some like it crisp

The woman in black

2012-02-09T18:21:00.000+02:00

Από σήμερα άρχισε να προβάλλεται στους κινηματογράφους το θρίλερ Η γυναίκα με τα μαύρα . Κάτι που δεν διάβασα σε διάφορες κριτικές που κοίταξα είναι ότι, το βιβλίο της Susan Hill ήδη έχει μεταφερθεί στην οθόνη -έστω τη μικρή.

Στην Αγγλία κάθε Χριστούγεννα το BBC παίζει ένα ghost story γραμμένο συνήθως από γνωστούς συγγραφείς- με προεξέχοντα τον M. R. James . Σε αφιέρωμα που είχε αγγλική εφημερίδα τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν, πρόσεξα ότι οι περισσότεροι αναγνώστες θυμούνταν με ενθουσιασμό δύο τέτοιες ταινίες. Η μία ήταν το ''The woman in black'' τηλεταινία γυρισμένη το 1989. Καταπληκτική ατμόσφαιρα αντάξια της gloomy αγγλικής εξοχής, αγωνία , μυστήριο, τρόμος, υπάρχουν και σκηνές που σου σηκώνεται η τρίχα! Κι όλα αυτά χωρίς σχεδόν καθόλου εφέ. Κάτι μου λέει ότι στην κινηματογραφική ταινία -την οποία δεν έχω δει ακόμα- έχουν πέσει πολλά special effects και γενικά θα του άλλαξαν τα φώτα του βιβλίου!
Ευτυχώς κατάφερα και τη βρήκα την τηλεταινία στο you tube (δυστυχώς δεν ξέρω να ''κατεβάζω ταινίες'' -το λέω ψιθυριστά μην μας ακούσει κανείς.)

Για όποιον ενδιαφέρεται, το πρώτο μέρος θα το βρει εδώ. Στο τέλος κάθε 10λεπτου θα οδηγείστε στο επόμενο κομμάτι. Συνιστώ να τη δείτε.

Επίσης συνιστώ από τη σειρά BBC ghost stories τις εξής:

The signalman Εξαιρετική ταινία τρόμου μικρού μήκους με τον Denholm Elliot
Whistle and I'll come to you
A View from a Hill
Stigma

Trivia: Ο ηθοποιός που ενσαρκώνει το νεαρό δικηγόρο Κipps στην τηλεταινία του '89 και τον οποίο υποδύεται ο Ντάνιελ Ράντκλιφ στη νέα ταινία , ενσαρκώνει τον πατέρα του Ράντκλιφ στους Harry Potter!

Biking in Athens

2012-02-06T23:02:00.000+02:00

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε όλο και περισσότερο κόσμο με ποδήλατο στους δρόμους, ενίοτε τους βλέπουμε στα πεζοδρόμια κι αρκετούς στο μετρό-τελευταίο βαγόνι πάντα. Προσωπικά χαίρομαι που ο κόσμος αρχίζει να προτιμά αυτό το πολύ οικολογικό, πολύ ωφέλιμο (κάνεις γυμναστική συγχρόνως) και...πολύ trendy μέσο μεταφοράς! Όντως έχει γίνει μεγάλο trend. Βλέπεις κάτι hipsters (συνομοταξία η οποία τάχα μου τάχα μου δεν παρακολουθεί τα trend αλλά είναι οι πρώτοι που τις υιοθετούν μέχρι να πεις ''κύμινο''!!) να έχουν κάτι απίστευτα γυαλισμένα (και πανάκριβα!) ποδήλατα κι εννοείται τα ποδηλατούν φορώντας τα απαραίτητα χιπστερικά αξεσουάρ (ένα αξεσουάρ είναι χιπστερικό όταν φαίνεται παλιό και πολυχρησιμοποιημένο αλλά στην ουσία κοστίζει μια περιουσία!).
Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε να κάνετε με ποδηλάτη-χίπστερ. Είναι απλό. Συνήθως τον εντοπίζετε στο μετρό. Έχει τη συνήθεια να βγάζει βόλτα το ποδήλατο του. Θα τον δείτε να μπαίνει στη μία στάση και να κατεβαίνει....στην επόμενη!!!!
Ναι, το είδα με τα ίδια μου τα μάτια! Τις προάλλες ήμουν σε μπαράκι του κέντρου. Από τη τζαμαρία είδα να παρκάρουν και να κλειδώνουν τα καλογυαλισμένα ποδήλατα τους δύο χίπστερς. Μπήκαν κι αυτοί στο ίδιο μπαρ, ήπιαν , έφυγαν, μετά από λίγο έφυγα κι εγώ. Τους συνάντησα στην αποβάθρα της στάσης Πανεπιστήμιο, μπήκαμε μαζί στο συρμό προς Αγ. Δημήτριο. Με έκπληξη τους είδα να κατεβαίνουν στην επόμενη στάση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν έχουν το Θεό τους!!!!! Βαρέθηκαν να ποδηλατήσουν από την πλατεία Καρύτση ως το Σύνταγμα!!!!! Ε, τότε χιπστεράκι μου τι το θες το ρημάδι το ποδήλατο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Η υπέροχη Audrey είναι και μια υπέροχη ποδηλάτισσα!

Ακούω προτάσεις!

2012-02-05T14:15:00.000+02:00

Πριν δύο χρόνια κάποιος είχε γράψει στη Lifo ότι το Μοναστηράκι έχει αρχίσει να γίνεται το ...Covent Garden της Αθήνας!! Σήμερα διάβασα στην Καθημερινή .....το όραμα της κας. Τσαντάκη να γίνει η περιοχή της Αγ. Ειρήνης το ...Marais της Αθήνας!!

Στο βάθος φαίνεται μια πόλη που τη λένε ...Αθήνα

Και σκέφτομαι:
Άντε να φτιάξουμε (λέμε καμιά μα*%$#&ία να περνά η ώρα) το Μητροπολιτικό πάρκο να αποκτήσουμε το δικό μας Central Park.
Να κάνουμε χμμμ....ποια περιοχή θα ταίριαζε να γινόταν MuseumsQuartier;
Να ξεμπαζώσουμε τον Κηφισό και να τον κάνουμε αντάξιο ενός Spree ή ακόμα καλύτερα ενός Seine! Έτσι θα αποκτήσουμε επιτέλους τη δική μας Rive Gauche!
Μετά θα μπορούσαμε να μετονομάσουμε το Γκάζι σε Soho (λονδρέζικο ή νεοϋορκέζικο δεν έχει σημασία)
Τα Εξάρχεια λυπάμαι αλλά θα μείνουν ...Exarheia! Ας αντιγράψουν άλλοι τη συγκεκριμένη συνοικία!
Και σκέφτομαι , ότι ναι γιατί όχι, το Καλαμάκι στο οποίο έχω την τιμή να μένω θα είναι το αθηναϊκό ...Malibu!!! Oh yeahhhhhhhh!!

Κι ύστερα -όπως λέει κι ο συγγραφέας-....ήρθαν οι μέλισσες!

Where the summer goes...

2011-09-23T18:25:00.002+03:00

Η μεν Ολλανδέζα.....η δε γυνή!

2011-09-18T09:37:00.001+03:00

Από τότε που ξέσπασε η κρίση έχω βρει ουκ ολίγες φορές τον ''μπελά'' μου όταν βρίσκομαι σε διακοπές. Για κάποιο άγνωστο λόγο τουρίστες -γνωστοί και μη- με πλευρίζουν ρωτώντας να μάθουν τι θ'απογίνει η χώρα- μα τι διάολο, γράφω πουθενά στο κούτελο ''στέλεχος του υπουργείου οικονομικών;;''! Έτσι, πριν λίγες μέρες Ολλανδέζα 70 σχεδόν Μαϊων που καθόταν στο διπλανό τραπέζι στράφηκε προς το μέρος μου κι αφού απήγγειλε μερικούς στίχους του Ομήρου- αφορμή ήταν η ...Πανσέληνος!- , στο τέλος με ρώτησε... πώς βλέπω τα πράγματα. Της εξήγησα...τι της εξήγησα ούτε ξέρω , μια και δεν μπορώ να καταλάβω τι πραγματικά συμβαίνει στη λιλιπούτεια χρεοκοπημένη χώρα μας, τα έβαλα με τους εταίρους, την κακιά Μέρκελ και το κακό της συναπάντημα -πάντα κάποιος άλλος φταίει, παραδόξως η γηραιά Ολλανδέζα συμφώνησε- φανατική Φιλέλλην. Αφού με κοίταξε καλά καλά όταν τελείωσα, με έστησε στα 10 εκατοστά κι άρχισε την ανάκριση:
1. Γιατί όταν πήγε να φάει σε ταβερνάκι του νησιού βρέθηκε να τρώει.....πολωνικές τομάτες;;; Ε; Απάντηση δεν βρήκα.
2. Γιατί όταν πήγε να πιει καφεδάκι της πρόσφεραν μπισκοτάκι... βραζιλιάνικο; Ε; Και βρισκόμαστε σε νησί με παράδοση -και πολύ καλή μάλιστα!- στη ζαχαροπλαστική!
3. Γιατί στα χωράφια εργάζονται Μπαγκλαντεσιανοί κι όχι οι νέοι του νησιού που έχουν απλώσει τις ποδάρες στην καφετέρια και ρουφούν τα ...φρέντο;; Ε;

Αχ, κυρα Ολλανδέζα μου απαντήσεις δεν έχω, έχω όμως να σου πω ότι μπορεί να τρώμε...πολωνικές τομάτες αλλά είμαστε φανατικά παραδοσιακοί!

Κι έτσι ας πάμε στην ....δε γυνή του τίτλου.

Εκεί που έτρεχα ως άλλη γραφική να αποθανατίσω το ηλιοβασίλεμα, βρέθηκα σε μικρή κλασικά κυκλαδίτικη εκκλησία όπου εκτελείτο το ''μυστήριο'' του γάμου. Είχαν μαζευτεί και κάτι τουρίστες και παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον. Σε κάποια φάση ακούγεται ο παπάς να ψάλλει ''Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα'' και ξαφνικά ξεσπούν γυναικείες φωνές κι ιαχές μέσα από την εκκλησία : ''ΠΆΤΑ ΤΟΝ, ΠΆΤΑ ΤΟΝ''! Οι τουρίστες άρχισαν να κοιτούν απορημένοι ...και τρομαγμένοι, εγώ είχα πέσει κάτω από τα γέλια. Οι ιαχές έγιναν ουρλιαχτά ''ΠΆΤΑ ΤΟΝ , ΠΆΤΑ ΤΟΝ'' κάτι σαν πολεμική κραυγή ''This is Sparta'' !!
Από περιέργεια έμεινα να δω ποιος ήταν ο άτυχος γαμπρός και ποιες ήταν οι...αμαζόνες που ζητούσαν το..πάτημα του! Από την εκκλησία βγήκαν νέα παιδιά και μερικές πολύ εντυπωσιακές παρουσίες!! Οι τουρίστες είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό. Οι γυναίκες απορούσαν πώς διάολο η Ελληνίδα καταφέρνει και ισορροπεί πάνω σε 20ποντα σε νησί-κατσάβραχο, οι δε άντρες δεν πίστευαν στα μάτια τους και ...την τύχη τους- οι λιγούρηδες!!!!!!

Ε, χμμμ, εδώ που τα λέμε είναι ένα θέμα ''Πώς θα ντυθώ αν με καλέσουν σε γάμο σε μικρό κυκλαδίτικο νησί όπου φυσά πολύ και τα σοκάκια είναι κακοτράχαλα ''

Κι έτσι το σύνθημα αυτού του χειμώνα θα είναι ''Πάτα τον , πάτα τον'' .......

Ξεκόλλα!

2011-09-09T00:50:00.001+03:00

Στο βιβλίο του σπουδαίου Jean-Patrick Manchette που διαβάζω αυτές τις μέρες, σε κάποια φάση ο ήρωας αναφωνεί:
''C'est chacun pour soi et Dieu pour personne''
''Είναι ο καθένας για τον εαυτό του κι ο Θεός για κανέναν'' ....
Ο μηδενιστικός αυτός αφορισμός με έχει καθηλώσει στην ίδια σελίδα. Τον διαβάζω ξανά και ξανά κι ακόμα να ξεκολλήσω.....

Σε τελείως διαφορετικό ύφος τώρα. Η σπουδαία σχεδιάστρια μόδας Jill Sander δήλωσε :
''If I had the power I would ban leggings''
''Αν ήμουν στην εξουσία θα απαγόρευα τα....κολλάν'' !!!!
Ευτυχώς που η κα. Sander δεν με είχε γνωρίσει κάποια χρόνια πριν!! Κι ευτυχώς που τα όποια αποδεικτικά στοιχεία χάθηκαν σε κάποια μετακόμιση!! Αλλά τώρα πια...ξεκόλλησα από τα κολλάν!!

Τέτοια βλέπει η Jil.....!

Με τι έχω κολλήσει; Με αυτό το υπέροχο τραγούδι. Η Sarah είναι άγριο κόλλημα! Στο πιάνο ο Oscar Peterson

La di da!

2011-09-05T18:00:00.000+03:00

Ο Σεπτέμβρης έφτασε και μας βρήκε άλλους ανανεωμένους, άλλους ορεξάτους, κι άλλους κουρασμένους, ευτυχισμένους, χρεοκοπημένους, απελπισμένους, αδιάφορους κλπ κλπ.
Πρέπει να γίνει καθολικά αποδεκτό ότι ο Σεπτέμβρης είναι ο πιο ωραίος μήνας του χρόνου! Γιατί; Διότι έχει έναν άλλον αέρα, και παρότι σηματοδοτεί την αρχή του φθινοπώρου ταυτόχρονα όμως μοιάζει να μας καλεί κι εμάς για μια νέα αρχή. Θα μπορούσε να ήταν άνετα ο πρώτος μήνας του έτους!
Λοιπόν, μιας και μπήκε ο Σεπτέμβρης έχω να παρατηρήσω τα εξής:

1. Κακώς ανοίγουν τα σχολεία τέτοιες -τόσο όμορφες!!- μέρες. Κανονικά θα έπρεπε να ανοίγουν τον Οκτώβρη, άντε το πολύ την τελευταία εβδομάδα του Σεπτέμβρη. Ιδιαίτερα φέτος που δεν υπάρχουν ούτε αρκετοί καθηγητές ούτε βιβλία απορώ γιατί βιάζονται τόσο πολύ στο υπουργείο να τα ανοίξουν!!

2. Την 1η του Σεπτέμβρη ξημερώνοντας 2 του μήνα ανακάλυψα πόσο χρήσιμο είναι να ξενυχτάς μπροστά στον υπολογιστή!! Οι συνδικαλιστές του μετρό ανακοίνωσαν μεσάνυχτα πια ότι σε 5 ώρες ξεκινούσαν απεργία!! Μπράβο παίδες, ευτυχώς που σκεφτήκατε όλους αυτούς τους εργαζόμενους που με την τσίμπλα στο μάτι είχαν τη δυστυχία να ανακαλύψουν ότι δεν θα έφταναν στην ώρα τους στη δουλειά τους εκείνο το πρωινό!! Εθεάθησαν πολλοί με δάκρυα στα μάτια -μάλλον από τα νεύρα!- μπροστά στις ερμητικά κλεισμένες εισόδους των σταθμών!

3. Ξεφυλλίζοντας διάφορα γυναικεία περιοδικά ανακάλυψα με φρίκη ότι...

....αυτό είναι η επόμενη μου τσάντα!

Ότι αυτό....

....είναι οι επόμενες μπότες μου.

Κι ότι αυτό....

..είναι το επόμενο σακάκι μου!!!!

Σας μιλά κάποια που ακόμα και ζωγραφιστό να δει ένα φίδι λιποθυμά! Ειλικρινά δυσκολεύτηκα πολύ να βάλω αυτές τις 3 φωτογραφίες στο blog μου αλλά τόσο πολύ πύθωνα φέτος το χειμώνα;;; Πύθωνας στα παπούτσια και στις μπότες, πύθωνας στις τσάντες , τις ζώνες, σακάκια, παλτά!! Σχεδόν λυπήθηκα το ζωάκι, ειλικρινά αφού έγινε trend δεν θα έχει μείνει και κανένα στις ζούγκλες, είδος προς εξαφάνιση θα έχει καταντήσει. Δεν θα το φανταζόμουνα ποτέ ότι θα έφτανα στο σημείο να βροντοφωνάξω ''Σώστε τους πύθωνες''!!!

ΥΓ.: Πεθύμησα Annie Hall. O τίτλος της ανάρτησης ακούγεται συχνά από την Diane Keaton στην ταινία!

Hurrication!

2011-08-28T17:36:00.000+03:00

Hurricane + Vacation = Hurrication!

Αν μη τι άλλο , οι Αμερικανοί των ανατολικών ακτών της χώρας , διαθέτουν ψυχραιμία αλλά και χιούμορ!

Δε θέλω να φαντάζομαι πώς θα συμπεριφερόμασταν εμείς οι Έλληνες σε μια παρόμοια περίπτωση. Υστερία, υστερία, υστερία και την απαίτηση το κράτος να τα κάνει όλα! Αντίθετα παρατήρησα ότι οι Αμερικανοί οργανωμένα βέβαια, πήραν πρωτοβουλίες ως πολίτες και ως τοπικές κοινωνίες.
Τέλος πάντων ευτυχώς που στη Μεσόγειο που βρισκόμαστε δεν κινδυνεύουμε από τυφώνες.

Θα ήθελα πολύ να βρισκόμουν αυτές τις μέρες στην αγαπημένη μου Νέα Υόρκη, που τώρα , τη στιγμή τούτη που γράφω, πλήττεται από τον τυφώνα. Αντ' αυτού θα κοιτάζω τις πραγματικά εντυπωσιακές φωτογραφίες που έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού!

This is it!!

2011-08-28T00:58:00.001+03:00

Πέρασε μια μεγάλη περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας βασανιζόμουν, εκνευριζόμουν , στεναχωριόμουν, θύμωνα αλλά κυρίως αναρωτιόμουν : ''Τι συμβαίνει με αυτήν την χώρα; Προς τα πού οδεύει; Ποιο είναι το στίγμα της; Ποιοι είμαστε; Πού πάμε; Πού ζούμε;''

Αχά! Να το ερώτημα -βάσανο! ''Πού ζούμε''. Απόψε πήρα την απάντηση που ήθελα και νομίζω ότι από εδώ και στο εξής θα κοιμάμαι κάπως πιο ήσυχη.

Που λέτε αγαπητοί συμπατριώτες μου, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της Guardian -ο οποίος στο άρθρο του προσπαθεί να καταλάβει τι διάολο συμβαίνει στο ελληνικό σινεμά τον τελευταίο καιρό- ζω , ζούμε μάλλον, στην ...... the world's most messed-up country!!!!!!!!!!!!!!!!!

That's it!!!

Αυτό είναι παίδες! Τώρα η ζωή μου βρήκε νόημα, βρήκε υπόσταση, βρήκε .....βρήκε.... είναι όπως όταν ψάχνεις εκείνη τη μία λέξη που θα σου λύσει όλο το σταυρόλεξο, ακριβώς έτσι νιώθω λοιπόν!

Να'σαι καλά αρθρογράφε της Guardian!

Tomorrow is another ....messier day!!!

Κι ένα στιγμιότυπο από την πρωτεύουσα της πιο messed-up χώρας του κόσμου!

(Σάββατο μεσημέρι στην Αλίμου τηρώντας αυστηρά τον Κ.Ο.Κ.)

Read the.....good news!!!

2011-07-15T09:37:00.000+03:00

Τελικά μέσα σε αυτό το μπάχαλο επιλεκτικής ή ...μεταφρασμένης λάθος (!!!) χρεοκοπίας υπάρχουν και μερικά καλά νέα!

1. Πρώτα απ'όλα, η πόλη σιγά σιγά αδειάζει. Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συμπολίτες μου που μας αδειάζουν τη γωνιά κι έτσι τα πράγματα γίνονται πολύ πιο ευχάριστα για εμάς που μένουμε πεισματικά πίσω τέτοιες μέρες!

2. Η Lady Gaga έφαγε βροχή αυγών στην Αυστραλία! Πάντα το έλεγα ότι οι πρώην συμπατριώτες μου είναι άνθρωποι με γούστο!! Συμπτωματικά χθες το πρωί είχα μια συζήτηση με μια παρέα για την εν λόγω ''καλλιτέχνη''. Οι απόψεις διίσταντο. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι ό,τι πιο γελοίο κυκλοφορεί κι η παρουσία της δείχνει την κατάντια της μουσικής σκηνής.

Χμμμμ, άλλα καλά νέα .....................................................................................................................................................................................................................................................................Μετά από μερικά τηλεφωνήματα που έκανα, ανακάλυψα ότι δεν υπάρχουν άλλα καλά νέα!!!!!

Πάντως υπάρχουν -ευτυχώς- καλά τραγούδια. Τούτο αφιερώνεται σε όσους πρόκειται να ταξιδέψουν:

Stinky Summer

2011-07-01T14:33:00.000+03:00

It's been a hell of a summer μέχρι στιγμής. Φαντάζομαι ότι δεν έχετε αντίρρηση! Με το περσινό Μνημόνιο ήρθε κι έδεσε το φετινό Μεσοπρόθεσμο, η μισή Αθήνα θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, όλοι γκρινιάζουν, σιχτιρίζουν, γιαουρτώνουν, γενικώς η χρεοκοπημένη χώρα μας παραπαίει κι εμείς παραπαίουμε μαζί της. Συν τοις άλλοις, η όλη αυτή κατάσταση έχει μερικές παράπλευρες απώλειες που έχουν σχέση με την... καθαριότητα!

Καταρχήν εκείνοι που δέχτηκαν την πρώτη σφαλιάρα του Μνημονίου είναι οι Δήμοι της χώρας. Ιδιαίτερα με τον ''Καλλικράτη'' βογκούν κι αναστενάζουν υπό το βάρος των συσσωρευμένων χρεών. Ο Δήμος στον οποίο κατοικώ βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση. Τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας δεν περνά απορριμματοφόρο-απ'ότι έχω μάθει διαθέτει ελάχιστα πια-, αν είμαστε τυχεροί θα περάσει 2-3 φορές. Τον τελευταίο καιρό μας ξέχασε τελείως- κάτι κι οι απεργίες- κι έτσι έχουν περάσει 2 εβδομάδες από την τελευταία αποκομιδή.

