβί. Δυστυχώς δεν τα έχω διαβάσει για να το επιβεβαιώσω.

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2018

Location: London (Μέρος 1ο)


Ένα μίνι αφιέρωμα (δύο αναρτήσεων) σε δύο σειρές γυρισμένες στο Λονδίνο, με ωραία εξωτερικά πλάνα, που ευχαρίστησαν ιδιαίτερα όλους εμάς που έχουμε πολύ καιρό να πάμε στο ωραίο Λονδινάκι, και τόσο που το έχουμε πεθυμήσει. Η μία από τις δύο σειρές μας άρεσε πολύ. Η άλλη μας άφησε χλιαρές εντυπώσεις.
Πάμε.



Η σειρά Collateral είναι μία μίνι αστυνομική σειρά γυρισμένη στο Λονδίνο και θέλει να πει πολλά γιατί πιάνει πολλά επίκαιρα θέματα αλλά στο τέλος μένει να φλυαρεί πολύ και χωρίς ουσία.




Το στόρυ έχει ως εξής: Ιρακινός λαθρομετανάστης πιτσαδόρος δολοφονείται σε ενέδρα. Την υπόθεση αναλαμβάνει η εγκυμονούσα Κιπ Γκλάσπι. Άπειρη σε τέτοιες υποθέσεις αλλά ικανή και πεισματάρα. Στην υπόθεση μπλέκουν: Ένας βουλευτής των Εργατικών ευαισθητοποιημένος σε θέματα λαθρομετανάστευσης, η ναρκομανής γυναίκα του, οι δύο τρομοκρατημένες αδερφές του δολοφονημένου, ο βρετανικός στρατός, μια λαλημένη αξιωματικός του στρατού,  η ΜΙ5, Τούρκοι αντικαθεστωτικοί, μια Βιετναμέζα λαθρομετανάστης και μία λεσβία ιερέας. 




Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον αφού επικεντρώνεται στην παράνομη μεταφορά λαθρομεταναστών και προσφύγων από την Μέση Ανατολή και τίθεται το ερώτημα ποιοι μπορεί να είναι πίσω από την όλη υπόθεση. 




Αλλά:
Η σειρά θέλει να τα βάλει με πολλά θέματα αλλά τα 4 επεισόδια είναι λίγα.Τι να πρωτοπιάσεις: Παράνομη είσοδος σε μια ξένη χώρα, κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών, ποιος τελικά θεωρείται λαθρμετανάστης, η ανδροκρατία κι ο φαλλοκρατισμός στο στρατό, πολιτική κι ιδεολογία, ομοφυλοφιλία στην εκκλησία, και να'χεις μέσα σε όλα αυτά την άτεγκτη αστυνομικίνα εγκυμονούσα κι άυπνη Κιπ να λύνει την υπόθεση σε 3 μέρες. Νταξ έχει και πολύ ικανούς συνεργάτες κι ένα αφεντικό που της γαβγίζει συνέχεια, αλλά αυτή απτόητη. Με έναν καφέ μονίμως στο χέρι μένει όρθια. Ο άντρας της την παίρνει πού και πού τηλέφωνο και την εκλιπαρεί " Καλέ, έλα να κοιμηθείς λίγο!"  αλλά όχι, εκεί αυτή να λύσει το μυστήριο, είπαμε είναι πεισματάρα. Παρεμπιπτόντως πολύ καλή στο ρόλο της αστυνομικίνας η Κάρυ Μάλλιγκαν, η οποία έχει θεσπέσια φωνή. Πολύ καλή ηθοποιός, λίγος ο συγκεκριμένος ρόλος. 




Ίσως με περισσότερα επεισόδια και λιγότερους ιδιαίτερους χαρακτήρες το στόρυ να λειτουργούσε καλύτερα. Πρώτη φορά απογοητεύτηκα από σενάριο αγγλικής σειράς (Μπας κι ο σεναριογράφος είναι δημοσιογράφος της Guardian;;;). 


ΥΓ: Ο όρος "λαθρομετανάστης" , αν δεν κάνω λάθος, θεωρείται πια politically incorrect. 

Σάββατο 10 Μαρτίου 2018

Glacé vs. La Mante

Πρόσφατα είδαμε δύο γαλλικές σειρές που έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι θα μπορούσαν να ήταν... σκανδιναβικές! Επίσης άλλα δύο κοινά χαρακτηριστικά που έχουν αφορούν το στόρυ, όπου και στις δύο έχουμε να κάνουμε με έναν παρανοϊκό σίριαλ κίλλερ και μια σειρά ειδεχθών φόνων.




Στη σειρά Glacé, η οποία μας άρεσε περισσότερο και θα εξηγήσουμε γιατί, όλα ξεκινούν με την φρικτή δολοφονία ενός αλόγου! Κάπου ψηλά στα Πυρηναία, σε ένα χωριό κοντά στα σύνορα Γαλλία- Ισπανίας και μες το καταχείμωνο, κάποιος δολοφονεί το άλογο του προύχοντα της περιοχής και το κρεμάει σε ένα τελεφερίκ. Καλείται ο έμπειρος αστυνόμος Μαρτέν Σερβάζ από την Τουλούζη να βοηθήσει την νεαρή κι άπειρη ζεντάρμ του τοπικού αστυνομικού τμήματος, Ιρέν Ζιγκλέρ.




