O Montalbano δεν είναι ο μόνος!

O commissario Montalbano είναι αναμφίβολα η πιο γνωστή φιγούρα της ιταλικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Δημιούργημα του Σικελού συγγραφέα Αντρέα Καμιλέρι, ο Μονταλμπάνο γνώρισε τεράστια επιτυχία τόσο ως λογοτεχνικός ήρωας όσο κι ως τηλεοπτικός.

 Πριν λίγες μέρες η προβολή του πρώτου επεισοδίου της 12ης σεζόν γνώρισε νέα ρεκόρ τηλεθέασης στην Ιταλία! Στην Ελλάδα δεν θυμάμαι αν παίχτηκαν ποτέ επεισόδια της σειράς σε κάποιο κανάλι, πάντως κάποια εφημερίδα -την εποχή των παχέων αγελάδων- μας χάρισε dvd με κάποια επεισόδια.

Όμως στην ιταλική τηλεόραση παίζονται πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες αστυνομικές σειρές εκτός από την προαναφερθείσα. Σειρές στων οποίων τα σενάρια έχουν βάλει πολλές φορές το χεράκι τους γνωστοί Ιταλοί συγγραφείς. Όπως συμβαίνει στην απίθανη σειρά L'ispettore Coliandro, έμπνευση του γνωστού Ιταλού συγγραφέα Κάρλο Λουκαρέλι.

O Κολιάνδρο ανήκει στην αστυνομική δύναμη της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης της Μπολόνια. Γκαφατζής κι αδέξιος είναι το μαύρο πρόβατο του τμήματος. Περιφέρεται στους διαδρόμους της Κουεστούρα ψάχνοντας να αναλάβει υποθέσεις, όμως οι ανώτεροι του τον αποφεύγουν και σπάνια τον στέλνουν σε αποστολές.

Παραδόξως, χάρη στην αφέλεια του, καταφέρνει και μπλέκει άθελα του σε μεγάλες και δύσκολες υποθέσεις και για κάποιο λόγο που κανείς δεν αντιλαμβάνεται είναι αυτός που φτάνει στη λύση των υποθέσεων. Με κωμική, εντελώς politically incorrect (επιτέλους!)  και γκροτέσκα διάθεση η σειρά παρουσιάζει μια Μπολόνια πνιγμένη στο έγκλημα και τα πλοκάμια της  μαφίας, ιταλική, κινέζικη, σέρβικη, ρώσικη, ό,τι εγκληματικό στοιχείο θες περνά από τους δρόμους της πόλης και την αναστατώνει, ένας χαμός γίνεται στην κατά τ'άλλα ήρεμη Μπολόνια γνωστή κυρίως για την κουζίνα της και την έντονη πανεπιστημιακή ζωή. Να όμως που η πόλη έχει τον ήρωα της, τον ατρόμητο, μοναχικό καβαλάρη Coliandro, ο οποίος με τα χρόνια - και τις επιτυχίες του- κατάφερε κι έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς τηλεοπτικούς ήρωες της Ιταλίας. Ίσως μετά τον Montalbano, να ακολουθεί ο Coliandro σε δημοφιλία! Κι αυτό χάρη στον συμπαθέστατο ηθοποιό που τον ενσαρκώνει τον Giampaolo Morelli.

Ο Κάρλο Λουκαρέλι είναι κι ο εμπνευστής μιας άλλης ιταλικής αστυνομικής σειράς που έκανε πέρσι αίσθηση όταν παίχτηκε στη γειτονική χώρα. Η σειρά λέγεται La Porta Rossa (ε.τ: Η Κόκκινη Πόρτα) κι είναι η ιστορία ενός αστυνομικού ο οποίος προσπαθεί να ανακαλύψει....ποιος τον δολοφόνησε!

 Ναι, ο αστυνομικός Λεονάρντο Καλιόστρο είναι νεκρός αλλά δεν έχει διαβεί ακόμα την...κόκκινη πόρτα για το υπερπέραν. Έτσι μεταξύ ζωντανών και νεκρών, και με τη βοήθεια μιας νέας κοπέλας που έχει το "χάρισμα" να βλέπει νεκρούς, καθοδηγεί τη σύζυγο του να βρει το δολοφόνο του, που ούτε ο ίδιος γνωρίζει ποιος είναι, μιας και πυροβολήθηκε πισώπλατα.

Ωραία ιστορία με φόντο την πανέμορφη κι αριστοκρατική Τεργέστη. Αν απέφευγε κάποιες πολύ μελό στιγμές θα ήταν ακόμα καλύτερη- αλλά Ιταλοί είναι αυτοί, το μελόδραμα είναι στο αίμα τους!