Κι έτσι ''δημιουργήθηκε'' αυτό το ''εξαιρετικό'' θέαμα:

''Συναρπαστικό'' θέαμα....''συναρπαστικές'' μυρωδιές!!! Λέω να αρχίσω να καταγράφω τη χλωρίδα και πανίδα αυτού του νέου ''οικοσυστήματος''!

Δεύτερη περίπτωση: Όπως γνωρίζουμε το Μνημόνιο ''έβαλε χέρι'' και στις δημόσιες συγκοινωνίες... αναδιαρθρώνοντας τες. Σε απλά ελληνικά, τα δρομολόγια μειώθηκαν. Συγχρόνως όμως, αυξήθηκε ο κόσμος που τις χρησιμοποιεί- φταίει η τιμή της βενζίνης. Κάποιοι - κυρίως κάποιες!- στα πλαίσια των περικοπών αποφάσισαν να κόψουν από τα έξοδα τους τα.... αφρόλουτρα και τα αντιιδρωτικά!!! Και μέσα στα λεωφορεία και το μετρό όπου είμαστε στριμωγμένοι σαν σαρδέλες γίνεται το....''έλα να μυρίσεις να πέσεις κάτω λιπόθυμος''!!!!!! Έλεος!! Είπαμε περνάμε κρίση αλλά είναι καλοκαίρι! Και σας εκλιπαρώ να πλένεστε πιο συχνά!!! Δεν αντέχει η τεραστίων διαστάσεων πλην όμως ευαίσθητη μύτη μου!!!

Στο cd player της Crispy παίζει πολύ αυτές τις μέρες ο προσωπικός δίσκος του Thurston Moore (των Sonic Youth) ''Demolished thoughts'' (I know what you mean, Thurston...)

Μα....

2011-06-30T17:13:00.000+03:00

Προχθές που συναντήθηκα με φίλη με ρώτησε ''τι τρέχει''. ''Τι εννοείς;'' , τη ρώτησα κι εγώ με τη σειρά μου. ''Να'', μου απάντησε, ''έχεις μέρες να γράψεις, να κάνεις μια ανάρτηση''. ''Φταίει το μεσοπρόθεσμο'' της ανταπάντησα- κάπως απότομα είναι η αλήθεια. ''Μα...'' ψέλλισε . ''Δεν έχει ''μα''! Είπα: Φταίει το μεσοπρόθεσμο!'' .

Χθες το βράδυ με πήρε τηλέφωνο. ''Τι θες;'' , γρύλισα. ''Ξέρεις, το μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε'' . ''Ε, και;'' ''Τώρα που ψηφίστηκε να κάτσεις να γράψεις κάτι, να κάνεις μια ανάρτηση'' , ''Μα...'' , ''Κοίτα Crispy, μεσοπρόθεσμο μπορεί να έχει πια... Αλλά ''μα'' και ''ξεμά'' δεν έχει...'' και μου έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν πρόλαβα να της πω ότι αυτές τις μέρες η κουζίνα δεν είχε παρά επανάληψη γνωστών και τετριμμένων πιάτων, ενίοτε σε κάτι αναλαμπές δοκιμάζαμε κάτι διαφορετικό και καινούργιο που ψαρεύαμε από άλλα blog.
Έτσι λοιπόν ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο και κλασικά στο κέντρο τα έκαναν γης μαδιάμ. Δεν θα κάνω πολιτικο-οικονομικο-κοινωνική ανάλυση των όσων γίνονται, δεν έχω άλλωστε τις κατάλληλες γνώσεις. Θα σταθώ όμως σε δύο φαινόμενα- που μ'έχουν βάλει σε κάποιες υποψίες. Πρώτα απ'όλα μου κάνει τρομερή εντύπωση πόσο πολύ θέλουμε να ξέρουμε τι είπαν τα διεθνή ΜΜΕ για εμάς και κυρίως ''καιγόμαστε'' να μάθουμε αν γίναμε πρωτοσέλιδο! Μετά καμαρώνουμε σαν γύφτικα σκεπάρνια....!! Νομίζω -υποψιάζομαι δηλαδή- ότι πάσχουμε από συλλογικό κόμπλεξ ως έθνος.
Κουκουλοφόροι vs ματατζήδες. Έχω την εντύπωση ότι είναι μια κατάσταση του στυλ ''Σε δουλειά να βρισκόμαστε''. Μου θυμίζουν οι μεν κι οι δε, τα δυο μου αδέρφια που όταν ήταν μικρά πλακώνονταν στο ξύλο...από βαρεμάρα!!! Το άλλο που προέκυψε είναι οι ''εξαιρετικές'' φωτογραφίσεις τους. Όλο νάζι και καμάρι τα...καμάρια μας. Ποιος θα πάρει την καλύτερη πόζα, ποιος θα γίνει εξώφυλλο στα διεθνή ΜΜΕ να τον καμαρώνει η μαμάκα του. Δίνω κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Μπράβο αγορίνες μου. Με το καλό να γίνετε εξώφυλλο στη New York Times.

Θα σας αφήσω με το τραγούδι που παίζει αυτές τι μέρες το inner playlist και την υπόσχεση ότι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο θα έχει πολλά καλούδια!

Καλό μήνα από αύριο.

Update:
Οι φωτογραφίες είναι από site ξένων εφημερίδων.
Αυτό που ήθελα να τονίσω είναι ότι αντί να σκοτιζόμαστε τι λένε οι ξένοι για εμάς, καλύτερα να αρχίσουμε να σοβαρευόμαστε ως έθνος...

Δεν είναι απαραίτητο...

2011-04-28T07:53:00.004+03:00

''Δεν συμφωνώ απαραίτητα με όλα όσα λέω'' , γράφει ο Marshall McLuhlan. Κι εγώ αγαπητέ Marshall δεν έχω παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου!!

Και το δια ταύτα:
Την Crispy θα την βρίσκετε πια εδώ στις γαστρονομικές -κι ενίοτε ταξιδιωτικές και πότε πότε μουσικές- αναζητήσεις της.
Κι εδώ θα μιλά - εξ'ημισείας - για τις κινηματογραφικές της αγάπες κι εμμονές.

Can't find a title for this bloody post...

2011-04-15T10:11:00.001+03:00

Διάβασα

αυτό

αυτό

αυτό

Κατά τ'άλλα

Καλό Πάσχα

Καλό Καλοκαίρι

Καλά Χριστούγεννα

κι όποιος θεός σας βολεύει, βοηθός...

Τα ''τυχερά'' του επαγγέλματος!

2011-04-14T09:31:00.001+03:00

Είδα αυτό το βιντεάκι στην αρχή της εβδομάδας κι ακόμα γελάω, ιδιαίτερα με τις εκφράσεις του Michael Palin που ήταν ανέκαθεν ο αγαπημένος μου από την παρέα των Monty Python.

Από την τρέλα του Νότου στην μελαγχολία του Βορρά.

2011-04-11T12:22:00.000+03:00

Καμιά φορά σκέφτομαι ότι εμείς οι Έλληνες ....δεν υποφερόμαστε!! Κυριαρχεί μια τρέλα, μια κατάσταση ασύλληπτη και δυσεξήγητη! Σκέφτομαι ότι θυμίζουμε πολύ εκείνο το χωριό των Γαλατών...
Ούτε ξέρει κανείς τι γίνεται πραγματικά με το χρέος. Ούτε αν χρεοκοπήσαμε, ούτε αν πάμε για αναδιάρθρωση, ούτε αν θα μας σώσει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, της οποίας την αξία παρεμπιπτόντως ουδείς γνωρίζει! Γενικώς ζούμε σε ένα χαοτικό σύμπαν εντελώς... ''γεια σου''! Και μέσα σε όλα αυτά υπουργοί με βουλευτές τσακώνονται για τα.... ''φρουτάκια''!!!!
Ειλικρινά πού αλλού στον κόσμο συμβαίνει αυτό;;;!!!

Αφήνουμε πίσω την τρέλα που κυριαρχεί στη χώρα της αρλούμπας κι ανεβαίνουμε στα βόρεια της Γηραιάς Ηπείρου όπου:

Δύο αγαπημένοι Σκανδιναβοί επανέρχονται!

Την αδυναμία μου στον Δανό σκηνοθέτη Lars Von Trier ίσως τη γνωρίζετε πια. Κρατάει χρόνια αυτή κολόνια, από την εποχή που είδα ''Το στοιχείο του εγκλήματος'' κι η αδυναμία έφτασε να γίνει πάθος όταν κόλλησα με το ''Kingdom'' τη μίνι σειρά, δημιουργία του Lars, που παρουσιάστηκε το 1994, μετά πάλι το 1997 κι έκτοτε -και κάπως απότομα- το ''Βασίλειο'' σώπασε! Lars, οφείλω να ομολογήσω ότι τότε με πλήγωσες αλλά χαλάλι που σου'χα αδυναμία!

Στο kingdom γινόταν το...απερίγραπτο. Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί το τι γίνεται, πρέπει να το δει κανείς για να αισθανθεί τη μοναδικότητα του Λαρσφοντριεκού εγχειρήματος!

Τώρα επιστρέφει μετά τον ''Αντίχρηστο'' , με μια ταινία που ονομάζεται ''Melancholia'' ( ένας τίτλος που ταιριάζει γάντι στον Lars!) , η οποία είναι ''A beautiful film about the end of the world'' .
Δείτε εδώ το trailer. Δεν κατάλαβα ...''αντίχρηστο'' από τι γίνεται στην ταινία, αλλά μου άρεσε αυτό που είδα! Και παίζουν και πολλοί γνωστοί ηθοποιοί, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι παλιοί γνώριμοι του Lars.

Έτερος αγαπημένος Σκανδιναβός είναι ο Σουηδός τροβαδούρος Jay Jay Johansson. Κυκλοφόρησε ο νέος του δίσκος ''Spellbound'', ο οποίος μου αρέσει πολύ γιατί ταιριάζει τόσο πολύ με τις τωρινές μου διαθέσεις. Με έχει στοιχειώσει το τραγούδι ''Out of focus'', αλλά εγώ θα σας βάλω να ακούσετε τη διασκευή που έκανε στο περίφημο τραγούδι ''Suicide is painless'' που ακουγόταν στην περίφημη ταινία του Robert Altman ''M*A*S*H''

Για δες! Για δες!

2011-04-08T10:37:00.002+03:00

Τι μου δίδαξε η πρώτη εβδομάδα του Απρίλη:

- Ως λαός είμαστε τρομερά ευθυνόφοβοι. Καλύτερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει από τους ίδιους τους πολιτικούς μας. Διαβάζω τις τελευταίες μέρες για τον τάδε πρώην υπουργό που ναι μεν έβλεπε τα μαύρα τα χάλια της ελληνικής οικονομίας κι ήθελε να πάρει μέτρα αλλά δεν τον άφηναν οι άλλοι (μονίμως φταίνε οι άλλοι). Διαβάζω επίσης για τον δείνα υπουργό ο οποίος δεν λαμβάνει καθόλου μέτρα ή αποφάσεις για να μην θεωρηθεί....γενικά υπεύθυνος (ποιος θα βγάλει το φίδι από την τρύπα; Όχι εγώ προφανώς!) !! Σκέφτομαι και το άλλο. Μια ζωή μας φταίνε οι άλλοι. Τώρα μας φταίει η Μέρκελ , η Ε.Ε. , το Δ.Ν.Τ. , η Ε.Κ.Τ. , οι Η.Π.Α. (αυτές μονίμως!) , παλιότερα οι Γερμανοί , οι Άγγλοι, οι Γάλλοι , οι Τούρκοι , οι Φράγκοι, οι Βησιγότθοι κι οι Οστρογότθοι, ακόμα κι οι Πέρσες του Ξέρξη! Ποτέ μα ποτέ, πώς τα καταφέρνουμε, δεν φταίμε εμείς οι ίδιοι για τις δικές μας πράξεις!!

- Ο κος. Σόρος επισημαίνει σε συνέντευξη του ότι πρέπει να αποκατασταθεί η κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Σόρι, κε. Σόρε μου , μα τι λέτε; Πιστεύετε πραγματικά ότι δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη στη χώρα της αρλούμπας; Μααααααα, σας παρακαλώ!

-Με συγχωρείτε για την έκφραση που θα χρησιμοποιήσω αλλά αγαπητοί πολιτικοί, μας τα έχετε πρήξει με το αν θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους ή όχι. Κάντε την να τελειώνει η υπόθεση, να δούμε επιτέλους πόσο μείον είναι αυτό το ταμείον!

Enough, με τα πολιτικά. Πάμε σε δύο καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος ειδήσεις:

-Διάβασα ότι υπάρχει πιθανότητα να επανενωθούν οι Stone Roses. Βασικά δεν είμαι υπέρ των επανενώσεων των συγκροτημάτων, ιδιαίτερα μετά από τόσα χρόνια από τη διάλυση τους- ό,τι τελείωσε, τελείωσε είναι το μοτό μου- αλλά είχα τρομερή αδυναμία στους Stone Roses κι είπα να ακούσουμε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια τους.

-Διάβασα στην Guardian για ένα έργο από την ...Ουρουγουάη το οποίο , απ'ότι γράφει ο συντάκτης, είναι από τα πιο τρομακτικά θρίλλερ που έχει δει ποτέ! Είναι τόσο τρομακτική λέει, που ακόμα κι οι κριτικοί κινηματογράφου που υποτίθεται πως τα έχουν δει όλα κι έχουν πάθει ανοσία στο τρομακτικό, τα' παιξαν κι ούρλιαζαν μέσα στην αίθουσα!!! Η ταινία λέγεται ''The silent house'' κι είναι το πρώτο θρίλλερ γυρισμένο σε μονοπλάνο! Υπάρχει περίπτωση να ενδιαφερθεί Έλληνας διανομέας για την ταινία;

-Τέλος , μου φαίνεται πως ήρθε η Άνοιξη! Χθες ξαφνικά πεθύμησα βουτιές στη θάλασσα!

Last but not least:
-Και τελειώνουμε με τη δήλωση της εβδομάδας. Ανήκει στην κα. Άντζελα Δημητρίου : ''Δεν είμαι νονού''.......!!!!!!!!!!

Προσοχή στο κενό!

2011-04-07T11:22:00.000+03:00

Βέβαια στο συγκεκριμένο διαμέρισμα ο κενός χώρος δεν υφίσταται! Αν δεν έβλεπα το βίντεο που ακολουθεί δεν θα πίστευα ότι 8,4 τ.μ. (ναι τόσα!!!) είναι αρκετά για να στεγάσουν ένα διαμέρισμα στο Μανχάτταν!!!

Αναρωτιέμαι τι θα προτιμούσα : Τούτο το διαμερισματάκι στην καρδιά της Νέας Υόρκης ή ένα διαμέρισμα ''υπερπολυτελείας'' όπως γράφουν με τεράστια γράμματα οι πινακίδες σε νεόκτιστες πολυκατοικίες των αθηναϊκών προαστίων;

Προσοχή στο ταβάνι!!

Τώρα το επόμενο θέμα μας είναι εντελώς άσχετο με το προηγούμενο. Φοβάμαι ότι το κενό του τίτλου της ανάρτησης αφορά την έλλειψη συνδέσμου ανάμεσα στα σημερινά θέματα.
Λοιπόν...
Μια δουλειά που ξέρω ότι δεν θα έκανα ποτέ είναι αυτή του ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας. Είμαι εντελώς αφηρημένο άτομο και το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας το περνώ στη σφαίρα της φαντασίας σκαρφίζοντας ιστορίες και προφανώς είμαι εντελώς ακατάλληλη για την συγκεκριμένη δουλειά η οποία απαιτεί το μάξιμουμ της προσήλωσης. Απ'όσο γνωρίζω δουλεύουν λίγες ώρες την ημέρα και με αρκετά διαλείμματα κι είναι λογικό αυτό.
Όπως πολύ λογικό είναι, όταν κάποιος δεν πληρώνεται να απεργεί. Και κατανοώ τους ελεγκτές που θέλουν να πληρωθούν υπερωρίες κι εξαιρέσιμα που έχουν δουλέψει οι άνθρωποι. Αλλά γιατί η πρόθεση τους να απεργήσουν τις μέρες του Πάσχα μου κάνει κάτι σε...εκβιασμό; ''Δώστε τα χρήματα αλλιώς θα ταλαιπωρήσουμε μερικές χιλιάδες κόσμο και μάλιστα εν μέσω εορτών''!

Κι ένα τελευταίο κενό!
Χθες βράδυ επιστρέφοντας από τη δουλειά, έκατσα να δω τον αγώνα ανάμεσα στην Chelsea και την Man.U.. Με σόκαρε το γεγονός ότι οι περισσότεροι θεατές φορούσαν ....κοντομάνικα!! Ενώ εγώ, είχα μόλις μπει στο σπίτι ...τουρτουρίζοντας!! Στο Λονδίνο είχαν καλύτερο καιρό από εδώ!! Oh, my ...''Mind the gap''!!!

Σαν σήμερα είχε γεννηθεί η Billie Holliday. Δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί κανείς ότι είναι η πιο συγκλονιστική φωνή της jazz! Κάτι παραπάνω από υπέροχη!

Ο κώδικας της.....φόρμας!

2011-04-05T12:19:00.000+03:00

Το Σάββατο το πρωί είχα μάθημα. Καθώς ετοιμαζόμουν, μου μπήκε η ιδέα να πάω με τη...φόρμα στη δουλειά. Το είπα στο σύντροφο ο οποίος με μάλωσε, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι θα το θεωρούσε απαράδεκτο από μέρους μου αν έκανα κάτι τέτοιο.
Θυμήθηκα τα εξής:

Catherine, η φόρμα c'est fini.....!!!

Πολλές φορές μαθητές μου, εμφανίζονται στο μάθημα με φόρμα, τις περισσότερες δε των περιπτώσεων εμφανίζονται με ....τις πιτζάμες τους! Το πιο ακραίο που έχω δει είναι μαθητής με πιτζάμα, η οποία πιτζάμα είχε μια τεράστια στάμπα από σάλτσα ντομάτας!!!!!
Φίλη που είχε πάει βόλτα τις προάλλες στη Γλυφάδα, έπαθε σοκ με τον αριθμό των γυναικών που κυκλοφορούσαν με φόρμα! Juicy μεν, φόρμες δε ...
Τέλος, στη Ρώμη το Γενάρη, συνέβη το εξής στο ξενοδοχείο που μέναμε. Πήγαμε στην τραπεζαρία για πρωινό. Δίπλα μας καθόταν η Γαλλίδα του δίπλα δωματίου άνευ συζύγου. Σε κάποια φάση εμφανίζεται ο σύζυγος, ο οποίος είχε βγει για τζόγκινγκ μετά φόρμας. Μας χαιρετά (το ξενοδοχείο ήταν μικρό, όπως κι η τραπεζαρία) φεύγει για το δωμάτιο του κι επιστρέφει έπειτα από 10 λεπτά ντυμένος comme il faut. Εκεί που τελειώναμε το πρωινό κι ήμαστε έτοιμοι να φύγουμε, εμφανίζεται ζευγάρι ντυμένο....με φόρμες! Ψιθύρισα στον σύντροφο ότι έκοβα το κεφάλι μου ότι ήταν Έλληνες. Δεν χρειάστηκα να το κόψω...το κεφάλι μου!
Το Σάββατο το πρωί δεν έφυγα τελικά με τη φόρμα. Κι υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα την φορώ μόνο για...τζόγκινγκ!
Εσείς τι γνώμη έχετε για τη φόρμα ως....σχεδόν επίσημο ένδυμα;;;

Ενώ η Catherine Frot , ως Prudence Bereseford στην ταινία ''Le crime est notre affaire'', μπορεί να παριστάνει την υπηρέτρια για να βρει τον δολοφόνο αλλά δεν ξεχνά να είναι chic και κυρίως δεν ξεχνά τις γόβες!!

Υ.Γ.: Η φωτογραφία της Catherine Deneuve είναι από την ταινία Potiche, στην οποία πρωταγωνιστεί κι η οποία αν δεν κάνω λάθος βγαίνει την Πέμπτη στις αίθουσες.

Bye bye Τρελομάρτη!

2011-03-31T14:05:00.002+03:00

Ο Μάρτης, που εδέησε και τελειώνει σήμερα, υπήρξε ένας πολύ περίεργος κι ιδιότροπος μήνας. Συν τοις άλλοις μας επιφύλαξε κι αρκετά δυσάρεστα γεγονότα.

Πρωτ'απ'όλα ο καταστρεπτικός σεισμός στην Ιαπωνία. Οι τεράστιες σε αριθμό ανθρώπινες απώλειες, οι ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, το πρόβλημα που συνεχίζει να υφίσταται στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα.

Ο πόλεμος στη Λιβύη.

Μια τεράστια απώλεια. Πέθανε η αγαπημένη Liz Taylor.

Ο Μάρτης από άποψη καιρού έδωσε ρεσιτάλ αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς. Είχαμε κρύο, χιόνι, ζέστη, βροχή, νοτιά, βοριά, καιρό για όλα τα γούστα κι όλες τις διαθέσεις!

Είχαμε και την κλασική αλλαγή ώρας. Κάποιος να την σταματήσει παρακαλώ -όχι την ώρα, την αλλαγή εννοώ!

Σε μια μικρή χώρα, κάπου στα νοτιοανατολικά της Γηραιάς Ηπείρου, δεν άλλαξαν και πολλά μέσα στο Μάρτη. Συνεχίζει, η μικρή αυτή χώρα, να είναι χρεοκοπημένη, ενώ οι πολιτικοί της συνεχίζουν ακάθεκτοι παρά τα...γιαουρτώματα να δουλεύουν ''ψιλό γαζί'' τους κατοίκους αυτής της λιλιπούτειας χώρας. Οι οποίοι κάτοικοι της από την άλλη, πάσχουν από διάφορα και ποικίλα και πολυάριθμα σύνδρομα, τα οποία σύνδρομα όταν μπερδεύονται δίνουν τον ορισμό του...Νεοέλληνα!

Μ'αυτά και μ'αυτά ήρθε κι ο Απρίλης.

Σε αναμονή...

Καλού καιρού

Καλύτερων καιρών

Ενός ταξιδιού

...Και του νέου cd των Fleet Foxes

Ας τους ακούσουμε στο ''mykonos''

So, let me get this straight!