Τα πράγματα περιπλέκονται όταν προκύπτουν κι άλλες δολοφονίες, σημαντικών προσώπων της περιοχής αλλά κυρίως όταν μπαίνει στην υπόθεση ο παρανοϊκός Ζουλιάν Χιρτμάν. Ο Χιρτμάν είναι έγκλειστος στην απομονωμένη πτέρυγα της τοπικής  ψυχιατρικής κλινικής. Είναι ένας σίριαλ κίλερ που δολοφονούσε νεαρές κοπέλες και πρώην αστυνομικός, κάποτε καλός φίλος και συνάδελφος του Σερβάζ. Πανούργος, πανέξυπνος, μοιάζει να έχει σχέση με τις δολοφονίες αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πώς αφού βρίσκεται σε απομόνωση!



Στην υπόθεση μπαίνει και μία ψυχίατρος της κλινικής, αδερφή ενός από τα θύματα του Χιρτμάν!
Ο Σερβάζ κι η Ζιγκλέρ θα δυσκολευτούν πολύ να βρουν τη λύση μιας κι αυτή κρύβεται στο παρελθόν του χωριού.




Στη σειρά La Mante είμαστε πια στο Παρίσι όπου μια ομάδα αστυνομικών προσπαθεί να βρει ένα σίριαλ κίλερ, ο οποίος αντιγράφει λεπτομερώς τα ειδεχθή εγκλήματα της Μάντισσας, μια σίριαλ κίλερ που έδρασε πριν 25 χρόνια κι είχε καθαρίσει με ευφάνταστο τρόπο αρκετούς άντρες που κακοποιούσαν σεξουαλικά γυναίκες ή παιδιά.



 Τώρα βρίσκεται κι αυτή απομονωμένη σε μια φυλακή και δέχεται να βοηθήσει τους αστυνομικούς με την προϋπόθεση ότι στην ομάδα θα μπει ο γιος της, που είναι επίσης αστυνομικός κι ο οποίος έχει να την δει από μικρός. Δεν θέλει ούτε να ακούσει γι' αυτήν ούτε να την συναντήσει αλλά τελικά δέχεται να μπει στην ομάδα.




Ο copy cat κίλερ συνεχίζει να δολοφονεί με βάση τις παλιές δολοφονίες της Μάντισσας κι εκείνη οδηγεί σιγά σιγά τους αστυνομικούς στο σωστό μονοπάτι. Το οποίο μονοπάτι οδηγεί πολύ -μα πάρα πολύ- κοντά στο γιο της! Εν τω μεταξύ μαθαίνουμε γιατί το γύρισε η Μάντισσα στο serial killing στα νιάτα της.

Κι οι δύο σειρές έχουν το σασπένς τους και καλή εξέλιξη των γεγονότων. Όμως η σειρά Glacé μας άρεσε περισσότερο για τους εξής λόγους:

1. Έχει καλύτερο σίριαλ κίλλερ. Ο Χιρτμάν δεν παίζεται. Είναι ανατριχιαστικά πανούργος, απεχθής, κακός, μισητός. Και τον βλέπουμε συνέχεια πώς μανιπουλάρει τους πάντες, έχει στήσει ένα ωραιότατο mental παιχνίδι.  Αντίθετα η Μάντισσα είναι μια ήρεμη -σχετικά- φιγούρα, βοηθά την αστυνομία, κάνει μια-δυο φορές κάτι παλαβά (μια φάση με κάτι έντομα είναι ελαφρώς τραβηγμένη κατά τη γνώμη μου) που παρά τα εγκλήματα της σχεδόν αγιοποιείται προς το τέλος. Ο copy cat σίριαλ κίλερ, από την άλλη,  είναι ιδιάζουσα περίπτωση. 

2. Το σκηνικό. Στη σειρά Glacé  το απομονωμένο χωριό πάνω στα Πυρηναία, το άφθονο χιόνι, δημιουργούν ένα σκηνικό κλειστό, αγχωτικό, το τοπίο ολόλευκο κι ήρεμο δημιουργεί το ιδανικό σκηνικό για αιματοβαμμένα εγκλήματα, από την άλλη δυσκολεύει πολύ το έργο των αστυνομικών. Στη La Mante έχουμε Παρίσι, δεν βλέπουμε και πολλά και λίγη εξοχή.

3. Το τέλος στο Glacé είναι πιο καλά δομημένο, σχεδόν κινηματογραφικό. Στο La Mante, τα πράγματα είναι πιο κλασικά, αναμενόμενα.

4. Το παρελθόν καραδοκεί και στις δύο σειρές, όμως στο La Mante τα πράγματα είναι πιο προφανή (το γιατί η Μάντισσα έγινε σίριαλ κίλερ το πιάνεις από την αρχή σχεδόν).

Και στις δύο σειρές από πίσω κρύβεται η Netflix.
Κι ΟΧΙ δεν περιμένουμε με αγωνία τις αμερικάνικες βερσιόν!