Φεύγουμε από τη Βόρεια Ιταλία και κατεβαίνουμε κάτω στη Νάπολη, στη συναρπαστική αυτή πόλη, που είναι πεδίο δράσης των "Μπάσταρδων του Πιτσοφαλκόνε".

I bastardi di Pizzofalcone είναι μια σειρά αστυνομικών βιβλίων του πολύ καλού Ναπολιτάνου συγγραφέα Maurizio De Giovanni, η οποία ευτύχησε να γίνει και τηλεοπτική σειρά. Το αστυνομικό τμήμα του Πιτσοφαλκόνε πρόκειται να διαλυθεί. Για έξι μήνες, μετατίθενται -δυσμενώς, εξού και το προσωνύμιο "Μπάσταρδοι"- σε αυτό μία ομάδα αστυνομικών για να διεκπεραιώσουν τα τελευταία γραφειοκρατικά ζητήματα του τμήματος.

Εν τω μεταξύ δολοφονίες και διάφορα άλλα εγκλήματα συμβαίνουν κατά κόρον στην περιοχή, έτσι οι Μπάσταρδοι καλούνται να λύσουν τις υποθέσεις. Στη σειρά -όπως και στα βιβλία- δίνεται μεγάλη έμφαση στις προσωπικές ζωές των "Μπάσταρδων"- οι ιστορίες αφορούν ισομερώς τόσο την αστυνομική υπόθεση όσο και τα προσωπικά των ηρώων.

Τέλος, πίσω στη Σικελία από όπου ξεκινήσαμε με τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο. Πέρσι γυρίστηκε μία μίνι αστυνομική σειρά με τίτλο Maltese - Il romanzo del Commissario (Μαλτέζε- η ιστορία ενός επιθεωρητή), η οποία προκάλεσε αίσθηση τόσο στην Ιταλία, όσο και στο εξωτερικό.

 Πρόκειται για την ιστορία του Επιθεωρητή Μαλτέζε που ζει στη Ρώμη αλλά γυρίζει στο Τράπανι της Σικελίας, απ' όπου κατάγεται, για να ανακαλύψει ποιος δολοφόνησε τον παιδικό του φίλο και συνάδελφο Τζιάννι Περάλτα. Το ποιος τον δολοφόνησε είναι απλά "τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια" κι όποιος γνωρίζει το πώς έχει δράσει στο νησί η Μαφία, καταλαβαίνει ότι όσα βίαια και τρομερά συμβαίνουν στη σειρά δεν είναι καθόλου υπερβολικά. Πολύ καλή ερμηνεία του πρωταγωνιστή Kim Rossi Stewart κι ωραιότατη αναπαράσταση της εποχής- δεκαετία του 70.

Ειδικά στοιχεία για τις σειρές:

Η σειρά Il Commissario Montalbano είναι πια στη 12η σεζόν (με 2 ή 4 επεισόδια ανά σεζόν)

Η σειρά L' Ispettore Coliandro είναι στην 6η σεζόν (με 2-6 επεισόδια ανά σεζόν)

Η σειρά La Porta Rossa μετά την επιτυχία του 1ου κύκλου, πάει για τον δεύτερο.

Η σειρά Maltese- Il romanzo del commissario ήταν μίνι σειρά ενός κύκλου.


Όλες βρίσκονται στα torrent, δυστυχώς όμως δεν κυκλοφορούν υπότιτλοι- τουλάχιστον ελληνικοί. Όποιος ενδιαφέρεται να τις δει ή πρέπει να γνωρίζει Ιταλικά ή να ψάξει υπότιτλους σε γλώσσα που γνωρίζει. 

McMafia (Ή φυλάξου από τη ρωσική Μαφία)

Διάβαζα σήμερα το πρωί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στην ισπανική διαδικτυακή εφημερίδα eldiario.es για την άκρως περίεργη περίπτωση ενός Νορβηγού συνταξιούχου που έχει συλληφθεί από τις ρωσικές αρχές ως κατάσκοπος (όποιος γνωρίζει Ισπανικά ας διαβάσει το άρθρο, έχει ενδιαφέρον). Σε κάποιο σημείο, ο Βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Edward Lucas που έχει μελετήσει ενδελεχώς τον τρόπο λειτουργίας των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών αναφέρει χαρακτηριστικά: "Η Ρωσία είναι μια χώρα πραγματικά διεφθαρμένη και το κατεστημένο της διαφθοράς έχει τεράστια επιρροή". Τα λόγια του αυτά, μου θύμισαν τη σειρά McMafia, μια από τις αρτιότερες και πιο ενδιαφέρουσες σειρές που είδαμε τελευταία, κι όπου το διεφθαρμένο κατεστημένο της Ρωσίας παίζει πρωτεύοντα ρόλο. 