2011-03-29T21:53:00.000+03:00

1. Άκουσα και διάβασα τα εξής: ''Το αδιαχώρητο στον Βοϊδομάτη το τριήμερο''!!! ''Εξαντλήθηκαν όλα τα ipad 2 στην Ελλάδα''!!!
Κι εγώ αναρωτιέμαι, σε ποια χρεοκοπημένη χώρα ζω; Ή μήπως έτερον εκάτερον;

2. Γνωστή πολιτικός με αδυναμία στις ακριβές τσάντες, πήγε στα δικαστήρια με τον πρώην σύζυγο αλλά στο τέλος τον λογαριασμό τον πληρώσαμε εμείς. Όπου εμείς = κάτοικοι χρεοκοπημένης χώρας της Ν.Α. Μεσογείου, οι οποίοι τελούν υπό σύγχυση.

3. Μεγαλοδημοσιογράφοι μεγάλου καναλιού έκαναν μήνυση σε blog διότι , σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, ψεύδεται ασυστόλως και τους δυσφημεί.
Χμμμ, αυτό με βάζει σε σκέψεις. Κατά καιρούς έχω καταφερθεί κι εγώ , από τούτο το κατά τ'άλλα ταπεινών προθέσεων blog, εναντίον διαφόρων επωνύμων. Διακριτικά βέβαια ...αλλά ποτέ δεν ξέρεις....Αγαπητοί επώνυμοι, που σας τα έχω σούρει κατά καιρούς, σας εκλιπαρώ! Μην με σύρετε στα δικαστήρια! Δεν έχω λεφτά για δικηγόρο! Δεν έχω καν δικηγόρο!!

4. Κατάπτυστη φυλλάδα κυκλοφόρησε με τον απαράδεκτο τίτλο : ''Κατέρρευσε με πάταγο ο μύθος του ιαπωνικού θαύματος''...
Κι εγώ αναρωτιέμαι. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η μικροψυχία κι ο δημοσιογραφικός οχετός;

5. Συζήτηση μεταξύ της γράφουσας κι ενός 12χρονου μαθητή της:
-Κυρία φαίνεστε κουρασμένη!
-Μμμμμμμ...............
-Κυρία, πιστεύω ότι πρέπει να κάνετε ....μπότοξ...!
-..................................................
Η γράφουσα τι πρέπει να υποθέσει;;;;;

Και το τραγούδι που παίζει το inner playlist αυτές τις μέρες. Το άκουσα σε μια διαφήμιση και θυμήθηκα πόσο είχα κολλήσει με δαύτο όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει. Και ξανακόλλησα!

Υποβρύχιες διαδρομές

2011-03-19T17:40:00.002+02:00

Το inner playlist παίζει επίμονα τα τραγούδια που έγραψε ο Alex Turner ( γνωστός από τους Arctic Monkeys & Last Shadow Puppets) για την ταινία Submarine . Η ταινία, η οποία βγήκε χθες στη Μ. Βρετανία, βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο ενός νέου Ουαλού συγγραφέα του Joe Dunthorne - ο οποίος έκανε την τύχη του με αυτό το πρώτο του μυθιστόρημα , μεγάλο σουξέ , διθυραμβικές κριτικές και τώρα ..ταινία! Το είχα διαβάσει σε αγγλική έκδοση paperback πριν από 2 χρόνια , σε ταξίδι στο Λονδίνο. Το βιβλίο καταγράφει ''τα έργα και τις ημέρες'' ενός ανήσυχου έφηβου κάπου στην Ουαλία. Παρελαύνουν γονείς, οικογένεια σε κρίση , σχολείο, εξετάσεις , γκομενικά , ότι γενικά μας απασχολούσε κι εμάς όταν βρισκόμασταν στην κρίσιμη εκείνη περίοδο της ζωής μας. Η εφηβεία αν το καλοσκεφτεί κανείς μοιάζει με υποβρύχιο. Ένα υποβρύχιο μονοθέσιο με ένα παράθυρο απ'όπου -όντας έφηβοι- κοιτάζουμε προς τα έξω σαστισμένοι, ανήσυχοι, μόνοι , μα τόσο μόνοι , η εφηβεία -άραγε γιατί;- εμπεριέχει απίστευτες ποσότητες μοναξιάς. Βολοδέρνουμε μέσα σ'έναν ταραγμένο ωκεανό συναισθημάτων και κάποτε όταν το υποβρύχιο φτάσει στην επιφάνεια, θα έχει έρθει ο καιρός να το εγκαταλείψουμε και να συνεχίσουμε την ενήλικη ζωή...με άλλο μέσο! Κάπως έτσι....
Μου αρέσουν πολύ τα βιβλία αυτά που μιλούν για την εφηβική ηλικία, προσεγγίζοντας την από τη ματιά και την ψυχοσύνθεση των ίδιων των εφήβων και διαποτίζοντας τα με αυτό το γλυκόπικρο χιούμορ στο οποίο είναι ''μανούλες'' οι Αγγλοσάξωνες. Αντίθετα εμείς οι Έλληνες δεν τα καταφέρνουμε σε τέτοιου είδους βιβλία. Το πιθανότερο επειδή στο πηδάλιο του -μονοθέσιου κατά τ'άλλα-- εφηβικού υποβρυχίου μας βρίσκονται ...οι γονείς!!!!
Πίσω στον Alex τώρα και στα εξαιρετικά τραγούδια που έγραψε για την ταινία. Πάρτε ένα δείγμα:

Περί ελέγχου

2011-03-16T13:22:00.000+02:00

Τα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες μέρες στην Ιαπωνία, ξεπερνούν κάθε προηγούμενο σε μεγέθη.
Ο παγκόσμιος σεισμός, το τσουνάμι, οι χιλιάδες νεκροί, οι τεράστιες υλικές ζημιές, η διαρκώς αυξανόμενη ανησυχητική κατάσταση με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες, η διαφυγή ραδιενέργειας...
Προφανώς και δικαίως οι ειδήσεις που έρχονται από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου μονοπωλούν τα διεθνή ΜΜΕ. Και τα δικά μας βέβαια.
Στο σημερινό μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του κρατικού καναλιού, μελαχρινή μπουμπούκα δημοσιογράφος με εξαγρίωσε.
Μέσα σε 2 λεπτά επανέλαβε τουλάχιστον ....10 φορές ότι ''η ιαπωνική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο''! Συμβαίνει αυτό άρα η ιαπωνική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο. Είδαμε αυτό κι έτσι αποδεικνύεται ότι η ιαπωνική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο. Έγινε τούτο και αυτό μας φανερώνει ότι η ιαπωνική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο! Κάθε πρόταση της τελείωνε με τη φράση ''η ιαπωνική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο''!!!!
Εντάξει , κοπέλα μου, το εμπεδώσαμε!
Παρεμπιπτόντως , αν κι οι γνώσεις μου είναι πενιχρές στην ετυμολογία λέξεων, την τελευταία φορά που κοίταξα το λεξικό, η λέξη ''τσουνάμι'' ήταν ιαπωνικής προέλευσης. Ως εκ τούτου, δεν κλίνεται , άρα δεν έχει γενική πτώση, τουτέστιν σας παρακαλώ, μελαχρινή τσαχπίνα μπουμπούκα, μην ξαναπείτε....''του τσουναμιού''!!!!

Οι Ιάπωνες είναι ένας αξιοθαύμαστος λαός. Θα παλέψουν , πάντα ψύχραιμοι, περήφανοι με το κεφάλι ψηλά κι αργά ή γρήγορα θα ορθοποδήσουν.

Η φωτογραφία είναι από το site της Guardian

Δέκα; Μόνο;;;

2011-03-14T10:27:00.001+02:00

Χθες η Δέσποινα μου ζήτησε σε σχόλιο της να καταγράψω τις κατά Crispy 10 καλύτερες ταινίες του Woody Allen. Κάτι τέτοιο μου είναι παρά πολύ δύσκολο, διότι οι ταινίες του Woody που αγαπώ είναι περισσότερες από 10!!!
Επειδή η Δέσποινα είχε τα γενέθλια της χθες -Happy Birthday!- είπα να της φτιάξω έναν κατάλογο ως ... δώρο!
Τον κατάλογο των 10 ταινιών τον σκαρφίστηκα ως εξής. Οι μισές -δηλαδή 5- είναι αυτές που έχω δει τις περισσότερες φορές και προφανώς τις έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Αυτές είναι:

1. Annie Hall (Νευρικός εραστής)

2.Manhattan

3. Hannah and her sisters

4.Radio days

5.Manhattan murder mystery

Για να συμπληρώσω τον κατάλογο με τις υπόλοιπες 5 έκανα το εξής: Χώρισα την φιλμογραφία του Woody σε διάφορες περιόδους και διάλεξα μία από κάθε περίοδο. Δύσκολο εγχείρημα.

1. Από την πρώτη περίοδο των σουρρεαλιστικών κωμωδιών του διαλέγω την ταινία:

6. Love and death (Ο ειρηνοποιός)

Από την δημιουργικότατη δεκαετία του 80 διαλέγω (δύσκολα , πολύ δύσκολα)

7. Zelig

Από την περίοδο ''Λίγο πριν τα κάνω μπάχαλο με τη Mia'' (!!!) διαλέγω

8. Crimes and misdemeanors (Απιστίες κι αμαρτίες)

Από την περίοδο ''Μετά το μπάχαλο με τη Mia'' διαλέγω (πάλι πολύ πολύ δύσκολα) το μοναδικό του μιούζικαλ

9. Everyone says I love you (Όλοι λένε σ'αγαπώ)

Και τέλος από την ευρωπαϊκή του περίοδο διαλέγω

10. Vicky Cristina Barcelona.

Τώρα θα σας παρακαλέσω να μην αρχίσετε να με ρωτάτε πώς και γιατί. Ο κατάλογος αυτός είναι ενδεικτικός κι υπόκειται σε συνεχείς αλλαγές ανάλογα με τη διάθεση της γράφουσας!!!

Τες πα , που λένε και τα μικρά....
Σήμερα έχει τα γενέθλια του ένας αγαπημένος μου μουσικός ο Quincy Jones, ο οποίος έχει γράψει καταπληκτική μουσική αλλά και τραγούδια για τον κινηματογράφο. Όπως αυτό το τραγούδι (ΥΠΈΡΟΧΟ!!!) που ακούγεται στην ταινία ''The italian job'' . ''On days like these'' το τραγούδι.
Και πρωταγωνιστής στην ταινία ήταν ο πολυαγαπημένος Michael Caine.
Ο οποίος αγαπητές/αγαπητοί μου , σε ποια από τις προαναφερθείσες ταινίες του Woody έπαιζε;;

Σύντομες σημειώσεις ενός μαρτιάτικου Σ/Κ.

2011-03-13T19:34:00.000+02:00

Παράξενο το Σαββατοκύριακο που τελειώνει.
Ηλιόλουστο , εξωστρεφές, όμως το μυαλό, οι σκέψεις είναι στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου...
Γεγονότα όπως ο σεισμός στην Ιαπωνία , επισκιάζουν κάθε άλλο μικρό ή μεγάλο γεγονός, της ιδιωτικής μας ζωής, της δημόσιας ζωή του τόπου μας, άλλων τόπων, χωρών. Τα άγχη, οι αγωνίες μας, οι μικρογκρίνιες μας αφήνονται στην άκρη....Τι σημασία έχουν...
....Ένας γενναίος, περήφανος λαός μετρά τις πληγές του, όμως θα παλέψει και ψύχραιμα θα συνέλθει και θα σταθεί πάλι στα πόδια του...

Και μέσα σε όλα αυτά, αγαπημένη συνήθεια κάθε Κυριακή πρωί, το ''ξεφύλλισμα'' του site της guardian. (Η καλύτερη ευρωπαϊκή εφημερίδα. Θα ήθελα πολύ να την είχα στα χέρια μου κάθε Κυριακή πρωί για ένα πραγματικό ξεφύλλισμα) Σήμερα κρύβει μια έκπληξη. Μια εκ βαθέων συνέντευξη του Woody Allen, πράγμα πολύ σπάνιο από μέρους του. Και μια ευχάριστη αποκάλυψη -που έχει σχέση με την προηγούμενη ανάρτηση. Ο ίδιος θα έχει ένα μικρό ρόλο στην επόμενη ταινία του που θα γυριστεί στη Ρώμη!
Τι άλλο...
Βόλτες στα νότια προάστια, ανοιχτός ορίζοντας, ηρεμία -μέσα κι έξω- , καλή διάθεση -για δουλειά, αθλητικές δραστηριότητες, καλό φαγητό.

Το Σαββατοκύριακο φθάνει στο τέλος του , με τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του Μανώλη Ρασούλη...

Woody in Rome!

2011-03-10T13:09:00.002+02:00

Αυτό κι αν είναι καλό νέο!! Τουλάχιστον για τη γράφουσα κι είμαι σίγουρη ότι είναι καλό νέο και για άλλον έναν που περνά συχνά πυκνά από εδώ και διαβάζει τα όσα γράφει ...η γράφουσα!!!
Λοιπόν το νέο είναι αυτό:
Ο Woody Allen πρόκειται να γυρίσει τη νέα του ταινία στη Ρώμη!!!!
Θα αναρωτηθείτε γιατί αυτή η είδηση είναι καλό νέο! Διότι αγαπητοί/αγαπητές μου, αγαπάμε και Woody , αγαπάμε και Ρώμη!
Όπως δήλωσε ο ίδιος , ''I love these sophisticated cities'', τουτέστιν η Αθήνα δεν έχει καμία πιθανότητα να γίνει ποτέ το σκηνικό μιας επόμενης ταινίας του. Απ'όσο θυμάμαι ο Woody ήθελε να γυρίσει κάποιες σκηνές της ταινίας του ''Ακαταμάχητη Αφροδίτη'' εδώ στην Ελλάδα- σε κάποια αρχαία θέατρα- αλλά ο τότε Υπουργός Πολιτισμού (δεν είμαι σίγουρη αλλά μπορεί να ήταν ένας κάποιος ''Μπένι'') αρνήθηκε κατηγορηματικά, έτσι ο Woody πήγε στη Σικελία να γυρίσει τις συγκεκριμένες σκηνές.
Λοιπόν, με αφορμή το νέο αυτό ,ας θυμηθούμε μαζί τις ταινίες που έχει γυρίσει ο Woody στην Ευρώπη.

Στο Λονδίνο έχει γυρίσει τις εξής ταινίες - 4 στο σύνολο:

Matchpoint

Scoop

Cassandra's dream

You'll meet a tall dark stranger.

Στη Βαρκελώνη γύρισε την ταινία:

Vicky Cristina Barcelona

Στο Παρίσι γύρισε την τελευταία του ταινία ''Midnight in Paris'' , η οποία θα προβληθεί στο Φεστιβάλ των Καννών το Μάιο, κι όπως όλοι γνωρίζουμε πια, εμφανίζεται κι η ...κα. Σαρκοζί!!

Κούκλα η Μαριγιόν Κοτιγιάρ!

Όμως πριν από όλες αυτές τις ταινίες, ο Woody, στο πολύ όμορφο και μοναδικό μιούζικαλ που έχει γυρίσει, το ''Everyone says I love you'' είχε κάποιες σκηνές στη Βενετία και το Παρίσι! Στη Βενετία ερωτεύεται την Julia Roberts και για χάρη της το ρίχνει στο ...τζόγκινγκ και χάνεται στα σοκάκια της Γαληνοτάτης! Στο Παρίσι χορεύει στις όχθες του Σηκουάνα!
Κατά βάθος είναι πολύ ρομαντικός ο τύπος!!

Μα πού είναι;

2011-03-08T10:01:00.002+02:00

''Μα πού είναι ο ήλιος;'' αναρωτιόταν τούτη η πινακίδα σ' ένα κατάστημα στη Γενεύη! Κι οι κάτοικοι της κομψής Ζενέβ έχουν κάθε λόγο να αναρωτιούνται πού κρύφτηκε ο ήλιος! Εμείς όμως; Έχουμε μέρες να τον δούμε! Και μας λείπει ο μπαγάσας γιατί όπως κι αν το κάνουμε είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας.
Τώρα έχοντας στο μυαλό όλα αυτά, σκέφτηκα το εξής. Φανταστείτε, όλη η χώρα να εισερχόταν σε μια ζώνη.....ατέλειωτου χειμώνα! Ανεξήγητα η άνοιξη δεν θα ερχόταν φέτος, οι μέρες θα περνούσαν και το κρύο θα επέμενε, θα έβρεχε σχεδόν κάθε μέρα, ο ουρανός θα ήταν μονίμως συννεφιασμένος, η θερμοκρασία πεισματικά μονοψήφια, ενίοτε θα άγγιζε τους 0 βαθμούς και τότε θα έριχνε λίγο χιόνι (...και θα μας έπιανε η γνωστή υστερία...''Πού είναι το κράτος;;;;;''). Το Πάσχα θα ερχόταν και θα μαζευόμαστε γύρω από τα τζάκια, και μετά θα ερχόταν το καλοκαίρι και θα ''σκοτωνόμασταν'' ποιος θα έκλεινε πρώτος ένα άθλιο δίκλινο στην Αράχωβα για 500 ευρώ τη βραδιά. Βλέπετε τα νησιά θα είναι πια πασέ, όλοι θα τρέχουμε εκστασιασμένοι στα χειμερινά κέντρα, θα γίνουμε εξπέρ στα χειμερινά σπορ και θα σαρώνουμε τα μετάλλια στο γιγαντιαίο σλάλομ και στο cross country.
Με τη βοήθεια της παρακάτω εικόνας μπορείτε να πάρετε το πρώτο σας μάθημα!

Έτσι θα έρθει το φθινόπωρο και μετά -ημερολογιακά- ο χειμώνας αλλά εμείς δεν θα παίρνουμε πια χαμπάρι τις αλλαγές των εποχών γιατί όπως είπαμε θα έχουμε μπει στη ζώνη του....μόνιμου χειμώνα.
Πώς σας φαίνεται το σενάριο; Εφιαλτικό; Εμένα η δική μου πρώτη αντίδραση ήταν να τρέξω στην πάνω ντουλάπα και να σιγουρευτώ ότι τα καλοκαιρινά μου ρούχα είναι ακόμη εκεί!!
Κι όπως λέει το τραγούδι:
''Here comes the sun'' (άντε ντε!!) το κλασικό τραγούδι των Beatles σε μια πολύ ωραία εκτέλεση από τη Nina Simone.

Bored, sick & tired and pissed off!

2011-03-04T10:32:00.002+02:00

(''Ωραία'' διάθεση έχεις Crispy)

Μπορεί να φταίει κι ο καιρός. Μπορεί.... Αλλά αυτές τις μέρες δεν έχω κι ιδιαίτερη διάθεση. Η αρχή της άνοιξης συνήθως με βρίσκει με τρομερή ενεργητικότητα. Φέτος ....μάλλον σέρνομαι. Έχω μέρες να βγω να τρέξω, έχω αρνηθεί ευγενικά κάποια δωρεάν μαθήματα τέννις -και τα περίμενα πώς και πώς- δεν πολυβγαίνω σε εστιατόρια και μπαρ , κάθε Πέμπτη σημειώνω ποιες ταινίες θέλω να δω αλλά στο τέλος ούτε απ'έξω από το σινεμά δεν περνάω! Γενικά αυτές τις μέρες δεν θέλω να βγαίνω. Θέλω να κάθομαι σπίτι και να διαβάζω, να διαβάζω, να διαβάζω. Βγαίνω μόνο για να δουλέψω και όταν τελειώσω, βιαστικά γυρίζω σπίτι.
Μπορεί να φταίει κι η κατάσταση στη λιλιπούτεια χώρα μας. Τα άγρια και τα πολύ δύσκολα δεν τα έχουμε δει ακόμη. Το παρόν στυφό , το μέλλον δυσοίωνο.... Και μέσα σε όλα αυτά να σε περιτριγυρίζουν οι πλέον ανίκανοι πολιτικοί! Εδώ και χρόνια -πολλά χρόνια- πολιτικοί μας φιλοδωρούν με υποσχέσεις, χαμόγελα, μεγάλα λόγια, παχιά λόγια και κενό λόγο. Και μέσα σε όλα αυτά μια ζωή να βολεύονται οι ημέτεροι. Σε αυτή τη χώρα αξιολογείσαι όχι με το τι γνωρίζεις αλλά ποιον γνωρίζεις. Άχρηστοι , ανίκανοι , απαίδευτοι, ανεκπαίδευτοι άνθρωποι βρίσκονται σε καίριες θέσεις και...διοικούν και πληρώνονται αδρά ... Και μέσα σε όλα αυτά μια ζωή οι πολιτικοί να ψηφίζουν νόμους που εξυπηρετούν κι ικανοποιούν τους έχοντες. Και μέσα σε όλα αυτά να καλείται η βάση (ο μισθωτός, ο εργάτης ) να πληρώσει τα σπασμένα της κορυφής -κι ας γαβγίζει ο άλλος ''Μαζί τα φάγαμε'' (''Μεταξύ μας'' θέλατε να πείτε κε.Τεό). Και μέσα σε όλα αυτά να βλέπεις να μην κινείται τίποτα. Η χώρα σε τέλμα. Ποιο τέλμα. Βήματα , τρεκλίσματα προς τα πίσω. Σκουπίδια παντού-ο Καλλικράτης έχει αρχίσει να δείχνει τα δόντια του- αναρχία στους δρόμους, ατιμωρησία. Αλήθεια θα πληρώσει ποτέ κανείς; Θα βρεθεί ποτέ κανείς να παραδεχτεί ότι έσφαλε, ότι έκλεψε, ότι εξαπάτησε; Όλοι, μα όλοι παίζουν το ρόλο της ''μωρής παρθένας''! ''Εγώ; Εγώ; Κατηγορείτε εμένα τον άτεγκτο, τον στύλο της ηθικής, που μάτωσα για την πατρίδα μου;;'' Σιγά τα αίματα, φίλε, θα βάλω τα κλάματα! Τι υποκρισία...
Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε τα...golden boys (ναι τρομάρα μας , έχουμε κι από αυτά!) να κάθονται στα ακριβά γραφεία τους, μες τα ακριβά ιταλικά κουστούμια τους, να βγάζουν μετά bonus αποφάσεις που θα στείλουν μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες ανθρώπους στα σπίτια τους. Το ανθρώπινο δυναμικό δεν είναι παρά αριθμοί. Δεν είναι πρόσωπο, δεν είναι όνομα, είναι αριθμός....
Και μέσα σε όλα αυτά, επί 6 χρόνια το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού περιμένει να γίνει...Central Park.! Οι όμοροι δήμοι επιμένουν να γίνει όλος ο χώρος ένα πάρκο - να δω αγαπητοί δήμαρχοι πώς θα το συντηρήσετε! Εδώ δεν έχετε λεφτά να συντηρήσετε τα μικρά πάρκα των δήμων σας που έχετε εγκαταλείψει, μου θέλετε πάρκο μερικών χιλιάδων στρεμμάτων! Get real, επιτέλους!
Και μέσα σε όλα αυτά το Μετρό ....κόλλησε ελέω Siemens.
Και μέσα σε όλα αυτά, η άνοιξη προσπαθεί απεγνωσμένα να σκάσει μύτη...
Καλό τριήμερο!

H Crispy διαβάζει στο Σέντραλ Πάρκ του Ελληνικού!!!!
ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!
Αχ, μου έφτιαξα τη διάθεση πρωί πρωί!!!

Ο Καλομήνας.

2011-03-02T09:21:00.000+02:00

Νέος μήνας μπήκε. Νέα εποχή μπήκε. Κατά τ'άλλα , όλα τα ίδια μένουν στη μικρή πλην τίμια χώρα μας που έχουν πέσει όλοι να την φάνε! Ακούς εκεί! Οι κακοί λύκοι οι Ευρωπαίοι κι εκείνη η αλεπού η Μέρκελ (μεταξύ μας μόνο αλεπού δεν θυμίζει με εκείνο το μονίμως νυσταγμένο βλέμμα). Όλοι έχουν λυσσάξει πια! (Υποτίθεται πως τα πλάγια γράμματα διαβάζονται θυμωμένα!!!)
Χμμ , η ανάρτηση δεν άρχισε σωστά. Ήθελα να γράψω ένα πρελούδιο για την άνοιξη (που μάλλον θα αργήσει λίγο φέτος, κι είναι κρίμα γιατί...για δες εποχή που βρήκε το πετρέλαιο να ανέβει στα ύψη! Ο διαχειριστής ήρθε χθες για τα κοινόχρηστα και με τρόμο στα μάτια μου ψιθύρισε: ''Πρέπει να αγοράσουμε πετρέλαιο''....!!
Ήθελα επίσης να γράψω και να αφιερώσω δυο τρεις ρομαντικούς στίχους στον Μάρτη , τον τρελό και παλουκοκαύτη - φέτος το trend δείχνει το δεύτερο.
Αλλά τον βαριέμαι πια τον Μάρτη. Αλλοπρόσαλλος, μια έτσι μια αλλιώς. Κάποτε ήταν αγαπημένος μήνας για δυο λόγους κυρίως. Πρώτον , είναι ο μήνας γενεθλίων -but who cares anymore. Παρακαλούνται , συγγενείς και φίλοι να μην πάρουν φέτος τηλέφωνο ούτε να στείλουν ευχές με ηλεκτρονικό μέσο.
Δεύτερον ήταν ο μήνας που ουσιαστικά σηματοδοτούσε την αντίστροφη μέτρηση για το γ.... σχολείο. Μπορεί να ήμουν τυπικά η λαμπρή μαθήτρια αλλά το μίσησα τόσο πολύ το σχολείο που έχουν περάσει τόσα χρόνια που πήρα το απολυτήριο κι ακόμα το μισώ! Πράγμα σπάνιο για μένα να μισώ επίμονα κάτι. Το σχολείο και τον...Καντάφι! Από μικρή τον μισούσα και τον σιχαινόμουν. Και τελικά δεν είχα άδικο!
Πίσω στον Μάρτη τώρα. Εεεεεε, δεν έχω τίποτε άλλο να πω παρά:
Καλό μήνα!

Μιας κι είχε τα γενέθλια του χθες ο Glenn Miller (μακαρίτης εδώ και πάνω από μισό αιώνα)- ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομα του με τις big band orchestras στην jazz ας ακούσουμε το sunrise serenade

Ο τίτλος της ανάρτησης: Ο πατέρας μου έχει έναν φίλο , ο οποίος όποτε μαζεύεται η παρέα για κάνα κρασάκι , αντί για την τυπική ευχή ''στην υγειά μας'' εύχεται ''Καλό μήνα''. Κι έτσι τον έχουν βγάλει ο Καλομήνας!

A crisp weekend

2011-02-27T20:54:00.000+02:00

Ξυπνάς Σάββατο πρωί , ο λαιμός πονά περισσότερο από την προηγούμενη και μάλλον έχεις ''τσιμπήσει'' δέκατα. Επειδή όμως πρέπει να βγεις στις επάλξεις της εργασίας κατεβάζεις δυο ασπιρίνες. Περνάς το πρωινό σου λέγοντας ενδιαφέροντα πράγματα κατ' εσέ , αλλά οι μαθητές σου σε κοιτούν αδιάφοροι με μάτια νυσταγμένα και κοιτώντας επίμονα το ρολόι στον τοίχο. Απομεσήμερο μαζεύεσαι σπίτι , ο πυρετός έχει ανέβει. Ο σύντροφος σου έφερε καλούδια από το κέντρο και τα βιβλία που είχες παραγγείλει....Τι άλλο θέλεις; Τα αυτιά μου να μην βουίζουν, να μην κρυώνω όταν πρέπει να ζεσταίνομαι (ή ανάποδα το λέω;)
Έχει φέρει και το free sunday , όπου διαβάζεις έκπληκτη τη δήλωση του κου. Χρυσοχοϊδη ''Ή όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε ή μαζί θα αποτύχουμε''... Και θυμήθηκες εκείνη την αλήστου μνήμης δήλωση του κου Πάγκαλου (μα Crispy , δεν είχες πει ότι δεν θα ασχοληθείς ποτέ πια μ'αυτόν;;;) ''Μαζί τα φάγαμε''. Αυτό το ''μαζί'' πολύ σε ανησυχεί... Ξαφνικά το χρησιμοποιούν όλοι οι πολιτικοί! Κι επίμονα!
Το βράδυ σέρνεσαι μέχρι την TV και βλέπεις Get smart .

Ξεκαρδίζεσαι στα γέλια -φταίει ο πυρετός ή όντως είναι αστεία η ταινία;
Η Κυριακή σε βρίσκει εμπύρετη. Ζητάς τη βοήθεια του Panadol ''Cold & Flu''. Δεν αργεί να έρθει. Έτσι καταφέρνεις να τελειώσεις το βιβλίο που διάβαζες, ετοιμάζεις μια κοτόσουπα.....
Αλλά να,......ο πυρετός ανεβαίνει ξανά.......τα αυτιά αρχίζουν πάλι να βουίζουν κι εσύ ακούς εκείνο τον ψίθυρο που γίνεται αργά αργά ιαχή : ''Μαζί , μαζί , μαζί , μαζί, μαζί....''

Το inner playlist παίζει

Ήχοι

2011-02-25T08:00:00.000+02:00

Ξύπνησα μες τη νύχτα με έναν φρικτό πόνο στο λαιμό και την αίσθηση ότι κρύωνα. Σηκώθηκα, πρόσθεσα μια κουβέρτα πάνω από το πάπλωμα και ξάπλωσα πάλι. Ο ύπνος δεν μ' έπαιρνε κι έτσι έμεινα να ακούω τους ήχους...του αέρα , της βροχής,... των πουλιών! Είναι δυο-τρεις εβδομάδες τώρα, που δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας καλώντας φαντάζομαι, ο ένας τον άλλον και ειδοποιώντας μας με τον τρόπο τους ότι η άνοιξη πλησιάζει. Λατρεύω να ακούω τα τιτιβίσματα τους. Είναι ένας χαλαρωτικός , ήρεμος και συνάμα χαρούμενος ήχος. Καμιά φορά όταν περπατώ από ένα πάρκο που είναι εδώ κοντά , οι ήχοι της πόλης αποδυναμώνονται για λίγο και στέκομαι να απολαύσω τους φτερωτούς Παβαρότι και Μπάλτσα!
Ήχοι...
Στεκόμουν σε μια διασταύρωση , έβρεχε , παραδόξως όμως τα φανάρια λειτουργούσαν κανονικά. Εν τούτοις σχεδόν όλοι οι οδηγοί πατούσαν μανιασμένα το κλαξόν....... γιατί φαντάζομαι είναι βιαστικοί....τόσο βιαστικοί....να πάνε πού άραγε;

Το inner playlist παίζει αυτές τις μέρες μια αγαπημένη τραγουδίστρια , μια από τις πλέον υπέροχες φωνές που υπήρξαν ποτέ:
Dusty Springfield

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Rainy days.

2011-02-23T09:51:00.001+02:00

Time to wear our happy glasses again!

Εντάξει , έχουμε μπαφιάσει με τα όσα συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα , γι'αυτό χρειαζόμαστε επειγόντως happy glasses! Είχα ακούσει πρώτη φορά για αυτά σε ταινία του Woody! Υποτίθεται πως όταν τα φοράς , βλέπεις τον κόσμο από μια ...πιο χαρούμενη σκοπιά!
Βέβαια για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στην χρεοκοπημένη Ελλαδίτσα μας , χρειαζόμαστε happy glasses με ενισχυμένους φακούς γιατί δεν βλέπω να την βγάζουμε καθαρή!
Τώρα σε περίπτωση που δεν μπορέσετε να προμηθευτείτε happy glasses σας έχω μια άλλη λύση. ΜΗΝ βλέπετε ειδήσεις!! Υπάρχει και μια έσχατη λύση στην περίπτωση που είστε εθισμένοι στις ειδήσεις και δεν μπορείτε να τις κόψετε. Το ένα και μοναδικό τηλεοπτικό κανάλι που λειτουργεί καταπραϋντικά στο νευρικό μας σύστημα κι αυτό δεν είναι άλλο από το...ΣΤΑΡ ή κανάλι-λεξοτανίλ όπως το έχω ονομάσει!

Αλλά το θέμα είναι ο ...καιρός! Τι υπέροχες βροχερές μέρες είναι αυτές! Μου αρέσει η βροχή , η ήρεμη , επίμονη μεν αλλά νωχελική βροχή, όχι καταιγίδες κι αστραπόβροντα. Ξέρω ότι οι περισσότεροι τη μισείτε και περιμένετε πώς και πώς να σκάσουν μύτη ο πολύς ήλιος μετά της τσαχπίνας ανοίξεως! Έχουμε καιρό για αυτό και μην ξεχνάτε ότι ο Μάρτης είναι ο πιο άστατος μήνας! Μέχρι και χιόνια έχει ρίξει στα μέσα του μήνα!

Ο καιρός με επηρεάζει , όπως φαντάζομαι και τους περισσότερους. Με αυτόν τον μουντό καιρό τείνω προς την εσωστρέφεια. Μου αρέσει να κάθομαι σπίτι , να κάνω cocooning διαβάζοντας ατέλειωτες ώρες , ακούγοντας καλή μουσική και βλέποντας ταινίες. Μαγειρεύοντας comfort food και σιγοπίνοντας καλό κόκκινο κρασί. Το μόνο που μου τη χαλάει είναι ότι θα ήθελα το σαλόνι ή το γραφείο να έχει μεγάλη -τεράστια- μπαλκονόπορτα που να κοιτά τη θάλασσα......
......Κι όχι τις απέναντι πολυκατοικίες......

Τέλος πάντων...

.... Σε σχέση με το προηγούμενο ποστ κι όλα αυτά τα φαινόμενα βίας για τα οποία κουβεντιάζαμε και το πόσο τσιτωμένοι είμαστε οι Έλληνες: Χθες ήμουν στο λεωφορείο και καθόμουν μπροστά. Σε κάποια φάση ένα αυτοκίνητο έκλεισε κάπως το λεωφορείο και παρολίγο να τρακάρουν τα δύο οχήματα. Έγινε το έλα να δεις μετά , με τους δύο οδηγούς να τσακώνονται σαν τα κοκόρια αλλά να χρησιμοποιούν ως.....ράμφη.....τα οχήματα τους!!!!!! Για κάνα 5λεπτο νομίζαμε ότι είμαστε σε συγκρουόμενα! Μας έσωσε το γεγονός ότι λίγο πιο κάτω άλλαξαν -ευτυχώς- οι δρόμοι μας!!!

Η φωτογραφία είναι από το blog ''It can't be all Dior''

The end of violence

2011-02-21T12:03:00.005+02:00

Στα τέλη του προηγούμενου χρόνου η απογοήτευση για την κατάσταση στη χώρα με είχε καταβάλει. Κι όπως ξέρετε, επηρεασμένη αρνητικά από τα όσα γίνονται , αισθανόμουν ότι δεν είχε νόημα να συνεχίσω να γράφω εδώ. Αλλά αρχές Φλεβάρη είπα να φορέσω happy glasses και να συνεχίσω να γράφω με μια πιο light διάθεση για αγαπημένα θέματα κι ενίοτε να γκρινιάζω, πάντα όμως με τις καλύτερες προθέσεις.
Αλλά...
Όσα έγιναν κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά τον αγώνα του Σαββάτου -και συνεχίζουν να γίνονται- με σπρώχνουν στο να καταγράψω μια διαπίστωση.
Υπάρχει πολλή και συσσωρευμένη βία στην ελληνική κοινωνία.
Μια αναίτια τις περισσότερες φορές λεκτική και σωματική βία. Ο Έλληνας κυκλοφορεί θυμωμένος έτοιμος να εκραγεί, να εκδηλώσει μια συμπεριφορά του χείριστου είδους.
Δύο στιγμιότυπα στα οποία υπήρξα μάρτυρας τον τελευταίο καιρό:
Σκηνή Νο1: Σε μια γειτονιά του δήμου στον οποίο κατοικώ , δύο 45άρες τσακώνονται ...για μια θέση πάρκινγκ. Το τι εκστομίζεται από τα στόματα τους , δε λέγεται (ούτε γράφεται...) , οι γείτονες , οι περαστικοί και το χειρότερο , τα παιδιά τους, έχουν μείνει άναυδοι να παρακολουθούν τις 2 ''κυρίες'' , να δίνουν ''ρεσιτάλ'' χυδαίας και βίαιης (έστω λεκτικής) συμπεριφοράς. Το χειρότερο, όπως είπα, ήταν τα παιδιά τους που παρακολουθούσαν...
Σκηνή Νο.2: Βγαίνοντας από εστιατόριο ήσυχης συνοικίας των Αθηνών , πέφτουμε πάνω σε δύο αστυνομικούς που έχουν ακινητοποιήσει στο έδαφος έναν πιτσιρίκο. Οι αστυνομικοί έχουν ξεσηκώσει τη γειτονιά με τις φωνές τους. ''Λέγε ρε , το όνομα σου'' , ''Λέγε ρε , πόσο χρονών είσαι'' . Οι φωνές τους όπως είναι λογικό προκαλούν ταραχή στον πιτσιρίκο , ο οποίος κλαίει κι αδυνατεί να απαντήσει. Οι αστυνομικοί συνεχίζουν τον χαβά τους παρά τις διαμαρτυρίες όσων έχουμε μαζευτεί και παρακολουθούμε τη σκηνή. Ο μικρός καταφέρνει και ψελλίζει....15.....Μάλιστα..... Πόσο δύσκολο ήταν να ζητήσουν την ταυτότητα του μικρού , χωρίς να ουρλιάζουν και χωρίς να ασκούν λεκτική και σωματική βία;
Κάτι που μου έχει κάνει αλγεινή εντύπωση -και ξέρω ότι πολλοί θα έχετε αντίρρηση- είναι οι προπηλακισμοί των πολιτικών τον τελευταίο καιρό. Οι περισσότεροι φαντάζομαι θα αναφωνήσαμε ''Αυτό τους αξίζει'' και θα γελάσαμε. Αλλά αυτή είναι η λύση; Τι συμβαίνει και σε αυτή τη χώρα δεν μπορούμε να βρούμε μετριοπαθείς λύσεις;
Κάτι άλλο που με απωθεί είναι ο τρόπος που γίνονται οι ''συζητήσεις'' στην τηλεόραση. Υψωμένες φωνές , άρνηση να ακούσουν ο ένας τον άλλον , κακή , ακοινώνητη , αυταρχική, επιθετική , βίαιη συμπεριφορά.
Έτσι καταντήσαμε.....
Θυμωμένοι.... Ανίκανοι να κάνουμε ή να πούμε κάτι πολιτισμένα στο δρόμο , στο έδρανο της βουλής , στο αυτοκίνητο , στο σπίτι , στην δημόσια υπηρεσία, στο γήπεδο....οπουδήποτε....

Υ.Γ.: Μου ζητήθηκε να μην μιλήσω για τον προχθεσινό αγώνα αλλά...

Υπήρξε μια στιχομυθία στο τέλος του αγώνα ανάμεσα στον ευτραφή πρόεδρο της μιας ομάδας και τον τερματοφύλακα της άλλης:
-Σας γ......
-Εγώ θα σε γ..... , ρε , που γ..... το ελληνικό ποδόσφαιρο και το έφερες σ' ένα χρόνο 200 χρόνια πίσω.

Πολιτισμένα πράγματα όπως διαπιστώνετε.....!

Μετά ο ευτραφής πρόεδρος έκανε τη γνωστή χειρονομία με το μεσαίο δάχτυλο ανασηκωμένο, στον καλύτερο ξένο παίχτη που έχει περάσει ποτέ από την Ψωροκώσταινα , που είναι ο πιο cool τύπος , που είναι πιο άντρας από 1000 Έλληνες μαμάκηδες μαζί (κι ας τον χλευάζατε προχθές που είχε τα κότσια να εμφανιστεί με Gaultier) και πολύ γοητευτικός κατά την προσωπική γνώμη της γράφουσας και καλά έκανε που πήρε την απόφαση να σηκωθεί να φύγει από το μπουρδέλο που λέγεται Ελλάς. Και να με συγχωρούν οι οπαδοί της ερυθρόλευκης αλλά εγώ θα ντρεπόμουν να διοικούσε τη δική μου ομάδα ένα τέτοιο ανεκδιήγητο και δυστυχώς επικίνδυνο άτομο.
Αυτά!
Καλή εβδομάδα!

Scare me!

2011-02-19T08:53:00.001+02:00

Αν και φοβάμαι πολύ εύκολα - είμαι η κλασική φοβιτσιάρα!- λατρεύω να βλέπω ταινίες τρόμου!!

Όχι τόσο εκείνες με παρανοϊκούς δολοφόνους όσο ταινίες με φαντάσματα , κακά πνεύματα και λοιπούς ανεξήγητους επισκέπτες της μεγάλης οθόνης.

Θεωρώ κορυφαία ταινία τρόμου όλων των εποχών τη Λάμψη του Stanley Kubrick , με τον μοναδικό Jack Nicholson.

''Here's Johnnyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy''!!!

Αλλά η ταινία τρόμου που στην κυριολεξία μ'έκανε να χάσω τον ύπνο μου -έκανα μία εβδομάδα να κοιμηθώ και δεν αστειεύομαι- ήταν το The Ring (αμερικάνικο και ιαπωνικό πάνω στο οποίο βασίστηκε το αμερικάνικο)! Δεν έχω δει πιο ανατριχιαστικό πλάσμα από τη Samara ( ή Sadako στην ιαπωνική εκδοχή της). Είναι ένα κακόβουλο πλάσμα που έχει στοιχειώσει μια....βιντεοκασέτα (!) κι όποιος την βλέπει δέχεται τηλεφώνημα ότι θα πεθάνει σε μία εβδομάδα! Κανένας δεν γλιτώνει από το μένος της Samara εκτός από την πρωταγωνίστρια (στην αμερικάνικη εκδοχή έπαιζε η υπέροχη Naomi Watts) που προσπαθεί να σώσει το γιο της που είδε την κασέτα. Cult σκηνή είναι όταν η Samara βγαίνει από την οθόνη της τηλεόρασης για να πραγματοποιήσει την απειλή της!

Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζω τη Samara!! Πάντα ανορθόδοξη, ξεπετιέται από πηγάδια (υπάρχει λόγος), τηλεοράσεις κι απ' όπου αλλού της έρθει ...αλλά πάντα από εκεί που δεν το περιμένεις!!!!

Φαντάζομαι ότι η Samara θα έχει πια εξελιχθεί...τεχνολογικά και δεν θα στοιχειώνει βιντεοκασέτες (κορίτσι μου πού ζεις) αλλά usb , και δεν θα βγαίνει από οθόνες τηλεόρασης αλλά από οθόνες υπολογιστή και τέλος δεν θα μας παίρνει τηλέφωνο για να μας ειδοποιήσει για τον επικείμενο θάνατό μας αλλά θα μας στέλνει...mail.

Είναι αυτό που λέμε ...''You've got mail''!!!!!

Αυτά!

Σας εύχομαι ένα spooky & scary Σαββατοκύριακο!!

Υ.Γ.: Να αναφέρω ότι αφορμή για την ανάρτηση -για να μην αναρωτιέστε πώς της ήρθε πρωί πρωί να μας ...τρομάξει!!- ήταν μια ταινία που είδα χθες βράδυ , η Ολική έκλειψη , η οποία τελικά δεν ήταν τόσο spooky όσο την περίμενα. Το φάντασμα εμφανίζεται 2-3 φορές και μάλιστα είναι το φάντασμα κάποιου -spoiler , spoiler- .....που πρόκειται να πεθάνει!!!

Τόση ...όση χρειάζεται.