La casa de papel

La casa de papel είναι μια ισπανική σειρά παραγωγής 2017 που άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις, ίσως επειδή οι ίδιοι οι θεατές βρεθήκαμε να είμαστε θύματα του Συνδρόμου της Στοκχόλμης, του συνδρόμου που αφορά ομήρους οι οποίοι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ταυτίζονται με τους απαγωγείς τους.

Η ιστορία που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια των 15 επεισοδίων έχει ως εξής:
Ο "Καθηγητής", ένας φαινομενικά ασήμαντος άνθρωπος, είναι ο εγκέφαλος της πιο εντυπωσιακής ληστείας όλων των εποχών στην Ισπανία. Έχει ως σκοπό να καταλάβει το εθνικό νομισματοκοπείο της χώρας για λίγες μέρες, να τυπώσει μερικά δισεκατομμύρια ευρώ και να διαφύγει. Όλα αυτά με τη βοήθεια των συντρόφων του οι οποίοι θα καταλάβουν το νομισματοκοπείο, ενώ αυτός θα συντονίζει απ'έξω. Τους συντρόφους του τους έχει διαλέξει προσεκτικά κι διαθέτουν ένα κοινό στοιχείο: Έχουν προβλήματα με τον νόμο.

Stranger Things #8 (spoiler alert)

Και ναι, φτάσαμε πια στο τέλος της σειράς.

Ο Τομ κι η Τζόις συλλαμβάνονται όταν προσπαθούν να μπουν στα εργαστήρια. Ο Μπρέννερ αποφασίζει να δεχτεί την πρόταση του αστυνομικού: "Άσε μας να εισέλθουμε στην άλλη διάσταση κι όταν όλα αυτά τελειώσουν θα τα ξεχάσουμε σαν να μην υπήρξαν ποτέ."

Έτσι η Τζόις κι ο Τομ εισέρχονται στην άλλη διάσταση ψάχνοντας για τον Γουίλ. Εν τω μεταξύ ο Τομ συμφώνησε να "δώσει" το κορίτσι με την προϋπόθεση ότι θα αφήσεις τους τρεις φίλους ήσυχους. Ο Μπρέννερ τρέχει με μια κουστωδία από ομοσπονδιακούς αστυνομικούς στο σχολείο όπου κρύβονται τα παιδιά.

Εν τω μεταξύ στο σπίτι του Τζόναθαν στήνεται η παγίδα στο τέρας. Δεν αργεί να εμφανιστεί. Στη φάση μπαίνει κι ο Στηβ, ο μπόιφρεντ της Νάνσυ κι υποτίθεται πως τα παιδιά καταφέρνουν κάτι να πιάσουν και να κάψουν αλλά στο τέλος όταν οι καπνοί καταλαγιάσουν δεν βλέπουν τίποτα που να επιβεβαιώνει το θάνατο του τέρατος.



Εδώ παίζεται και μια από τις ωραιότερες σκηνές της σειράς. Ενώ συμβαίνουν αυτά στο σπίτι της Τζόις, εκείνη το επισκέπτεται από την άλλη διάσταση και μητέρα (Τζόις) και γιος (Τζόναθαν) νιώθουν την παρουσία του άλλου. Υπάρχουν φαίνεται κάποιες αισθήσεις που φέρνουν σε επικοινωνία τις δύο διαστάσεις!

Πίσω στο σχολείο, η Ελέβεν χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις της μετατρέπει το χώρο σε λουτρό αίματος σκοτώνοντας αρκετούς ομοσπονδιακούς. Το αίμα όμως τραβά το τέρας, το οποίο θα καθαρίσει γρήγορα τον Μπρέννερ και θα κυνηγήσει τα παιδιά. Η Ελέβεν θα φανεί πραγματική φίλη κι εξαντλώντας πια τις δυνάμεις της διαλύει το τέρας αλλά η ίδια χάνεται, πράγμα που στεναχωρεί τους τρεις φίλους.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στον πάνω κόσμο, τον πραγματικό, στην ανάποδη διάσταση, η Τζόις κι ο Τομ καταφέρνουν να βρουν τον Γουίλ, σχεδόν ημιθανή, ενώ έχει ένα ερπετοειδές να έχει κλείσει το στόμα του. Ο Τομ βγάζει από το στόμα του παιδιού αυτό το μακρουλό πράγμα, συνεφέρνει τον Γουίλ...

...και στην επόμενη σκηνή είμαστε στο νοσοκομείο με τον Γουίλ να έχει βρει το κόκκινο χρώμα στα μάγουλα του και να χαιρόμαστε με την επανένωση των τεσσάρων φίλων.