2011-02-17T22:57:00.000+02:00

Μια από τις κακές συνήθειες των συμπατριωτών μου που μισώ είναι η εξής: Θέλουν πολύ καθαρό το σπίτι , σπιτάκι τους αλλά έξω από αυτό δεν τους καίγεται καρφί για θέματα καθαριότητας! Μια ματιά να ρίξουμε γύρω μας παντού σκουπίδια θα δούμε. Από το εισιτήριο που πετάμε αμέσως μόλις βγούμε από το μέσο μεταφοράς -γιατί είναι βαρύ βρε αδερφέ, πού να το κουβαλάω τώρα!!- μέχρι τους οδηγούς που ανοίγουν την πόρτα του αυτοκινήτου και πετούν αμέριμνα τα αποτσίγαρα -ε μιας και μ' έπιασε το φανάρι ...-, μέχρι την ''κυρία'' που βαριέται να σηκώσει το καπάκι του κάδου-ε μην σπάσουμε κάνα νύχι και κοστίζει το μανικιούρ..- και πετά ανενόχλητη την σακούλα έξω απ'αυτόν , μέχρι τις αφίσες που χάσκουν στις κολόνες και περιμένουν τον άνεμο ή τη βροχή να τις παρασύρει...οπουδήποτε , μέχρι τα πλαστικά κυπελλάκια του καφέ που έγιναν oh so trendy να περπατάμε μ'ένα από αυτά στα χέρια κι όταν πιούμε τον καφέ τα αφήνουμε στα πιο απίθανα σημεία , μέχρι την τόσο ενοχλητική συνήθεια να αφήνουν ...τα παλιά στρώματα ...στο πρώτο πεζοδρόμιο που θα τους βολέψει!
Τέτοιες μέρες , Γενάρη με Φλεβάρη , οι περισσότεροι που διαθέτουν κήπους ξεκινούν το κλάδεμα. Αφού κλαδέψουν, μαζεύουν τα κλαδιά κάπου μπροστά στο πεζοδρόμιο τους κι ειδοποιούν αμέσως την υπηρεσία καθαριότητας του δήμου τους. Έτσι κάνει ένας ευσυνείδητος πολίτης. Φαίνεται πως ζω σε γειτονιά .., ασυνείδητων κι αδιάφορων πολιτών.
Πριν από 3 1/2 εβδομάδες η απέναντι πολυκατοικία- με μεγάλο κήπο- έριξε το ετήσιο κλάδεμα. Τα κλαδιά αφέθηκαν δίπλα από τον κάδο απορριμάτων. Πέρασαν λίγες μέρες αλλά δεν φάνηκε κανείς από τον δήμο. Εν τω μεταξύ κάποιοι άλλοι που κλάδευαν έφεραν τα δικά τους κλαδιά και καθώς περνούσαν οι μέρες , κάποιοι έφεραν τα ...απομεινάρια της ανακαίνισης του σπιτιού τους και πριν λίγες μέρες... κάποιος έφερε το στρώμα του!! Κι έτσι δημιουργήθηκε μια μικρή χωματερή όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στη φωτογραφία!

Αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου αφού η υπόλοιπη γειτονιά αδιαφορούσε. Σκέφτηκα να τηλεφωνήσω στον δήμο αλλά θα με παρέπεμπαν από τον Άννα στον Καΐάφα και θα εκνευριζόμουν. Έτσι αποφάσισα να στείλω ένα e-mail και να επισυνάψω τη σχετική φωτογραφία. Με παίδεψε λίγο πώς θα έγραφα το κείμενο που θα συνόδευε τη φωτογραφία. Δεν ήθελα να ακούγομαι εκνευρισμένη ή οργισμένη, άλλωστε η ευθύνη ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στους αδιάφορους γείτονες που δεν είχαν ειδοποιήσει τον δήμο και τους αδιάφορους υπαλλήλους καθαριότητας που ενώ άδειαζαν καθημερινώς τον κάδο κι έβλεπαν δίπλα τη...μικρή χωματερή δεν ενημέρωσαν την υπηρεσία υπεύθυνη για τα μεγάλα σε όγκο απορρίμματα. Έτσι αποφάσισα να κρατήσω μια ουδέτερη στάση ανάμεσα σε γείτονες κι υπαλλήλους κι ''έδεσα'' το κείμενο με μια λεπτή δόση ειρωνείας. Ένα δύο εξ απαλών ονύχων ειρωνικά σχόλια. Έστειλα το mail χθες το πρωί και σήμερα πουρνό πουρνό ήρθαν και τα μάζεψαν!!!

Είμαι πάρα πάρα πολύ χαρούμενη που για πρώτη φορά στη ζωή μου , η φωνή μου ως πολίτης -εν προκειμένω δημότης- ακούστηκε!!

Ζητώ συγγνώμη για το μακρόν της ανάρτησης αλλά ήθελα να εκφράσω :
1. Τη χαρά μου!
2. Την απέχθεια μου στα σκουπίδια που μας κατακλύζουν.
3. Το θαυμασμό μου στη λεπτή ειρωνεία! Είπαμε : Τόση ...όση χρειάζεται!!

A short story about love (story)

2011-02-13T23:10:00.004+02:00

Μιας κι αύριο είναι του Άη -Βαλέντη, σκέφτηκα να σας διηγηθώ μια ιστορία...

Πριν πολλά πολλά χρόνια όταν η γράφουσα ήταν μικρή κι αγκαθένια , στη λιλιπούτεια χώρα της υπήρχαν μόνον δύο τηλεοπτικά κανάλια...Και τα δύο κρατικά. Το ένα από τα δύο αυτά κανάλια διέθετε κάτι συμπαθείς και κομψές -τουλάχιστον για τα δεδομένα της εποχής- κυρίες που ενημέρωναν τους τηλεθεατές για το πρόγραμμα των επόμενων ωρών. Έτσι ένα κρύο βράδυ κι ενώ το ημερολόγιο έδειχνε 14 του Φλεβάρη του σωτήριου έτους 19.. , βγήκε η πιο τσαχπίνα από όλες τις κυρίες που έλεγαν το πρόγραμμα , η κα. Νάκυ Αγάθου , και με το γνωστό λάγνο βλέμμα της μας ενημέρωσε ότι θα βλέπαμε την ταινία Love Story - μια ταινία που δεν είχε δει ποτέ η Crispy. Και μας προειδοποιούσε -η κα. Αγάθη- ότι η συγκεκριμένη ταινία έκανε εκατομμύρια κόσμο σε όλον τον πλανήτη να κλάψει μαύρο δάκρυ. Ναι καλά, σκέφτηκε χαιρέκακα η Crispy, σιγά μην κλάψω με μια χαζή ...ιστορία αγάπης. Ξέρετε ποια είμαι εγώ ,κα. Αγάθου μου , την προειδοποίησα. Είμαι η Crispy και ποτέ δεν κλαίω -γιατί θα μπω στην εφηβεία οσονούπω και πρέπει να δείξω ότι είμαι σκληρό καρύδι. Τι διάολο , εδώ ήμουν φόβος και τρόμος των αγοριών συμμαθητών μου, με μια ταινία...αγάπης θα έκλαιγα;....
Είδα την ταινία, η ταινία τελείωσε, κι εγώ- το σκληρό καρύδι- έκλαιγα χωρίς σταματημό! Ξύπνησαν οι γονείς μου κι εγώ χτυπιόμουν κι οδυρόμουν γιατί ο κόσμος να είναι τόσο σκληρός! Δεν μπορούσαν να με κάνουν καλά οι άνθρωποι! Έπαθα μια μικρή κατάθλιψη, αρνήθηκα να πάω σχολείο, αρνήθηκα οποιαδήποτε επαφή με τον αδυσώπητα σκληρό κόσμο , έκλαιγα , το μόνο που έκανα για μέρες ήταν να κλαίω. Να κλαίω. Να κλαίω.....

Θα μου πείτε τι σχέση έχει η ιστορία αυτή με την αυριανή μέρα. Ναι ...Χμμ.... Λοιπόν εκεί που έχετε φάει του κόσμου τις σοκολάτες και τις φράουλες με τον/την καλό/ή σας κι έχετε πιει σαμπάνια -σε ειδική συσκευασία για την ημέρα του Αη-Βαλέντη- κι έχετε, για 89η φορά, δώσει όρκους αιώνιας αγάπης και σας έρθει η όρεξη να δείτε μια ταινία.........
...............ΜΗ , σας εκλιπαρώ ΜΗ δείτε το ''Love story'' όσο κι αν σας δελεάζει ο τίτλος!
Αυτά!
Μια προειδοποίηση ήταν!!

City centre goers

2011-02-11T10:01:00.000+02:00

Την Κυριακή που μας πέρασε κατεβήκαμε απομεσήμερο στο κέντρο της πόλης. Το ΙΝΤΕΑΛ έπαιζε σε δεύτερη προβολή, και μόνο για το Σαββατοκύριακο, την ταινία ''Τα παιδιά είναι εντάξει'' . Η προβολή ήταν στις 4 , αλλά κατεβήκαμε (γράφω ''κατεβήκαμε'' γιατί το έχω συνηθίσει , δεν ξέρω αν είναι σωστό να ''κατεβαίνεις'' από τα νότια προάστια προς το κέντρο!) πιο νωρίς να περπατήσουμε σ' ένα πολύ -μα πάρα πολύ - ήσυχο κέντρο.
[ Παρένθεση: Μου αρέσει η ιδέα του να υπάρχουν σινεμά που να παίζουν ταινίες από νωρίς το μεσημέρι. Δεν εννοώ τα multiplex, εννοώ τις καθαρόαιμες κινηματογραφικές αίθουσες του κέντρου. Να μπορείς να ''χάνεσαι'' από τη βουή και την ένταση της πόλης απολαμβάνοντας μια ταινία , όχι απαραίτητα πρώτης προβολής. Να περνάς , ας πούμε, από το ΑΣΤΥ και να βλέπεις ότι στη 1 το μεσημέρι παίζει....τη ''Θηλιά'' του Χίτσκοκ για παράδειγμα! Λίγο δύσκολο βέβαια να συμβεί κάτι τέτοιο , φαντάζομαι ότι είναι ασύμφορο οικονομικά και για τους ιδιοκτήτες των αιθουσών. Μια σκέψη έκανα....]
Όπως είπα το κέντρο ήταν άδειο. Περάσαμε από το clemente στη Βουκουρεστίου κι ήταν κι αυτό άδειο. Καθίσαμε να πιούμε έναν καφέ αλλά τελευταία στιγμή αποφάσισα να δοκιμάσω σοκολάτα.....και πολύ καλά έκανα!.........
..........ΘΕΪΚΉ !!!! Από τις ωραιότερες -μάλλον η ωραιότερη- σοκολάτα ρόφημα που έχω δοκιμάσει! Ιδανική πυκνότητα , διακριτικό , εκλεπτυσμένο άρωμα, πραγματική απόλαυση! Άξιζε και το τελευταίο λεπτό από τα 5 ευρώ και 40 που κόστιζε! Ναι τόσο έχει........ 5,40 γιούροζ!!!!
Αλλά αλλού ήθελα να καταλήξω. Στο σινεμά! Πήγαμε που λέτε , είδαμε την ταινία αλλά η ευχάριστη έκπληξη ήταν μετά! Κόσμος πολύς περίμενε απ'έξω για να δει την ταινία που παιζόταν στην αμέσως επόμενη προβολή (το ''Blue Valentine'') και βγαίνοντας στην Πανεπιστημίου διαπίστωσα με χαρά ότι η πόλη είχε αποκτήσει ζωή εν τω μεταξύ! Κόσμος έτρεχε σε απογευματινές παραστάσεις, σε κινηματογράφους και θέατρα , χαλαρός και κομψός!
That's what I like!!
Α , και τη σοκολάτα του clemente εννοείται!!!

Περπατώ μες την πόλη.....

2011-02-09T09:30:00.001+02:00

...όταν η Crispy δεν είναι εδώ- γιατί γκρινιάζει πολύ βρε αδερφέ!!!!

Λοιπόν εμένα αυτός ο καιρός με φτιάχνει! Λατρεύω τούτο το αδιάκριτο φλερτ του χειμώνα με την άνοιξη, αισθάνομαι σαν να ξυπνώ από χειμερία νάρκη! Χθες την ώρα που έπεφτε ο ήλιος , ήταν υπέροχα! Το κρύο όσο έπρεπε , τόσο αναζωογονητικό...
Ξύπνησε που λέτε η Crispy και λέει να συνεχίσει τη χθεσινή.....γκρίνια!!!
Το θέμα των πεζοδρομίων σε αυτή την πόλη είναι πολύ μεγάλο καθότι...ανύπαρκτα!! Είναι τραγική η κατάσταση , κάποτε θα κάνω και φωτογραφικό αφιέρωμα για του λόγου το αληθές!
Τώρα , πέρα από τα αυτοκίνητα , τα μηχανάκια , τις αντιπροσωπείες , τα συνεργεία κλπ που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος των πεζοδρομίων , ένας πεζός έχει να αντιμετωπίσει ......τους υπόλοιπους πεζούς....που σέρνονται!!!! Όταν περπατάμε στο πεζοδρόμιο ακολουθούμε περίπου τους ίδιους κανόνες που ακολουθούν οι οδηγοί στο δρόμο. Οι βιαστικοί πάνε από αριστερά κι αυτοί που σέρνονται ....σέρνονται στα δεξιά , έτσι ώστε να αφήνουν χώρο στους μη σερνάμενους! Το καταλάβατε περίπου πώς λειτουργεί; Αλλά όχι , σε αυτή την πόλη ο σερνάμενος σέρνεται στη μέση του πεζοδρομίου -που είναι και μικρό σε πλάτος πανάθεμα το το πεζοδρόμιο! Το χειρότερο που μπορεί να σου τύχει είναι μια παρέα 3-4 σερνάμενων ατόμων που απλώνονται οριζοντίως και καταλαμβάνουν ΌΛΟ το πεζοδρόμιο!!! Ότι χειρότερο!
Ο κανόνας που είπα πιο πάνω ισχύει και για τις κυλιόμενες σκάλες του μετρό. Τόσα χρόνια το λέμε , τόσα χρόνια ακούγεται στις ανακοινώσεις , εκεί πεισματικά, κάποιοι -τι κάποιοι, πολλοί είναι- επιμένουν να μου στρογγυλοκάθονται στα αριστερά. Είπαμε , αν δεν βιάζεστε δεξιά!
Και μια και ανέφερα το μετρό, έχω να παρατηρήσω το εξής: Γιατί ο κόσμος βιάζεται να μπει στο συρμό ενώ ο κόσμος που βγαίνει από αυτόν -και προηγείται- δεν έχει ακόμη βγει;;;;; Ερωτώ η στριμμένη κι απάντηση δεν παίρνω.
Και κάτι άλλο μια κι είμαστε ακόμη στους χώρους του μετρό. Με εξοργίζει , κυριολεκτικά βγάζω καπνούς από τα νεύρα μου, όταν βλέπω 17άρες- 18άρες να παίρνουν τα ασανσέρ! Μου'ρχεται να τις βγάλω τα μαλλιά τρίχα τρίχα τις απαίδευτες , αναίσθητες νεαρές. Κρίμα τα νιάτα τους.
Απλοί κανόνες συμπεριφοράς θα διευκόλυναν τόσο πολύ την καθημερινότητα μας.....
Αλλά το ξέχασα. Ο Έλληνας είναι μάγκας και καραμπουζουκλής... Τρομάρα μας...!!!
Αχχ, γκρίνιαξα κι ησύχασα!!!!

Κι ένα τραγουδάκι από τους αγαπημένους Radio Dept.

Υ.Γ.: Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τον λειτουργικό ρόλο του goo.gl shortener;

What's up doc?

2011-02-08T08:47:00.004+02:00

Στα τέλη του προηγούμενου χρόνου είχα πάρει την απόφαση να κλείσω τούτο το μπλογκ και μάλιστα η σκέψη ήταν να το εξαφανίσω τελείως , να πατήσω ένα ωραιότατο ''delete this blog''. Η απόφαση είχε παρθεί εν θερμώ, οι λόγοι διάφοροι. Εν τω μεταξύ δεν πάτησα ποτέ ''delete'' , έμπαινα μέσα , έβλεπα τον Woody και την Diane στη φωτογραφία να πίνουν χαλαροί το κρασί τους σ'εκείνο το μπαλκόνι στο Μανχάτταν και να συζητούν περί ανέμων και υδάτων κι είχε αρχίσει να μου λείπει η ψιλή κουβέντα μαζί σας. Οι μέρες περνούσαν, δειλά δειλά ξεκίνησα να κάνω κάποιες αναρτήσεις, οι αναγνώστες αυξήθηκαν ...κι ήρθε κι ένα βραβείο! Να ευχαριστήσω κι επίσημα λοιπόν την setty lepida για τη βράβευση!
Και τώρα , λέει, σύμφωνα με το καταστατικό της βράβευσης πρέπει να πω 7 πράγματα για τον εαυτό μου - μπορεί κάποιος να μου πει γιατί αυτές οι βραβεύσεις επιβάλλουν να μιλάς για τον εαυτό σου;;;

1. Είμαι πολύ ντροπαλός άνθρωπος.
2. Ξεκινώ τη μέρα μου μ'ένα φλιτζάνι καφέ και την τελειώνω μ'ένα ποτήρι κρασί.
3. Απεχθάνομαι την αγένεια. Δεν αντέχω τους αγενείς ανθρώπους και δυστυχώς στα μέρη μας υπάρχουν πολλοί. (Το αστείο είναι ότι σε αυτή τη χώρα , υπάρχουν αγενείς πωλητές!!!)
4. Μου αρέσει να τρώω κι ως εκ τούτου τρώω πολύ κι ως εκ τούτου πρέπει να γυμνάζομαι για να διατηρούμαι σε λεπτά προς κανονικά επίπεδα, ως εκ τούτου περπατώ και τρέχω πολύ -μισώ τα γυμναστήρια - κι ως εκ τούτου....είμαι πολύ απογοητευμένη από την κατάσταση των πεζοδρομίων σε αυτήν την πόλη!!! Απλά δεν υπάρχουν!! Κι αν υπάρχουν καταλαμβάνονται από αυτοκίνητα και συνεργεία (στη Γερουλάνου στην Αργυρούπολη προχώρησαν σε ανάπλαση του πεζοδρομίου προσθέτοντας ποδηλατόδρομο. Ε λοιπόν χθες , ένα συνεργείο είχε απλώσει 3-4 αυτοκίνητα σε ποδηλατόδρομο & πεζοδρόμιο κι αναγκάστηκα να βγω στο δρόμο για να συνεχίσω!!) Γκρρρρρ!
5. Η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να αποκτήσω κάποτε ένα σπίτι by the sea....
6. Βαριέμαι αφάνταστα ορισμένα πράγματα. Όπως για παράδειγμα την .....έντεχνη ελληνική μουσική σκηνή!!!!! (ιδιαίτερα αυτή που ξεπήδησε από τη δεκαετία του 90 και μετά ). Από τις πρώτες νότες με πιάνει υπνηλία!!! Επίσης βαριέμαι τις ατέλειωτες πολιτικές , φιλοσοφικές και διάφορες συζητήσεις που ουσιαστικά δεν οδηγούν πουθενά , απλά να λέμε κάτι να περνά η ώρα , να το παίζουμε διανοούμενοι της Rive Gauche!
7. Τώρα που είπα ''διανοούμενοι'' έχω να σας αποκαλύψω ότι είμαι μεγάλη απάτη! Τάχα μου , τάχα μου το παίζω της κουλτούρας και των τεχνών (και να'σου η Crispy στο Maxxi museum , μα ποιον δουλεύεις καλή μου;;;) αλλά χθες το βράδυ αντί να κάτσω να δω το ''Θωρηκτό Ποτέμκιν'' του Αϊζενστάιν έκατσα κι είδα μια αμερικανιά το ''The core'' -και το διασκέδασα κιόλας!!! Κι αντί να κάτσω να διαβάσω κάνα κλασικό συγγραφέα - ξεπέταξα 2-3 στην εφηβεία μου κι αυτό ήταν!!!- κάθομαι και μυξοκλαίω ακόμα , μετά από 3 χρόνια, επειδή ο Ian Rankin συνταξιοδότησε τον πολυαγαπημένο μου John Rebus!!! Έλεος Crispy , δεν μας παρατάς!!!
Πριν σας παρατήσω πρέπει λέει να δώσω το βραβείο σε άλλους . Θα το δώσω λοιπόν στις:

foteini γιατί είναι ανήσυχο πνεύμα και πολύ ταλαντούχα ...κι ακούμε πάνω κάτω την ίδια μουσική!!
emmanouela γιατί με παρασύρει ο ενθουσιασμός της κι η θετική της ενέργεια! (το βραβείο πάει και στα δύο της μπλογκ)
και στη Δέσποινα που είναι καινούργια στο κουρμπέτι του blogging!

Και σας αφήνω μ'ένα τραγούδι που μου έχει κολλήσει στο inner playlist:

It's cosy time!

2011-02-04T14:09:00.001+02:00

Χθες με την κακοκαιρία που ενέσκηψε στην πόλη , ήταν μια ιδανική μέρα για ...cocooning!
( Αλλά για ευνόητους λόγους βγήκαμε , δουλέψαμε, γίναμε μούσκεμα και ...γυρίσαμε)
Σε τέτοιες κακοκαιρίες , με φαντάζομαι να ζω σε μέρη που τους πάει πολύ ο χειμώνας -προφανώς η Αθήνα δεν συγκαταλέγεται στα μέρη αυτά. Κι ότι ζω σε εκπληκτικά σπίτια ή διαμερίσματα που έχω δει κατά καιρούς σε ταινίες ή σειρές.
Σας δίνω μερικά παραδείγματα:

Ξεκινάμε από την Αγγλία:
Έχουμε το καταπληκτικό διαμέρισμα από την ταινία του Woody Allen ''Match point'' (γενικά ο Woody διαλέγει ωραία διαμερίσματα!)

όπου έχουμε κι άπλετη θέα στον ''dirty old river''.

Μετά είναι εκείνο το γλυκό cottage της Kate Winslet στην ταινία ''The holiday''

...αυτό βρίσκεται στο Surrey.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού , έχουμε το φοβερό houseboat του Τom Hanks στην ταινία ''Sleepless in Seattle''

Στη Νέα Υόρκη , το μικρό αλλά λειτουργικό διαμέρισμα της Carrie (μία είναι η Carrie!!)

Και το γλυκύτατο διαμέρισμα της Meg Ryan στο ''You've got mail''

Κι ένα τραγούδι με τον Nat King Cole - η φωνή του οποίου είναι τόσο ...cosy!!

Είναι ή δεν είναι....;

2011-01-31T11:33:00.000+02:00

Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες πόσες φορές έχουμε ακούσει στη ζωή την προτροπή ''Κάνε υπομονή''. Πόσες φορές μας ζήτησαν, μας συμβούλεψαν , μας πρόσταξαν , μας ανάγκασαν να κάνουμε υπομονή , υπομονή , υπομονή........υπομονή. Αμέτρητες φορές. Και πόσες φορές εμείς προτρέψαμε άλλους να κάνουν το ίδιο.
Κι αναρωτιόμουν:
Τελικά είναι η υπομονή αρετή; Αξίζει τον κόπο να είμαστε υπομονετικοί; Εξαντλείται η υπομονή; Μήπως πρέπει να ζητάμε οριοθέτηση του χρόνου όταν μας ζητούν υπομονή;
Σας δίνω ένα παράδειγμα:
Υπάλληλος σε εφορία
-Κάντε υπομονή κυρία μου!
-Για πόσο;
-Τι εννοείτε;
-Εννοώ για πόση ώρα να κάνω υπομονή!
-Σας παρακαλώ αφήστε με να κάνω τη δουλειά μου!
Με τη συγκεκριμένη απάντηση μας ζητά να κάνουμε ιώβεια υπομονή.

Μετά υπήρχε ένα τραγουδάκι που έλεγε
''Υπομονηηηηηηηηηηή , υπομονηηηηηηηηηηή , κι ουρανός θα γίνει πιο γαλανοοοοοοοοοοοοός''

Boredom vs. Chaos

2011-01-28T14:18:00.001+02:00

Τις προάλλες έπρεπε να κάνω μια δουλειά στο σπίτι (συγκεκριμένα να φτιάξω τα ντουλάπια της κουζίνας. Η κουζίνα εκ πρώτης όψεως μοιάζει τακτοποιημένη και χαριτωμένη , όταν όμως ανοίξεις τα ντουλάπια έχεις να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση που ούτε η θεωρία του Χάους δεν μπορεί να εξηγήσει!)

Με ρώτησε ο σύντροφος:
-Θα φτιάξεις τα ντουλάπια;
-Α , μπα....Βαριέμαι...
- Μπορείς να μου πεις τι δεν βαριέσαι να κάνεις;
Στο σημείο αυτό το πρόσωπο μου έλαμψε , έφυγε κάθε ίχνος κατήφειας κι αυθόρμητα απάντησα:
-Δεν βαριέμαι .....

....να διαβάζω

....να βλέπω ταινίες

....να μαγειρεύω!

Και τα τρία πάντα με τη συνοδεία καλού κόκκινου κρασιού!
Cheers!

Το inner playlist για κάποιο ανεξήγητο λόγο παίζει :

Το τραγούδι αφιερώνεται στον κύριο που κάνει τις περίεργες ερωτήσεις (όπως ας πούμε ''τι δεν βαριέσαι να κάνεις;''!!) , που λατρεύει το Λονδίνο και που τυγχάνει να έχει τα γενέθλια του σήμερα!!!

MAXXImu(seu)m

2011-01-23T19:40:00.001+02:00

Ο κύριος στόχος του ταξιδιού μας στη Ρώμη, στις αρχές του χρόνου, ήταν η επίσκεψη στο νέο απόκτημα της πόλης , το μουσείο MAXXI

Ήταν η πρώτη φορά που θα επισκεπτόμουν κτήριο το οποίο έχει σχεδιάσει η διάσημη Ιρακινή αρχιτέκτονας Zaha Hadid.

Οφείλω να ομολογήσω ότι γνωρίζω ελάχιστα περί αρχιτεκτονικής και κυρίως περί μοντέρνας τέχνης....

Από την άλλη , οφείλω να ομολογήσω ότι πέρασα πολύ καλά περπατώντας μέσα στο εκπληκτικό αυτό κτήριο κι ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα -κι ενίοτε πολύ παράξενα- εκθέματα.

Χωρίς να μπορώ να την αποσαφηνίσω καλά , αυτό που μου αρέσει στην σύγχρονη τέχνη είναι ότι ακούγεται , μεταμορφώνεται ,

και σε πολλές περιπτώσεις ζητά τη δική σου συμμετοχή , ενώ άλλοτε γίνεσαι ένα μέρος του εκθέματος.

Όσο για το κτήριο είναι μια εμπειρία από μόνο του.

Νιώθω πραγματικά ευτυχής που βρέθηκα μέσα σ'ένα τέτοιο κτήριο (Έχω μια περίεργη συνήθεια. Μου αρέσει να κοιτάζω ....κτήρια με τις ώρες!

Όπου κι αν είμαι ψάχνω για όμορφα κτήρια )

Αλλά το μουσείο MAXXI είναι το πλέον διαφορετικό , και σε κάποια σημεία του...

...το πλέον συναρπαστικό κτήριο που έχω επισκεφθεί!

The city in the sea

2011-01-20T07:51:00.000+02:00

Χθες προέκυψαν κάποιες ακυρώσεις - τα περισσότερα παιδιά είναι κρεβατωμένα αυτές τις μέρες , περαστικά τους.
Είπα να εκμεταλλευτώ το κενό, φόρεσα την υπέρκομψη ολοκαίνουργια φόρμα μου και περπάτησα μέχρι το Φάληρο.
Εκείνη τη στιγμή που έφτασα στην παραλία, η μπαγκατέλα που κατ'ευφημισμό ονομάζω MP3 , έπαιζε τούτο το τραγούδι.

Για κάποιο λόγο έμοιαζε να είναι το σωστό τραγούδι τη σωστή στιγμή. Ο ήλιος έλαμπε , η ατμόσφαιρα ήταν πεντακάθαρη , ο ορίζοντας απλωνόταν μπροστά μου, ο κόσμος ήταν χαλαρός ........
Είναι από εκείνες τις φορές που πραγματικά νιώθει κανείς ευτυχισμένος που ζει σε τούτη την πόλη....
Κι οι μέρες σιγά σιγά μεγαλώνουν......

To open the shop.....or not?

2011-01-12T22:35:00.000+02:00

....That is the question!

Όχι , κυρίες και κύριοι , δεν είναι διαδήλωση του ΠΑΜΕ επί της Ερμού!

Είναι λυσσασμένοι Ρωμαίοι και τουρίστες που έχουν εφορμήσει στη via Condotti για αδυσώπητο shopping!

Εεεεε , χμμμμ , κυρά Crispy δεν είχες πει ότι θα έκλεινες δια παντός τις πύλες τούτου του blog;
Καλά , καλά , φεύγω!

A , παρεμπιπτόντως , η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 3:37 το απόγευμα ημέρα Κυριακή , τη δεύτερη μέρα του σωτήριου έτους 2011!

Last orders...

2010-12-30T07:47:00.000+02:00

Για σήμερα έχουμε ευχές....

....κι ένα resolution (κατά κάποιον τρόπο)

Μια κι η γράφουσα θα είναι εκτός τις επόμενες μέρες , αναρτά το ευχητήριο ποστ από σήμερα!

Λοιπόν αγαπητές/αγαπητοί μου,

Εύχομαι για το νέο -μνημονιακό!!!- έτος 2011 υγεία πρώτα απ'όλα. Όχι , μην σας φαίνεται τετριμμένη η ευχή. Να μην ξεχνάτε να προσέχετε τον εαυτό σας κι όσο κι αν καλλιεργείτε το πνεύμα σας -κυρίως εσείς οι ιντελλεκτουέλ- μην αμελείτε ...τον οίκο του (Μα τι λέω;;;). Τουτέστιν , να περπατάτε που και που - Αυτή είναι η συμβουλή της ημέρας!
Πάμε παρακάτω:
Εύχομαι αντοχή και υπομονή! Πού θα πάει , κάποτε θα ξεμπερδέψουμε με την Τρόικα , το ΔΝΤ και το Μνημόνιο. Δεν ξέρω για πιο λόγο -ποτέ δεν δήλωσα διδάκτωρ του LSE -αλλά όταν διάφοροι γνωστοί, συγγενείς ή φίλοι, με συναντούσαν, ζητούσαν αγωνιωδώς τη γνώμη μου για την οικονομική κατάσταση της χώρας και πότε θα τελειώσουν όλα αυτά! ''Σε 10 χρόνια ακριβώς'' απάντησα σε πάμπλουτη θεία και την άφησα με ανοιχτό το στόμα να με κοιτά έντρομη...!
Κυρίως όμως εύχομαι:
Να μην χάσετε την αισιοδοξία και το κέφι σας! Δε βαριέστε , θα επιβιώσουμε......

Α, ναι! Και το resolution που λέγαμε.
Το blog τούτο σταματά τη λειτουργία του! Κατόπιν αυστηρής αυτοκριτικής....με απέλυσα! -Στις 07/01/11, μόλις επιστρέψει η γράφουσα, κλείνει οριστικά κι επίσημα τις πύλες του -σνιφ! σνιφ! λυγμ! λυγμ!
Ναι,χμμμ..., εντάξει για να είμαι ειλικρινής , όταν κάνω αυτοκριτική είμαι αθεράπευτα επιεικής, οπότε δεν είναι αυτή η βασική αιτία!
Κι έτσι , ναι το ομολογώ, φταίει η γενικότερη κατάσταση. Για να μην πολυλογώ , διαβάζοντας τέτοιες ειδήσεις ( εδώ κι εδώ ) αναρωτιέσαι πού στο διάολο οδεύει αυτή η χώρα. ....Κι αναπόφευκτα το κύμα απογοήτευσης σε παρασέρνει....
Τέλος πάντων....
Αυτά!

Καλή χρονιά σε όλους!

Κι η μέγιστη ευχή:
Όπως λέει και το τραγούδι το οποίο αφιερώνεται σε όλους εσάς , να προσπαθείτε να μένετε ''young at heart''!

ΥΓ: Α, μην ξεχάσω! Θα συνεχίσω να μιλώ για φαγητό εδώ και κάθε δεύτερη ανάρτηση θα μιλώ για ταινίες εδώ. Ναι , ξέρω , η χαρά κράτησε λίγο!!!!!!!!!

ΥΓ2: Η φωτογραφία που έβαλα είναι η αγαπημένη μου για το 2010. (Από το site του National Geographic)

Blame it on....

2010-12-26T19:11:00.000+02:00

....the bloody hangover!!

Είχα σκοπό να σας βάλω αυτό το πολύ ωραίο χριστουγεννιάτικο τραγούδι από τον Sufjan Stevens χθες ανήμερα των Χριστουγέννων ...όπως άρμοζε...
Αλλά ''un hangover (διαβάζεται ανγκοβέρ!) tres terrible mes cheris/cheries'' , μου επέτρεψε μηδενική διαδικτυακή δραστηριότητα.
Το τραγουδάκι είναι όμως πανέμορφο όπως και το βίντεο που το συνοδεύει , οπότε δε βαριέστε, σας το παρουσιάζω σήμερα.
Ελπίζω να περνάτε όλοι καλά αυτές τις μέρες. Να τρώτε με σύνεση και να....χμμμμ.....να πίνετε με σύνεση , άντε ένα δυο ποτηράκια παραπάνω!

Δύσκολοι καιροί.....

2010-12-22T15:13:00.001+02:00

......για Αη Βασίληδες...!

Ερωτήσεις....

2010-12-21T09:00:00.001+02:00

......που σου υποβάλλουν εν καιρώ κρίσης:

1. Συγγενείς και φίλοι: ''Πόσα σου έκοψαν;'' Πολύ διακριτική ερώτηση, δε λέω. Αν τυχόν κάνεις το λάθος και τους απαντήσεις ''Τίποτα'' , θα σου τη ρίξουν τη μπηχτή κοιτώντας σε χαιρέκακα : ''Θες να πεις, τίποτα ακόμη''

2. Μαθητές : Η ερώτηση που τους καίει περισσότερο δεν είναι πώς θα βρούνε τη λύση της άσκησης αλλά: ''Κυρία , πότε αρχίζουν οι εκπτώσεις;'' Με μεγάλη μου λύπη τους απαντώ ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία οι -πολυπόθητες- εκπτώσεις αρχίζουν προς το τέλος της κάθε σεζόν.
Αν και ......Μεγάλο πολυκατάστημα του κέντρου έχει .....λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα.....προσφορές! (Σημεία των καιρών της κρίσης!)

Και το χριστουγεννιάτικο τραγούδι της ημέρας , που δεν είναι ακριβώς τραγούδι αλλά απόσπασμα από το αγαπημένο μου κόμικ ever!

The season of the witch

2010-12-19T15:39:00.000+02:00

Στην προηγούμενη ανάρτηση έγραφα για τον μαθητή εκείνο που με αποκάλεσε ''Εφιάλτη των μικρών παιδιών''. Η δήλωση του μ'έβαλε σε σκέψεις. Δεν αναρωτήθηκα γιατί το είπε -διότι δικαίως ξέσπασε το παιδί!- αλλά αναρωτήθηκα ποιος ήταν ο δικός μου εφιάλτης όταν ήμουν μικρό παιδί.
Η φιγούρα που πραγματικά στοίχειωσε τα παιδικά μου χρόνια δεν ήταν μια δασκάλα αλλά.............

...........η αποκρουστική μάγισσα που εμφανιζόταν στην ταινία ''Ο Μάγος του Οζ'' !!! Τούτο το πανέμορφο μιούζικαλ του 1939 ήταν για μένα , τότε σαν παιδί , μια ...ταινία τρόμου! Δεν άντεχα να τη βλέπω όλη -μου πήρε χρόνια για να μάθω πώς τελειώνουν οι περιπέτειες της Ντόροθι- κι η φιγούρα της κακιάς μάγισσας στοίχειωνε για πολύ καιρό τους παιδικούς μου εφιάλτες!

Για να είμαι ειλικρινής, έχουν περάσει τόσα χρόνια κι ακόμα κάτι με πιάνει όταν βλέπω τη ''wicked witch of the west'' να πετά πάνω στο σκουπόξυλο της!

Φαίνεται πως κάποιοι παιδικοί εφιάλτες αντέχουν στο χρόνο...!

Εδώ μπορείτε να δείτε μια χαρακτηριστική σκηνή από την ταινία.

Short cuts

2010-12-17T09:23:00.001+02:00

Στιγμιότυπα των προηγούμενων ημερών.

Και νυχτών!
Καμιά φορά είμαι τόσο κουρασμένη που δεν με παίρνει ο ύπνος! Στροβιλίζομαι στο κρεβάτι , προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου να αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα. Μάταια....
Έτσι και χθες τη νύχτα με βρήκε το ξημέρωμα να ψάχνω για resolutions για τη νέα χρονιά. Κατά τις 5:30 άκουσα κάποιον να περνά κάνοντας ...jogging! Πραγματικά απορώ ποιος είναι αυτός που αφήνει τα ζεστά κλινοσκεπάσματα για να βγει στο κρύο αξημέρωτα και να αρχίσει να τρέχει! Ξαναπέρασε μετά από 10 λεπτά πάλι. Άραγε να υποφέρει από αϋπνίες;

Σε χθεσινό μάθημα είχα αρχίσει να βροντώ και να αστράφτω με τα επιπόλαια λάθη ενός μαθητή. Σε κάποια φάση δεν άντεξε το καημένο και γύρισε και μου φώναξε: ''Κυρία , είστε ο εφιάλτης των μικρών παιδιών''!!! Μετά γύρισε στο τετράδιο του και συνέχισε να λύνει τις ασκήσεις του...Σωστά αυτή τη φορά...!

Πέθανε ο γνωστός σκηνοθέτης Blake Edwards. Όλοι αγαπήσαμε τις ταινίες που γύρισε με τον Peter Sellers : ''The Party'' κι η σειρά ταινιών με τον Ροζ Πάνθηρα. Για μένα όμως η ταινία του Blake Edwards που αγαπώ περισσότερο είναι το ''Breakfast at Tiffany's'' . Δεν ξέρω αν αγαπάτε κάποιες ταινίες τόσο πολύ που θα μπορούσατε να τις βλέπατε κάθε μέρα. Αυτό συμβαίνει για μένα για τούτη την ταινία. Τη λατρεύω.

Μια πολύ ωραία σκηνή από την ταινία:

*******************************************************************

Και το χριστουγεννιάτικο τραγούδι της ημέρας:

Με την υπέροχα σέξι φωνή της Julie London ''I'd like you for Christmas''...... On the rocks!!!!

*********************************************************************
Έκτακτο παράρτημα!

Μπορεί κάποιος να μου πει τι μέρα είναι σήμερα;;;;;;
Πήγα στο περίπτερο κι εκεί βρήκα κρεμασμένες εφημερίδες της Παρασκευής ... Και του Σαββάτου.......Και της Κυριακής!!!!!!!!
Συνεννόηση ''τσιμέντο'' στην ΕΣΗΕΑ!!! Εύγε παίδες! Και μετά αναρωτιέστε γιατί πάνε κατά διαόλου οι κυκλοφορίες των εφημερίδων σας!

It 's coffee time!!! Yeah!!!

2010-12-16T08:50:00.000+02:00

Στο βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες (βλέπε δεξιά στήλη) ο συγγραφέας περιγράφει την επίσκεψη του κεντρικού του ήρωα σ 'ένα καφέ μπαρ στην Μπολόνια.

''Είχε ακουμπήσει τους αγκώνες του στον πάγκο του μπαρ και καθρεφτιζόταν πάνω στο νίκελ της μηχανής του καφέ , μιας Βιτόρια τόσο επιβλητικής όσο κι ο λέβητας μιας ατμομηχανής. Κάτω από ένα γυαλιστερό αετό που κούρνιαζε στον τρούλο της, ο μπάρμαν με άσπρη στολή έσφιγγε τις στρόφιγγες ενός στριφτού βραχίονα, φυλακίζοντας μέσα το διαπεραστικό , πικρό και κάπως μεταλλικό άρωμα του καφέ .''..............''Ο Ντε Λούκα ανασήκωσε τους ώμους. Από τη Βιτόρια βγήκαν ζεστοί ατμοί καφέ, που τον έκαναν να ξεροκαταπιεί. Άκουγε τον Πουλιέζε με προσοχή , αλλά δεν μπορούσε να ξεκολλήσει το βλέμμα από το σκούρο ρυάκι που είχε αρχίσει να ρέει μέσα στα λευκά φλιτζάνια γουργουρίζοντας.''...............''Είχε έρθει ο καφές και το φλιτζάνι έκανε τσακ τεμπέλικα πάνω στο πιατάκι''

Διαβάζοντας το απόσπασμα αυτό μου ήρθε η τρελή επιθυμία να πιω ένα εσπρέσσο. Δυστυχώς ήταν περασμένα μεσάνυχτα κι έτσι , κλείνοντας το φως, αρκέστηκα να υποσχεθώ στον εαυτό μου έναν περιποιημένο καφέ το επόμενο πρωινό. Όπως κι έγινε!

Η υπέροχη Julie London τραγουδά .....''Black coffee'' με την τόσο σέξι φωνή της!

Talk about bad luck!!!

2010-12-13T10:06:00.000+02:00

Τη μία και μοναδική -μέχρι στιγμής!- μέρα που χιόνισε στην Αθήνα , εγώ έπρεπε να βρίσκομαι εκτός πόλης!! Αποσβολωμένη κοιτούσα τις εικόνες στην τηλεόραση και σιχτίριζα το...bad timing!
Βέβαια στην επιστροφή πρόλαβα λίγο -πολύ λίγο- χιόνι στις άκρες της Αττικής Οδού. Μετράει; Όχι , δεν μετράει , γι'αυτό αγαπητέ καιρέ σε εκλιπαρώ...

...... let it snow , let it snow , let it snowwwwwwwwwwww!!

Blimey!

2010-12-10T09:16:00.000+02:00

Συνεχίζουμε και σήμερα την περιήγηση μας στις πρωτεύουσες της Γηραιάς Ηπείρου.

Χαμός στο Λονδίνο χθες με τις διαδηλώσεις των φοιτητών!
Μέχρι και στους Cam & Charlie επιτέθηκαν οι φοιτητές- εμ , δεν είναι και λίγο να σου τριπλασιάζουν τα δίδακτρα!
Η έκφραση της Cam είναι όλα τα λεφτά!! (Η φωτογραφία είναι από το site της Guardian)

Πίσω στα δικά μας τώρα....
.....Ναι ...........Χμμμμμμμ..........................Αχααα.......................

Χθες έβλεπα μια ταινία και κάπου ακουγόταν η φράση ''Rise and shine'' .Κι έτσι θυμήθηκα το ομώνυμο ωραίο τραγουδάκι των συμπαθέστατων Σουηδών Cardigans.

Paris a la neige!

2010-12-09T12:34:00.000+02:00

Το Παρίσι ντύθηκε στα λευκά και του πάει πολύ! Έγινε ακόμα πιο γοητευτική η Πόλη του Φωτός , παρόλο που για λίγο χάθηκε ο Πύργος του Άιφελ και κυρίως έγινε της ...putain στους δρόμους γύρω από την πόλη!!
Στα μέσα Φεβρουαρίου που επισκέφτηκα το Παρίσι , στο ''τσακ'' δεν το πρόλαβα στα λευκά - είχε ενσκήψει χιονοθύελλα την προηγούμενη μέρα όμως την επόμενη που φτάσαμε εμείς, μόνο κάτι απομεινάρια χιονιού είχαν ξεμείνει στην άκρη των πεζοδρομίων...και στα νεκροταφεία...!
Από την άλλη -αν το καλοσκεφτεί κανείς- δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο να προσπαθεί να προσγειωθεί ένα αεροπλάνο εν μέσω χιονοθύελλας! Ή εξαιτίας της κακοκαιρίας , στον πίνακα ανακοινώσεων στο αεροδρόμιο, δίπλα στην πτήση σου να αναβοσβήνει η ένδειξη...delayed! Ή ακόμα χειρότερα...cancelled!!!
Αχχχχ , πολύ θα ήθελα να ήμουν στο Παρίσι αυτές τις μέρες...!

Να περπατώ στο χιόνι....
Να τρώω macarons....Ή buche de noel μια και πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!
Να πίνω κόκκινο κρασί και champagne...

Θα μου πείτε : Crispy , αυτά μπορείς να τα κάνεις κι εδώ!

Ναι , δε λέω... Μείον το χιόνι - αλλά κάτι μας υποσχέθηκαν για το Σ/Κ.
Μείον την Monmartre,
το Marais,
τη Rive Gauche,
τα cosy bistrots.....

(Η φωτογραφία είναι από τη wikimedia)

Actually.....

2010-12-08T07:58:00.002+02:00

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή - Χριστούγεννα γαρ- δεν χάνω την ευκαιρία να βλέπω την ταινία Love actually !
Για τους εξής λόγους :

* Είναι γυρισμένη στο Λονδίνο.
* Για τις σκηνές στο αεροδρόμιο του Χίθροου στην αρχή και το τέλος της ταινίας.
* Είναι ρομαντική και ταυτόχρονα αστεία - οι Άγγλοι πετυχαίνουν καλύτερα αυτόν τον συνδυασμό απ'ότι οι Αμερικανοί!
* Παίζει ο Hugh Grant
* Κι η Emma Thompson
* Κι o Collin Firth
* Ο Alan Rickman
* Κι ο Rowan Atckinson
* Ο Liam Neeson
* Κι η Laura Linney!
- Δυστυχώς εμφανίζεται κι η Keira Knightley!