Εδώ μας τα χαλάσατε λίγο κύριοι σεναριογράφοι και παραγωγοί. Πολύ απότομα κι εύκολα, όλα πια είναι όμορφα και καλά. Για 15 λεπτά περίπου, τα πράγματα στο επεισόδιο κυλούν χαλαρά κι ήσυχα, όλα θυμίζουν το παλιό καλό Χώκινς κι όλα όσα συνέβησαν είναι ένας συλλογικός εφιάλτης που μοιάζει ήδη να έχει ξεχαστεί.

Και μόνο στα τελευταία λεπτά δύο γερά, δυνατά στοιχεία μας δίνουν το στίγμα ότι όλα δεν είναι και τόσο merry (είναι και Χριστούγεννα στο Χώκινς εν τω μεταξύ). Κι εντάξει το πιάσαμε το υπονοούμενο: Πάμε για δεύτερη σεζόν!

Ήδη, μας λείπουν. Μας λείπει η 80s ατμόσφαιρα, μας λείπει όλη αυτή μίξη, από κρυφά πειράματα της αμερικάνικης κυβέρνησης στην παιδική φιλία, από την παράνοια του ψυχρού πολέμου στην σκιαγράφηση μικρών πόλεων χαμένων στο Midwest, από το "θέλω να πιστέψω" το ανεξήγητο στα εφηβικά προβλήματα, από την ψυχρή λογική της επιστήμης στις τετριμμένες καθημερινές δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις. Τα είχε όλα αυτά και τα είχε σε σωστές δόσεις σε ένα σενάριο ισορροπημένο, άψογο, ωραία ανεπτυγμένο- λίγο μας τα χάλασε στο τέλος αλλά τους συγχωρούμε.

Επόμενο ραντεβού στο Χώκινς τον Ιούλιο του 2017!

Stranger Things #7 (spoiler alert)

Από την αρχή του επεισοδίου η δράση είναι καταιγιστική. Μάικ, Λούκας, Ντάστιν, Ελέβεν πάλι ενωμένοι τρέχουν να σωθούν από τον Δρ. Μπρέννερ κι από το FBI ουσιαστικά, που πια δεν κρατά τα προσχήματα. Η Ελέβεν σχεδόν εξαντλείται από τη χρήση των υπερφυσικών της δυνάμεων για να σώσει τους φίλους της.

Από την άλλη, ο αρχηγός Τομ κι η Τζόις επιτέλους μαθαίνουν όσα γνωρίζουν η Νάνσυ με τον Τζόναθαν κι αντίστροφα. Και καταφέρνουν κι έρχονται σε επαφή με τα παιδιά που κρύβονται. Έτσι όσοι γνωρίζουν ότι ο Γουίλ είναι ζωντανός, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τον βρουν αλλά και να αντιμετωπίσουν τους κοινούς εχθρούς.

Στην προσπάθεια τους να βρουν που είναι ο Γουίλ κι η Μπαρμπ και κυρίως να διαπιστώσουν αν είναι ακόμα ζωντανοί, επαναλαμβάνουν σε μικρή κλίμακα τα πειράματα του Μπρέννερ κι έτσι η Ελέβεν οδηγείται στη διάσταση "Ανάποδα", όπως την έχουν ονομάσει. Εκεί βρίσκει τον Γουίλ σε κακή κατάσταση αλλά ζωντανό.

Ο Τομ κι η Τζόις αποφασίζουν να εισέλθουν στα εργαστήρια για να μπουν από την "κεντρική πύλη" ας την πούμε, στην άλλη διάσταση.

Η Νάνσυ κι ο Τζόναθαν αποφασίζουν να παγιδέψουν το τέρας, έχοντας διαπιστώσει ότι του αρέσει ...το αίμα!

Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση του φόβου αλλά συγχρόνως της αποφασιστικότητας από όλους τους πρωταγωνιστές μας. Είναι πεισμωμένοι να βρουν τον Γουίλ και να σκοτώσουν το τέρας. Και κυρίως από τους μικρούς μας φίλους οι οποίοι αποδεικνύονται επαρκέστατοι βοηθοί των μεγάλων, και σε μερικές φάσεις τα καταφέρνουν και καλύτερα! Βοηθά και το γεγονός ότι είναι σαϊνια στη Χημεία και την Φυσική- τα μόνα μαθήματα που θα σε σώσουν όταν σκάσουν μύτη τέρατα από άλλες διαστάσεις!

Το μικρό και κάποτε υπερβολικά ήσυχο Χώκινς είναι έτοιμο να έρθει σε σύγκρουση με τις πιο σκοτεινές κι επικίνδυνες δυνάμεις.

Πάμε για γκραν φινάλε!