Στην ταινία ακούγονται πολλά κι όμορφα τραγούδια (με κορυφαίο το ''Both sides now'' της Joni Mitchell , σε μια φορτισμένη συναισθηματικά σκηνή) . Και κάποια χριστουγεννιάτικα - τα οποία όμως εκτάκτως θα αγνοήσω! Κάπου στην ταινία ακούγεται ένα τραγούδι με τίτλο ''Bye bye baby'', το οποίο τραγουδά ένα ανεκδιήγητο σκωτσέζικο συγκρότημα που λεγόταν Bay City Rollers! Νάτοι ( μα τι κομψοί , μα τι στυλ! Αυτά τα κοντά τους παντελόνια....Μένω άφωνη!!) λοιπόν να τραγουδούν αυτό το συμπαθέστατο κατά τ'άλλα τραγουδάκι! (Τους συγχωρούμε τα στυλιστικά ατοπήματα - δεκαετία του 70 βλέπετε!)

80s Christmas

2010-12-07T13:47:00.000+02:00

Παρατηρώ αυτές τις μέρες τους στολισμούς στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλα αυτά -ιδιαίτερα τα παραφορτωμένα μπαλκόνια- μου θυμίζουν εκείνη την ταινία από την δεκαετία του 80 με τον Chevy Chase το National Lampoon's Christmas Vacation (ε.τ.''Τα Χριστούγεννα του τρελού θηριοτροφείου'') !!!

Αν θυμάστε , ο κος. Γκριζγουόλντ κάνει τα πάντα για να είναι πολύ ξεχωριστά εκείνα τα Χριστούγεννα. Όμως λίγο απέχει από την απόλυτη καταστροφή, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον στολισμό του σπιτιού!

Λοιπόν , αποφάσισα από σήμερα να κάνω ένα αφιέρωμα σε χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Λέω να ξεκινήσω με ένα εντελώς ''ξενερωτικό'' τραγουδάκι που σε κάποια μακρινή ηλικία όταν ακόμα φορούσαμε γυαλιά και σιδεράκια και διαβάζαμε Μανίνα , Κατερίνα και...Μπλεκ, είχαμε λιγωθεί ακούγοντας το!!

Άσε μας βρε Michael , μου πήρες τα αυτιά!! Και τα μάτια ! Τι ''στυλ'' που είχαν εκείνα τα 80s! Αξεπέραστα!

Happy hour!

2010-12-05T15:35:00.000+02:00

Συνεχίζοντας απτόητη την πνευματική μου κατάπτωση (δεν είναι τυχαίο ότι οι στατιστικές του μπλογκ έχουν χτυπήσει κόκκινο! Αν ήμουν διευθυντής τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού σταθμού θα με είχα απολύσει!) .....
....Τι έλεγα; Α , ναι! Για την πνευματική μου κατάπτωση... Γυρνώντας σπίτι ένα βράδυ μες την σύγχυση (2η παρένθεση. Η εβδομάδα που πέρασε είχε πολύ εκνευρισμό , πολλή απογοήτευση , πολλά νεύρα και...πολλή υγρασία!) έβαλα να δω ειδήσεις στο star ( 3η παρένθεση: Λιθοβολήστε με αλλά δεν άντεχα να ακούσω ούτε λέξη για μνημόνια, Μέρκελ κλπ) κι εκεί στις ειδήσεις του star είχαν ένα ενθουσιώδες ρεπορτάζ για τα μπαρ , club , καφετέριες κλπ που έχουν υιοθετήσει λόγω κρίσης το ...happy hour!!! Ένας θεσμός που υπάρχει χρόνια στο εξωτερικό, εμείς τον ανακαλύψαμε τώρα με την κρίση!
Σωπάτε βρε παιδιά!
Αλλά κάλλιο αργά...!

Best wishes , old chap!

2010-12-01T07:16:00.002+02:00

I love the rain - it washes memories off the sidewalk of life.

Allan: What are you doing Saturday night?
Museum Girl: Committing suicide.
Allan: What about Friday night?

Death should not be seen as the end, but as a very effective way to cut down expenses.

To you, I'm an atheist; to God, I'm the loyal opposition.

[watching Central Park runners]
Look at all these people, trying to stave off the inevitable decay of their bodies.

Millions of books written on every conceivable subject by all these great minds and in the end, none of them knows anything more about the big questions of life than I do ... I read Socrates. This guy knocked off little Greek boys. What the Hell's he got to teach me? And Nietzsche, with his theory of eternal recurrence. He said that the life we lived we're gonna live over again the exact same way for eternity. Great. That means I'll have to sit through the Ice Capades again. It's not worth it. And Freud, another great pessimist. I was in analysis for years and nothing happened. My poor analyst got so frustrated, the guy finally put in a salad bar. Maybe the poets are right. Maybe love is the only answer.

Nothing's wrong with science. Ya know, between, between air conditioning and the Pope, I'll take air conditioning.

The man who said "I'd rather be lucky than good" saw deeply into life. People are afraid to face how great a part of life is dependent on luck. It's scary to think so much is out of one's control. There are moments in a match when the ball hits the top of the net and for a split second it can either go forward or fall back. With a little luck it goes forward and you win. Or maybe it doesn't and you lose.

Sex is better than talk. Ask anybody in this bar. Talk is what you suffer through so you can get to sex.

Happy 75th Birthday!

Καλό μήνα σε όλους!

Υποσχέσεις

2010-11-28T10:47:00.001+02:00

Υπόσχομαι ότι δεν θα ασχοληθώ ξανά με:

1. Το weathergirl Πετρούλα. Αν και ...έμαθα το εξής : Η Πετρούλα έχει ανοίξει tattoo shop στο Πασαλιμάνι!!!

2. Την Τρόικα και τον ''Mr. Blue eyes'' . Αν και....έχω την εντύπωση ότι την έχουν καταβρεί εδώ στη λιλιπούτεια χώρα μας οι εκπρόσωποι του Δ.Ν.Τ. και δεν περνάνε καθόλου άσχημα. Σπίτι στην ακριβότερη οδό της πόλης , βόλτες στο Γκάζι....Pas mal..!

3. Τον κο. Πάγκαλο. Όχι μόνο το υπόσχομαι αλλά ορκίζομαι ότι δεν θα ασχοληθώ ξανά μαζί του.

Αντίθετα θα ασχοληθώ με τις 4 μεγάλες αγάπες:

Βιβλία : Η χαλαρότητα μιας φθινοπωρινής Κυριακής ευνοεί την ανάγνωση. Και παράλληλα με το βιβλίο που διαβάζω , θα θυμηθώ ξανά το βιβλίο του Νίκου Δήμου ''Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας''
Σινεμά: Είδα την νέα ταινία του Mike Leigh , θα δω και την ιρλανδική ''Ολική έκλειψη'' (έχω αδυναμία στα φαντάσματα κι η ταινία υπόσχεται... ότι διαθέτει μερικά!)
Μουσική : Ακούω τα podcast των Δημητρακόπουλο και Νένε στο site της Athens Voice.
Φαγητό: Έψησα πουρνό πουρνό ένα ωραιότατο σταφιδόψωμο!

Και καταστρώνω σχέδια για έτερη αγάπη : Ταξίδια!

Σήμερα κλείνουμε το αφιέρωμα στο ιρλανδικό τραγούδι με δύο εκπροσώπους της. Το πρώτο τραγούδι είναι με τη φοβερή και τρομερή Ιρλανδή που ακούει στο όνομα Roisin Murphy -εδώ με τους Moloko

Το δεύτερο τραγούδι είναι με τους Ιρλανδούς My bloody Valentine , κι είναι για την Φ - για τη συζήτηση που είχαμε προχθές περί ''τραχιάς κιθάρας''!

Και τελειώνουμε με το ηθικό δίδαγμα της εβδομάδας

Make love...

Η δήλωση της εβδομάδας

2010-11-26T14:12:00.000+02:00

Η δήλωση της εβδομάδας ανήκει -σε ποιον άλλον;- στον συνήθη ύποπτο , κο. Πάγκαλο.

''Το μνημόνιο είναι ευτυχία''

Τι να σας πω , κε.Πάγκαλε . Από την πολλή ευτυχία , αποφάσισα να σας αφιερώσω ένα τραγουδάκι ...εγώ , οι πανευτυχείς συμπατριώτες μου κι οι εξίσου ευτυχείς Ιρλανδοί!

Cheers!

Προσοχή στους στίχους ,κε.Πάγκαλε!

It's Thursday and I'm thinking.....

2010-11-25T07:55:00.000+02:00

....of the crisis!

Σκηνή σε σούπερ-μάρκετ χθες το βράδυ. Η συζήτηση γίνεται ανάμεσα σε δύο ταμίες:

- Θα πάρουμε δώρο Χριστουγέννων φέτος;
- Ο ''Μίστερ μπλου άιζ'' είπε ότι θα το πάρουμε κανονικά φέτος.
....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτά περί κρίσης.....!!!

Το στριπάκι είναι από το site της Independent

Έτσι ή αλλιώς

2010-11-24T09:57:00.000+02:00

Τις τελευταίες μέρες μαθαίνω για διάφορους γνωστούς που έχουν αποφασίσει να φύγουν για το εξωτερικό εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Από την άλλη περπατώ στους δρόμους και βλέπω τις καφετέριες τίγκα στον κόσμο.
Βλέπω αυτά που συμβαίνουν στην Ιρλανδία , εκεί έχει πραγματικά αγριέψει ο κόσμος! Εμείς είμαστε ίσως σε χειρότερη κατάσταση από τη φίλτατη αυτή χώρα αλλά δεν έχουμε αγριέψει....ακόμη! Είναι διαφορετικές οι νοοτροπίες...
.....Έχουμε και την Πετρούλα να τσιρίζει ''Ήρθε η Τρόικα , ήρθε η Τρόικα''!!!!!!!
Εντάξει , εντάξει το παραδέχομαι είναι ντροπή κι αίσχος από μέρους μου! Ο σύντροφος με μάλωσε προχθές που είχα λυθεί στα γέλια - μ'έπιασε νευρικό γέλιο- βλέποντας στο ''Ράδιο Αρβύλα'' την τσιρίδα!
Ντρέπομαι τοοοοοοοοοοσο πολύ!
Συγχωρήστε με..... Θα με συγχωρήσετε ποτέ ή έχω στιγματιστεί επειδή γελάω με την Πετρούλα;;; Βρε, βρε πού κατάντησα...!!!!!

Το τραγούδι αφιερώνεται στον little bro Alex που ήταν κάποτε ερωτευμένος με την Dolores O'Riordan των Ιρλανδών Cranberries

Γιατί αγαπώ την Ιρλανδία.

2010-11-23T00:03:00.000+02:00

1. Γιορτάζουμε την ίδια μέρα. Η Ιρλανδία την εθνική της επέτειο , βλέπε Saint Patrick's Day κι η γράφουσα τα χρόνια που έχουν αρχίσει επικίνδυνα να την βαραίνουν.

2. Λατρεύω την μαύρη μπύρα.

3. Ο Daniel Day Lewis είναι Ιρλανδός!

4. Μου αρέσει η παραδοσιακή ιρλανδέζικη μουσική. Αυτό μου το κόλλησε η δασκάλα που είχα στο 5th grade , στην Αυστραλία. Ήταν ιρλανδικής καταγωγής και μας έβαζε να χορεύουμε και να τραγουδάμε τραγούδια της πατρίδας της.

4. Είναι ένας περήφανος , πεισματάρης , όμορφος λαός!

5. Είναι η πατρίδα ξακουστών συγγραφέων και ποιητών. Oscar Wilde , James Joyce , Bram Stoker, Seamus Heaney , Bernard Shaw , Samuel Beckett κι η τελευταία μεγάλη μου λογοτεχνική αδυναμία ο John Banville.

6. Έχουν χιούμορ και βγάζουν ωραίες κομεντί. ''The commitments'' , ''Οι λοττοφάγοι'' , ''The van'' , ''Το πιτσιρίκι'', ''When Brenadan met Trudy'' κλπ.

7. Η Ιρλανδία είναι πράσινη κι εγώ λατρεύω το πράσινο.

8. Έχουν ωραία γυναικεία ονόματα , προφανώς κέλτικα : Sinead , Roisin, Deirdre , Fionnaula !

9. Μοιραζόμαστε πια το ίδιο βάσανο , βλέπε ΔΝΤ!

10. Οι Chieftans είναι Ιρλανδοί!

Cheers , lads and lassies κι όπως είπαμε : ''kalo kouragio''!

Ω καιροί....!

2010-11-22T10:43:00.001+02:00

Ε ναι , το γνωρίζω ότι με τη σημερινή ανάρτηση θα ρίξω ελαφρώς το επίπεδο τούτου του ''θα ήθελα να ήμουν πολύ κουλτουριάρικο αλλά δε μου βγαίνει'' blog. Από τούδε και στο εξής όλοι θα με δαχτυλοδείχνετε , θα είμαι ένα μίασμα στην μπλογκόσφαιρα.....Αλλά δεν άντεξα!
Πέρα από τον καιρό , κάτι άλλο που μου έφτιαξε το κέφι ήταν η ατάκα.......'''Hey , Mr. Blue eyes'' !!!!!
Ένα πρωινό άκουσα κάτι ραδιοφωνικούς παραγωγούς να αποκαλούν ο ένας τον άλλον ''Mr. blue eyes'' κι αναρωτήθηκα τι τρέχει. Τελικά έμαθα ότι το STAR είχε στείλει την πρώην weatherwoman του στο κατόπι της......τρόικα!!! Μου φάνηκε τόσο ιλαρή (για να χρησιμοποιήσω μια κουλτουριάρικη λέξη) η σκηνή της λυγερόκορμης πρώην weatherwoman να τρέχει ξοπίσω τους και να τσιρίζει με την ψιλή φωνή της ''Mr. blue eyeeessss , hey , mr. blue eyeeeeessss!!!''
Περιττό να πω ότι η ατάκα έχει γίνει πια ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ!

Βέβαια ο ''Μr. Blue eyes'' άστραψε και βρόντηξε χθες κι εκείνα τα γαλάζια μάτια μας αγριοκοιτάζουν αλλά είπαμε...το ηθικόν παραμένει ακμαιότατον!

Συνεχίζω τη συμπαράσταση μου στους πολυαγαπημένους μου Ιρλανδούς ''kalo kouragio, laddies & lassies'' -θα τους αφιερώσω τα τραγούδια όλης αυτής της εβδομάδας.

Σήμερα έχουμε ''whiskey in the jar'' έτσι για να πάνε τα φαρμάκια κάτω.

Μπέρδεμα

2010-11-21T11:14:00.000+02:00

Επισήμως ανακοινώνω ότι έχασα. Βλέπετε είχα βάλει στοίχημα ότι δεν θα μπλογκάρω για 10 μέρες αλλά ...λύγισα γιατί είχα μερικά ασήμαντα να σας πω.
Παρά το γεγονός ότι η λιλιπούτεια χώρα μας μοιάζει να έχει μπει σε σκοτεινό τούνελ όπου μόνο φως δε διαφαίνεται στην άκρη του - αλήθεια ποια άκρη- , χθες μια βόλτα στο κέντρο με έπεισε ότι τουλάχιστον κάνουμε μια προσπάθεια να διατηρήσουμε το ηθικόν μας ακμαιότατον! Τα καφέ ήταν τίγκα , κόσμος έτρεχε κάνοντας το τζόγκινγκ του , άλλοι έκαναν ποδήλατο -όσο περνά ο καιρός τόσα περισσότερα ποδήλατα βλέπω και γενικά η ατμόσφαιρα ήταν ζωηρή.
Βοηθά κι ο καιρός. Ανοίγεις το παράθυρο το πρωί και νομίζεις ότι είναι...Μάης!! Φυσικά το χαίρεσαι αν και σε μπερδεύει λίγο . Τι να φορέσεις; Εγώ γυρνώ με τα κοντομάνικα κανονικότατα , άντε το βραδάκι μια ζακετούλα. Μέχρι και τα σανδάλια είμαι έτοιμη να ξαναβγάλω! Κι εννοείται ότι τα θαλάσσια μπάνια συνεχίζονται!
Μπέρδεμα όμως βρε παιδί μου! Οδεύουμε προς τα Χριστούγεννα κι εγώ έχω την αίσθηση ότι μόλις άφησα πίσω το...Πάσχα!

Γενικά πολύ μπερδεμένη η κατάσταση. Και τα συναισθήματα μπερδεμένα , κι οι διαθέσεις και τα ...ντυσίματα όπως είπαμε (χθες στην Πανεπιστημίου είδα καλοκαιρινό φόρεμα με μπότες ugg, Και σκέφτηκα...''why not''!)

Why does it always rain on me?
Even when the sun is shining
I can't avoid the lightning

Το τραγούδι αφιερώνεται στους συμπαθέστατους κι αγαπημένους φίλους Ιρλανδούς! Kalo kouragio!

Wordless Wednesday

2010-11-17T07:19:00.000+02:00

or...Lucky you.....!!!

Για δες! Για δες! (η συνέχεια!)

2010-11-14T22:33:00.000+02:00

Καλά το έλεγαν οι Kinks στην προηγούμενη ανάρτηση!
Ήταν σήμερα ''a sunny afternoon'' και ναι , θαύματα γίνονται!
Οι Αθηναίοι αφυπνίστηκαν!
Σε όλους τους Αθηναίους που δεν ψήφισαν τον απερχόμενο δήμαρχο , αφιερώνω το τραγούδι των Clash του αείμνηστου Joe Strummer (που έπαιζε στην ταινία Mystery train που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση) ''London calling''

Κι όμως ... Επιτέλους , it's ''Athens calling''!!!

Για δες! Για δες!

2010-11-14T11:32:00.000+02:00

Έκανα κάποιες ανακαλύψεις:
1η ανακάλυψη:
Ανακάλυψα ότι με πήραν χαμπάρι.......!!!

2η ανακάλυψη:
Το ξέρετε ότι μπορείτε να πιείτε εξαιρετικό καπουτσίνο στο κέντρο της Αθήνας και να πληρώσετε μόνο 2 ευρώ; Υπάρχει ένα γωνιακό (με στοά) καφέ στην Εμ. Μπενάκη , λίγο μετά αφού στρίψετε από την Πανεπιστημίου, το καφέ Taf. Ο καφές έρχεται περίτεχνα φτιαγμένος κι ο λογαριασμός που τον συνοδεύει ...άψογος! Κι εγώ ανακάλυψα το μαγαζάκι αυτό μόλις χθες!
3η ανακάλυψη.
Αυτή είναι κάπως ...εεεε......χμμμμμ.....περίεργη.
Χθες έβλεπα για πολλοστή φορά την ταινία του Jim Jarmusch Mystery train. Όταν έχεις δει ένα εκατομμύριο φορές μια ταινία από ένα σημείο και πέρα παρατηρείς λεπτομέρειες. Εκτός από ένα έντομο που περπατούσε πάνω σε μια κουβέρτα , ανακάλυψα το εξής: Στην ταινία παίζει κι η Nicoletta Braschi (περισσότερο γνωστή ως σύζυγος του Roberto Benigni) . Σε κάποια φάση -φορά αμάνικο φόρεμα- σηκώνει το χέρι να καλέσει ταξί κι εκεί αποκαλύπτεται εεεεε,....χμμμμ,.......μια ....δασύτριχη μασχάλη!!!!! Έπαθα σοκ! Ζήτησα από τον σύντροφο να κάνει rewind , να επιβεβαιώσω αυτό που μόλις είχαν δει τα μυωπικά μου μάτια! Όντως! Έπιασα το κουτί του dvd και διάβασα ότι η ταινία είναι παραγωγής 1989. Εγώ δεν θυμάμαι και πολλά , είναι κάπως θολή αυτή η περίοδος αλλά κυκλοφορούσαν τότε οι γυναίκες με ...αντρικές μασχάλες;;;;

Το inner playlist παίζει τους αγαπημένους μου Kinks ( ανακάλυψα ότι το περιοδικό Uncut τους έχει αφιέρωμα).

Η φαντασία στην εξουσία!

2010-11-09T07:43:00.001+02:00

Οι εκλογές (εεεεε, Crispy υποσχέθηκες ότι δεν θα ξαναμιλούσες για τις εκλογές! Α , μπαααα; Αθετώ εδώ και τώρα την υπόσχεσή μου!) ...
Λοιπόν , κάτι που δεν προσέχει ο κόσμος στις εκλογές είναι ...οι ονομασίες των συνδυασμών! Πολλοί πιστεύουν ότι είναι κοινότυπες και χρησιμοποιούνται οι αναμενόμενες λέξεις : Αγώνας , ενότητα , συσπείρωση , συνεργασία , πορεία κλπ.
Να όμως που κάποιοι ξεφεύγουν από τον κανόνα και με τον τρόπο τους χρωματίζουν τις κατά τ'άλλα μουντές και λίαν βαρετές εκλογές.
Ξεκινάμε με τον πιο ...νόστιμο τίτλο συνδυασμού:
Μ.Α.ΡΙ.Δ.Α : (Μαχόμενη αριστερή δύναμη ανατροπής)
Υπάρχουν και χαρούμενοι , ενθουσιώδεις συνδυασμοί:
Λήμνος υπέροχη , Λήμνος υπεροχής
Υπάρχει κι ο ποιητής:
ΣΥΡΑ με λογισμό κι όνειρο για τον άνθρωπο και το περιβάλλον
Έχουμε τα μετεωρολογικά δελτία:
Μαρούσι: Κόντρα στον καιρό
Θέρμη : Ανατολικός άνεμος
Τρίκαλα: Φυσάει κόντρα
Έχουμε και τα ''κλεμμένα'' (πολύ τηλεόραση βλέπουν!)
Μένουμε Αντίπαρο
Καλημέρα Λέρος
Άλλοι χρησιμοποιούν τις ατραξιόν του τόπου τους:
Άρτα: Γέφυρα στο μέλλον
Άλλοι μας βάζουν διλήμματα:
Σπέτσες: Τώρα ή ποτέ
Άλλοι παίζουν με τη γεωμορφολογία του τόπου τους:
Πεντέλη: Η Πεντέλη στο ύψος της
Άλλοι το είδαν αρχαιολόγοι αλλά σκάβουν σε λάθος τόπο:
Θήβα : Η Θήβα στην κορυφή της πυραμίδας
Έχουμε κι έναν καπετάνιο:
Αίγινα : Πρόσω ολοταχώς
Υπάρχουν και δύο ανεξήγητα (αν κάποιος μπορεί να τα εξηγήσει, ας στείλει ένα σχόλιο):
Σέρρες : Διάβαση πεζών
Καστοριά : 9 ένα
Και η καλύτερη ονομασία όλων των συνδυασμών σ'όλη την επικράτεια. Το βραβείο πάει στη Σάμο ,και συγκεκριμένα στο συνδυασμό....................''Υποτείνουσα''!!!!

Το τραγούδι του σημερινού inner playlist αφιερώνεται στα παιδιά της ''Υποτείνουσας''!

So far....

2010-11-07T20:30:00.000+02:00

....not so bad!

Πριν από ένα μήνα περίπου είχα γράψει σε μια ανάρτηση τι περίμενα από το χειμώνα που υποτίθεται πως τότε ξεκινούσε.
Λοιπόν, μέχρι στιγμής:

Έχει πραγματοποιηθεί το Νο.1. Οι Χιλιανοί μεταλλωρύχοι βγήκαν σώοι με μια εντυπωσιακή επιχείρηση απεγκλωβισμού τους.

Το Νο.3 πραγματοποιήθηκε σήμερα. Άργησα λίγο αλλά πήγα στο ετήσιο ραντεβού και συνάντησα έναν ψηλό μελαχρινό άνδρα!

Η Naomi Watts είναι πραγματικά υπέροχη! Απορώ πώς δεν την έχει ξαναχρησιμοποιήσει ο Woody στις ταινίες του.

Το Νο.4 είναι σε εξέλιξη. Το βιβλίο της Kate Summerscale ''Οι υποψίες του Κου. Γουίτσερ'' είναι αναπάντεχα συναρπαστικό. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι βιβλίο σε μορφή δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ! Κι όσοι αγαπούν το αστυνομικό μυθιστόρημα επιβάλλεται να το διαβάσουν!

Για το Νο.5 τα καλύτερα έρχονται: Divine Comedy , Godspeed..... , Sonny Rollins , Diane Reeves (σε αφιέρωμα στη Sarah Vaughan παρακαλώ!)

Το Νο. 6 πραγματοποιήθηκε 4 φορές! Βλέπε φωτό!

Χθες στα βραχάκια! Υπέροχα!

Το Νο. 7 . Για τούτο θα περιμένουμε από Δεκέμβρη και μετά.

Για το Νο.8 θα φανώ επιεικής .......αν η θερμοκρασία είναι κάτω από 15 βαθμούς!

Τέλος.......μας μένει το Νο.2....... Και θα μας μείνει για πολύ καιρό ακόμη....Αυτό που φοβάμαι περισσότερο......είναι......μην μας μείνει στα χέρια....!!!!!!!!!!!!!!!!!

Προ των εκλογών

2010-11-06T09:09:00.000+02:00

Για σήμερα σας έχω:
Ένα ακόμα μικρό απόσπασμα από ΤΟ βιογραφικό , μερικές συμβουλές για την αυριανή μέρα και θα κλείσω με την υπόσχεση ότι ΔΕΝ θα σας ζαλίσω άλλο με τις εκλογές -με τις οποίες ίσως πιστεύετε ότι έχω έμμονη ιδέα! Όχι , όχι μην ανησυχείτε!

Λοιπόν , ζητήθηκαν κι άλλα αποσπάσματα από το πολύκροτο βιογραφικό υποψηφίου με τον οποίο ασχοληθήκαμε χθες. Η αλήθεια είναι ότι δεν αποκάλυψα το ''καλύτερο'' , το οποίο μετά από απαίτηση του κοινού -λέμε τώρα- σας τα προσφέρω σήμερα:

Που λέτε , ο τύπος εκτός από σύζυγο -καθηγήτρια φυσικό στο επάγγελμα, είπαμε για λόγους γοήτρου τονίζουμε σεβαστά επαγγέλματα! - και δύο παιδιά στο λύκειο .......έχει κι έναν πιστό σκύλο!!!!!!! Αναρωτιέμαι αν ο σκύλος το ξέρει αυτό!

Όσοι ψηφίσετε αύριο προσέξτε! ΜΗΝ πάτε να ψηφίσετε κατά τις 10 με 10:30! Θα πέσετε πάνω στις ορδές των καλοντυμένων συνταξιούχων που θα σχολάσουν από τις εκκλησιές κι από τον οίκο του θεού θα τρέξουν στον οίκο της δημοκρατίας -λέμε τώρα- και θα προκαλέσουν μεγάλο τζερτζελέ! Οι αυριανές εκλογές είναι διπλές πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα μπερδευτούν, θα ζητάνε συνέχεια βοήθεια από τον δικαστικό αντιπρόσωπο , θα παίξουν με την υπομονή απάντων και θα προκαλέσουν μποτιλιάρισμα στο σύστημα. Η κατάσταση θα εξομαλυνθεί όταν όλοι αυτοί οι καλοντυμένοι συνταξιούχοι μαζευτούν σπίτι τους για το κυριακάτικο μεσημεριανό.

Αυτά! Εδώ υπόσχομαι ότι δεν θα ξανασχοληθώ με τις εκλογές ....μέχρι τη Δευτέρα...

Με το inner playlist δεν μπορώ να σας βοηθήσω σήμερα (δεν το βρήκα στο youtube). Παίζει ένα καταθλιπτικό τραγούδι των yo la tengo με τον εύγλωττο τίτλο ...''The pain of pain''...
Το ομολογώ....Από τότε που ο GAP απείλησε με εκλογές έχω πέσει σε μαύρη κατάθλιψη....

Στιγμιότυπα

2010-11-05T08:13:00.000+02:00

Από το τελευταίο 48ωρο.

Χτες το απόγευμα έπρεπε να πεταχτώ μέχρι την Πάτρα. Σε μια άλλη χώρα όπου όλα δουλεύουν καλώς, το να πεταχτείς σε μια πόλη που απέχει λιγότερο από 300 χλμ από την πρωτεύουσα δεν αποτελεί πρόβλημα ...ή περιπέτεια. Όμως ζεις στη χώρα της αρλούμπας .... Καταρχήν τα τρένα του ΟΣΕ έχουν σταματήσει προ πολλού , να πηγαίνουν στην Πάτρα. Η πόλη δε διαθέτει αεροδρόμιο , οπότε από αέρος δεν προσεγγίζεται. Αν τυχόν διαθέτεις σκάφος μπορείς να πας με αυτό μέχρι τη Νύμφη του Πατραϊκού. Και το συνιστώ. Διότι ο μόνος τρόπος που απομένει για να προσεγγίσεις την πύλη της χώρας προς τη Δύση είναι η καρμανιόλα Πατρών -Κορίνθου (αρνούμαι να την ονομάσω ''Εθνική Οδός''). Η οποία λόγω αναβάθμισης έχει μονοδρομηθεί στο μεγαλύτερο τμήμα της-σχεδόν όλο.

Στην Πάτρα έπρεπε να παρευρεθώ σε μια κηδεία. Όσο αιφνιδιαστική κι αν είναι η είδηση και σε βρίσκει απροετοίμαστο ,ΔΕΝ (το τονίζω ΔΕΝ) εμφανίζεσαι με τζιν παντελόνι. ΔΕΝ εμφανίζεσαι με το πουκάμισο απ'έξω , δεν εμφανίζεσαι με το αγαπημένο σου καθημερινό φούτερ , δεν εμφανίζεσαι με τζιν μπουφάν. Σε γενικές γραμμές δεν εμφανίζεσαι με τα καθημερινά σου. Τα έβλεπα όλα αυτά και θυμήθηκα μια παλιότερη ανάρτηση των chic in greek.

Συνεχίζω απτόητη να διαβάζω τα βιογραφικά των υποψηφίων. Ένα που με συγκίνησε πολύ είναι μιας υποψήφιας του δήμου στο οποίο κατοικώ. Αναφέρει ότι ούσα δημόσια υπάλληλος στα νιάτα της , αναγκάστηκε να παραιτηθεί για να ακολουθήσει τον άνδρα της στην επαρχία...!!! Σπάραξα στο κλάμα από τη συγκίνηση. Από την άλλη γέλασα μέχρι δακρύων με τούτο το βιογραφικό που εστάλη από Ιωάννινα. Θα αφήσω τη λεπτομερέστατη αναφορά σε οικογένεια , σπουδές και σταδιοδρομία και θα σας δώσω το τέλος του βιογραφικού

Ο εν λόγω υποψήφιος είναι κάτοχος Proficiency (γουαου!) και ...και..... (κρατηθείτε).......και......είναι κάτοχος φορητού υπολογιστή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Συγκλονιστικό!!!!!!!!!!!

Προχθές στο μετρό ως συνήθως ήμουν έτη φωτός μακριά , αφηρημένη , στην κυριολεξία είχα πάψει να ακούω τους εξωτερικούς ήχους. Σε κάποια φάση ένα γνώριμο μουσικό θέμα , άρχισε να με ''τραβά'' πίσω στην πραγματικότητα. ''Προσγειώθηκα'' και κατάλαβα ότι από τα μεγάφωνα του σταθμού ακουγόταν το γνωστό κομμάτι από την εισαγωγή της ταινίας Get Carter! Είχα την αίσθηση ότι από κάπου θα πεταγόταν ο Michael Caine (ο πρωταγωνιστής της ταινίας) αλλά θυμήθηκα , δεν ήμαστε στο Newcastle αλλά στο...Νέο Κόσμο!

Αν ακούσετε το κομμάτι θα καταλάβετε για ποιο μιλάω, είναι χαρακτηριστικό. Μπράβο πάντως στα παιδιά που κάνουν επιλογή της μουσικής που ακούγεται στο μετρό.
Και τώρα που είπα μετρό , μπορεί κανείς να μου πει ΠΌΤΕ θα ανοίξουν οι σταθμοί προς Ελληνικό;;;;; Γιατί κάτι μας είχαν πει για το φθινόπωρο του 09 και μετά μας είπαν για την άνοιξη του 10 και τώρα έχουμε φθινόπωρο του 10 .....

In time

2010-11-03T09:38:00.000+02:00

Σηκώθηκα πρωί πρωί κι ετοίμασα μια ανάρτηση. Την ανάρτησα... κι αναρωτήθηκα τι διάολο κάνω! Πολύ γκρινιάρα έχω γίνει τον τελευταίο καιρό- Μπορεί να συμβαίνουν διάφορα στη χώρα μας αλλά βαρέθηκα να γκρινιάζω! Με μάλωσα και την κατέβασα κακήν κακώς! Κι είπα επιτέλους να ασχοληθώ με όμορφα πρόσωπα και πράγματα που αγαπώ! Βλέπε κινηματογράφος!
Προχθές είδα για πολλοστή φορά την ταινία Bullitt. Μπορεί να είναι διάσημη για το περίφημο κυνηγητό με την πράσινη Mustang στους δρόμους του San Francisco , αλλά εγώ δεν χορταίνω να βλέπω τον υπέροχο Steve McQueen που υποδύεται τον ομώνυμο ήρωα και την εξίσου υπέροχη συμπρωταγωνίστρια του , την Jacqueline Bisset!

Σε κάποια σκηνή , η ηρωίδα που υποδύεται η Bisset ανησυχεί για το μέλλον της σχέσης της με τον αστυνόμο Bullitt. Ακολουθεί ο εξής διάλογος:

Cathy: What will happen to us, in time?
Bullitt: Time starts now.

3 λέξεις ...Κι όλα αρχίζουν τώρα...

Inner playlist

2010-11-03T09:02:00.000+02:00

Το inner playlist* αυτές τις μέρες παίζει αυτό το σούπερ τραγούδι των Ride.

*όπου inner playlist = τραγουδάκια που μας ''κολλάνε'' και τα σιγομουρμουρίζουμε όλη μέρα!

Elections fun

2010-10-31T10:08:00.001+02:00

Έχω μια περίεργη συνήθεια.....Πείτε την και ...διαστροφή αν θέλετε! Όταν πλησιάζουν οι εκλογές ...λατρεύω να διαβάζω ...τα βιογραφικά των υποψηφίων!!!

Πρωτ 'απ' όλα από τα γραφόμενα καταλαβαίνεις πόσο απύθμενο είναι το εγώ του/της υποψηφίου. Συνήθως μιλάμε για μεγάλα βάθη...!
Μετά ξεκινά η κατηγοριοποίηση των βιογραφικών.
Υπάρχουν εκείνα στα οποία οι υποψήφιοι τονίζουν υπέρμετρα τις σπουδές τους. Αναφέρουν το παραμικρό ξεκινώντας από ποιο δημοτικό σχολείο αποφοίτησαν - αν είναι ιδιωτικό παίρνουν πόντους. Μετά , είναι κι ο τρόπος που εκφράζονται. Για παράδειγμα , δεν λένε :'' Σπούδασα Φυσικός'' αλλά ''Σπούδασα στο Τμήμα Φυσικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου'' ή δεν λένε '' Έκανα μεταπτυχιακά στην Αγγλία'' αλλά ''Ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στο περίφημο London School of Economics''.
Τώρα όσοι έχουν την ατυχία να μην έχουν κάνει λαμπρές σπουδές , το ρίχνουν στην οικογενειακή ευτυχία. Ότι είναι παντρεμένοι με την/τον τάδε - αν τυχόν ο/η τάδε έχει κάνει λαμπρές σπουδές τις τονίζουμε- ο οποίος/ η οποία κατάγεται από την τάδε κωμόπολη της ένδοξης ελληνικής επαρχίας- αυτό δεν ξέρω γιατί το τονίζουν- και το κυριότερο αναφέρουν τον αριθμό των τέκνων και το γένος αυτών. Αν κάποιο από τα τέκνα κάνει λαμπρές σπουδές τις τονίζουμε!
Τώρα αν κάποιος υποψήφιος έχει τη διπλή ατυχία να μην έχει κάνει λαμπρές σπουδές και συγχρόνως να μην πλέει στην οικογενειακή ευτυχία δεν του μένει παρά να τονίσει το αγωνιστικό του παρελθόν -αν είναι αριστερός- ή ότι είναι γέννημα θρέμμα του δήμου στο οποίο είναι υποψήφιος - κάτι που δυστυχώς κάνουν οι περισσότεροι.
Τέλος έχω προσέξει ότι δίνεται μεγάλο βάρος στη φωτογραφία που συνοδεύει το βιογραφικό. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για φωτογραφία που τραβήχτηκε 20 χρόνια πριν. Αν είναι καινούργια κατά πάσα πιθανότητα έχει υποστεί photoshop.
Άσχετο , αλλά τώρα που είπα photoshop , το χειρότερο που κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό είναι η φωτογραφία της κας. Θεοδωρίδου για το σκυλάδικο στο οποίο τραγουδά. Η γυναίκα είναι σαν να έχει βγει από ταινία τρόμου των Hammer studios! Τρέμε Gorgon !!!

Τι είναι η πατρίδα μας

2010-10-29T14:39:00.001+03:00

Την παραμονή της εθνικής επετείου , την ώρα που ξέσπασε η καταιγίδα , είχα την ατυχία να βρίσκομαι στο δρόμο -όχι σε αυτοκίνητο, περπατούσα. Τρόπος του λέγειν περπατούσα διότι μετά από λίγο κολυμπούσα. Γύρισα σπίτι στην κυριολεξία βρεγμένη ως το κόκαλο βλαστημώντας την αμέλειά μου να προμηθευτώ γαλότσες και νιτσεράδα.
Την άλλη μέρα που βγήκα για δουλειά , πρόσεξα ότι όλα τα φρεάτια ήταν σκεπασμένα με σκουπίδια. Επίσης πρόσεξα κάποιες μαθήτριες που είχαν σχολάσει από την παρέλαση. Φορούσαν 20ποντες γόβες στιλέτο , παπούτσια με τα οποία είχαν παρελάσει! Πραγματικά τις θαυμάζω , δεν αστειεύομαι! Εγώ με 5ποντα αρχίζω να έχω ιλίγγους! Θυμάμαι , όταν ήμαστε στην ηλικία τους , τα κορίτσια είχαμε μεγάλη τρέλα με τα σπορτέξ!...Εεεεε, παρντόν σνίκερς ήθελα να πω. Πρασινίζαμε από τη ζήλια μας όταν κάποια εμφανιζόταν με reebok ή nike , ενώ εμείς είχαμε κολλήσει με τα χιλιοφορεμένα μας strike!

Η πρωτεύουσα της πατρίδας μου απέκτησε νέα Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Θα μπορούσα και θα ήθελα να χαρώ. Αλλά όταν διαβάζω ότι ινστιτούτα ερευνών κινδυνεύουν με λουκέτο λόγω έλλειψης πόρων , στενοχωριέμαι. Γιατί μόνο τις τέχνες αγαπητοί κι όχι και τις επιστήμες;

Οι camera obscura που παίζουν αύριο στο gagarin τραγουδούν '' Let's get out of this country''.
Αναρωτιέμαι ποια χώρα εννοούν......

Έχετε έμπνευση;

2010-10-27T10:24:00.000+03:00

Ακούω πολύ ραδιόφωνο. Όσο είμαι σπίτι παίζει -σχεδόν -ακατάπαυστα. Την περισσότερη ώρα χαμηλά , ίσα να νιώθω την παρουσία του , αν δεν εργάζομαι κι έχω κέφια το βάζω ....παρ'ολίγο στη διαπασών! (Οι γείτονες είναι κοντά 80 και θεόκουφοι!)
Όσο δεν είχα υπολογιστή -δεν ξέρω αν καίγεστε να μάθετε , αλλά έχω πια τον παλιό υπολογιστή. Ο γλυκούλης μας γύρισε , υγιής και δυνατός - του αλλάξαμε σκληρό και τώρα πετάει! Το ομολογώ , είμαι βαθύτατα συγκινημένη... -
Τι έλεγα; Α , ναι! Όσο δεν είχα υπολογιστή , δεν μπορούσα να ακούω έναν ιντερνετικό σταθμό που μου αρέσει πολύ. Έτσι άκουγα 2-3 σταθμούς των ελληνικών fm. Όταν ακούς ελληνικούς σταθμούς , πρέπει να υποστείς κάθε μισή ώρα περίπου ένα καταιγισμό απαράδεκτων , κακόγουστων και ανόητων διαφημίσεων. Τις περισσότερες φορές βρίθουν σεξιστικών υπονοούμενων - ειλικρινά αναρωτιέμαι πού βρίσκουν ...έμπνευση οι διαφημιστές! - και το χειρότερο απ 'όλα υστερία! Πολλή υστερία! Τόσο που θες να βουτήξεις το χέρι σου στη συσκευή και ν'αρχίζεις να μοιράζεις prozac. Η χειρότερη -η χείριστη- διαφήμιση που άκουσα φέτος -ευτυχώς σταμάτησε να παίζεται- ήταν μία όπου πατέρας συμβούλευε την κόρη του να μην δείχνει όπου κι όπου...ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτει......! Στο τέλος μαθαίνεις ότι το ...''ό,τι πιο πολύτιμο'' είναι το...φοιτητικό πάσο...! Αν αυτό λέγεται...έμπνευση ή έστω εξυπνάδα ...τι να πω .... σηκώνω τα χέρια ψηλά!

Αντίθετα βγάζω το καπέλο , στον σκηνοθέτη David Fincher για την ταινία του The social network . Ποιος θα το περίμενε ότι η ιστορία του Mr. Facebook , θα κέρδιζε το ενδιαφέρον μας. Ένα καλοδουλεμένο σενάριο , καταιγιστικοί ρυθμοί, σούπερ ερμηνείες -ακόμα κι ο Justin Timberlake ως Mr. Napster εντυπωσιάζει . Αν υπάρχει έμπνευση , όπως στην περίπτωση του κου. Fincher , τότε ακόμα κι η ιστορία ενός nerd γίνεται συναρπαστική!

Το τραγούδι αφιερωμένο στον big bro Jim* που γιόρταζε χθες και του αρέσουν πολύ οι Royksopp.

* Όχι , δεν είναι κανένας rapper ή....mobster. Ο μεγάλος μου αδερφός είναι!

Don't touch!

2010-10-23T19:22:00.000+03:00

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας , ενίοτε είναι δύσκολο να εκφράσεις τη γνώμη σου ή τα γούστα σου , ιδιαίτερα όταν αφορά καταστάσεις ή πρόσωπα που απλά δεν σου αρέσουν αλλά εδώ -στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που λέγαμε- είναι υπεράνω κριτικής ή αμφισβήτησης.
Τα σκεφτόμουν όλα αυτά διαβάζοντας το κείμενο της κας. Τριανταφύλλου στην Athens Voice αλλά κυρίως τα σχόλια των αναγνωστών. Άγγιξε ένα θέμα , το οποίο υποτίθεται πώς δεν αγγίζεται και της επιτέθηκαν οι ''θιγόμενοι'' με τον πιο άκομψο και χυδαίο τρόπο και μ'ένα μένος που σε αφήνει άφωνο! -να τονίσω ότι δεν μ'ενδιαφέρει το ίδιο το θέμα του κειμένου της συγγραφέως αλλά το πώς αντιμετωπίστηκε από κάποιους θιγμένους αναγνώστες.
Θυμήθηκα το εξής. Πριν μέρες άκουσα στο ράδιο ότι κάποτε ο Ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι , είχε δηλώσει την απέχθεια του για τις ταινίες του δικού μας Θόδωρου Αγγελόπουλου. Σε βιβλίο που είχε κυκλοφορήσει με γραπτά και συνεντεύξεις του Ταρκόφσκι , στην ελληνική μετάφραση τα συγκεκριμένα κομμάτια που αναφέρονται στον Αγγελόπουλο είχαν ...αφαιρεθεί!!!
Θυμήθηκα και το εξής. Για χρόνια δεν τολμούσα να πω ότι δεν μου άρεσε πασίγνωστη ελληνίδα τραγουδίστρια. Την άκουγα να τραγουδά κι έψαχνα για ωτασπίδες. Αλλά όσες φορές είχα εκφράσει τη γνώμη μου , με μάλωναν κι έλεγαν ''πώς τολμούσα να πω κάτι τέτοιο''! Σ 'ένα πάρτι προ τριετίας έπεσα πάνω σ'ένα μουσικό. Του εξομολογήθηκα τον πόνο μου και μου είπε ότι ούτε ο ίδιος την άντεχε. Μας άκουσαν κι άλλοι κι εκείνοι ομολόγησαν το ίδιο!! Και τελικά ανακάλυψα ανακουφισμένη ότι δεν ήμουν η μόνη στην Ελλάδα που ΔΕΝ της άρεσε η....Ελευθερία Αρβανιτάκη!
Και παρεμπιπτόντως δεν μου αρέσει καθόλου , μα καθόλου , ο Λάκης Λαζόπουλος - άλλο ''εθνικό κεφάλαιο'' με την ταμπέλα ''don't touch''. Αχ , τα είπα κι ησύχασα!
Περί ορέξεως...